Saturday, October 9, 2021

புலனும் கலையும்

 ” கண் என்பது புலன்

பார்ப்பது என்பது கலை”

ஜோர்ஜ். பார்க்கின்ஸ் என்பவர் சொல்லி இருப்பதாக அண்மையில் ஒரு புத்தகத்தில் படித்தேன். அது எத்தனை உண்மை இல்லையா? கண் இருக்கிற எல்லோரும் ஒரு காட்சியை ஒரு மாதிரியாகவா பார்க்கிறார்கள்? 

ஒரு அழகான பூவை பார்க்கிற கவிஞன் அதைக் கண்டதும் கவிஞன் ஆகிறான். கதாசிரியன் தன் கதையை அப் பூக்களால் அலங்கரிக்கிறான். ஒரு ரசிகன் சற்றே நின்று அதன் அழகில் கிறங்கி அப்பால் செல்கிறான். ஒரு தாவரவியலாளனின் கண்ணோ அதன் மண்ணிலும் வளர்ச்சியிலும் பூவின் தோற்றத்திலும் கொண்டுபோய் அவனை நிறுத்துகிறது. ஒரு மூலிகை வைத்தியனுக்கு இது தன் மருத்துவத்துக்கும் பயன்படக்கூடுமா என்று நோக்கத் தோன்றும்.ஒரு வியாபாரிக்கு இதனை எப்படிச் சந்தைப்படுத்தலாம் என்று அறிய ஆவல் ஏற்படும். மூலிகைத் தைலம் தயாரிப்பவருக்கோ இதனை எப்படிக் கசக்கிப் பிளிந்து சாறெடுக்கலாம் என்று எண்ணம் ஓடும். 

ஆனால் அந்தச் செடியோ பூவினைப் பூப்பித்து தேனீக்களுக்கும் வண்ணாத்துப் பூச்சிகளுக்கும் மேலும் சில குருவிகளுக்குமாக புன்னகை இதழ் விரித்து அதன் பின்னே தேனையும் உள்ளூர ஒழித்து வைத்து காத்திருக்கும்.

அதனைப் பார்த்தும் பார்க்காமல் போகிற கண்களும் உண்டு. அதனை அப்போதே பறித்து கடவுளின் சன்னிதானத்திற்குக் கொண்டு சேர்ப்போரும் உண்டு. 

எதை எடுத்து யாருக்குக் கொடுப்பது? இல்லையா? தோட்டக்காறன் பூக்களைப் பறிக்க வரும் போது மொட்டுக்கள் சொல்லிக் கொள்ளுமாம். ’இன்று அவர்கள்; நாளை  நாங்கள்’.

இது ஒரு உதாரணம் தான். ’பார்க்கும் கலை’ நம் எல்லோருக்கும் வாய்க்க வேண்டும். கலைக்கு மாத்திரமல்ல; ஒருவரைக் கவனிப்பதாக இருந்தால் என்ன, ஒருவரோடு உரையாடுவதாக இருந்தால் என்ன, ஒருவருக்கு ஒன்றைச் செய்து கொடுப்பதாக இருந்தால் என்ன அதிலெல்லாம் ஒரு கலையம்சம், அக்கறை, முழுமன ஈடுபாடு இதெல்லாம் இருக்கவேண்டும் என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது.

 இப்போதெல்லாம் மக்களைப் பார்த்தால் இரண்டு வேலைகளை ஒரே நேரத்தில் செய்ய அவசரம் காட்டுகிறார்கள். நேரத்தை மிச்சம் பிடிப்பதாகவும், நேரமே இல்லாதது போலவும் ஒன்றிலும் ஆழமான பார்வை இல்லாது மேலோட்டமாக எல்லாவற்றையும் செய்துவிட வேண்டும் என்ற அவசரத்தோடு செய்து முடிப்பதில் முனைப்புக் காட்டுகிறார்கள். தொலைபேசியில் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது கணணியில் வேறொரு வேலையில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள், சமையலின் போது தொலைக்காட்சி நாடகங்களில் கண்களையும் காதுகளையும் பொருத்திக் கொள்ளுகிறார்கள், பிள்ளைக்கு பாலோ சோறோ ஊட்டும் போது கைபேசியில் வட்ஸப் பார்க்கிறார்கள்... இப்படியே தொடர்கிறது இதன் போக்கு. 

இவர்களைப் பார்க்கிற போது இவர்கள் தாம் செய்கிற செயல்களில் உண்மையில் அக்கறையோ அன்போ ஈடுபாடோ கொண்டிருக்கிறார்களா என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது. ஒன்றினை செய்கிற போது அதனை முழுமையாக அனுபவித்து செய்தல் என்பது எத்தனை மகிழ்வு தரும் ஒன்று! 

வாழ்க்கையை அனுபவித்தல் என்பது எது? அவசர அவசரமாக ஓடுவது என்பது தானா? ரசிக்கவோ பேசவோ நேரமில்லாதது மாதிரி நடந்து கொள்வது தானா?

அக்கறை செலுத்துகிறீர்களா? உண்மையாக அக்கறை செலுத்துங்கள். அதற்கான நேரத்தியும் அவகாசத்தையும் அதற்கான இயல்பையும் அதற்குக் கொடுங்கள். ஒரு நிகழ்ச்சிக்குப் போவதாக தீர்மானிக்கிறீர்களா? தீர்மானித்த பிறகு பிடிக்கிறதோ பிடிக்கவில்லையோ அங்கேயே முழுமனசோடு ஆழ்ந்திருங்கள். அங்கிருந்தபடி போனைப் பார்க்காது அடுத்தவரோடு பேசி அவரையும் குழப்பாது நிகழ்ச்சியை நடத்துகிறவருக்கு அதற்கான ஒத்துழைப்பைக் கொடுங்கள். அன்பு செலுத்துகிறீர்களா? அந்த அன்பு உண்மையானது தானா என்பதை ஒருமுறை உங்களை நீங்களே கேட்டு அதனைச் சரிபார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஒன்றில் ஈடுபடுகிறீர்களா? அதில் முழுமையாக ஈடுபடுங்கள். வாழ்க்கையை அனுபவித்து வாழுதல் என்பது அது தான். கலைத்துவமாக வாழுதல் என்பதற்கும் அது தான் பொருள். இதற்கு பணமோ, பதவியோ, பொருளோ புகழோ தேவை இல்லை. 

மனதைக் கொஞ்சம் சரிபார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு சிறு குடிசை

முன்னால் ஒரு பூந்தோட்டம்

செய்ய ஒரு சிறு தொழில்

நீ

இது போதும் எனக்கு! 

என்று யாரோ ஒரு கவிஞன் எப்போதோ எழுதியதைப் படித்த ஞாபகம் இப்போதும் நினைவில் இருக்கிறது. இவர்கள் தான் வாழ்க்கையை அனுபவித்து முழுமையாக வாழ்பவர்கள் என்று தோன்றுகிறது எனக்கு.

போட்டிகளிலும் ஒப்பீடுகளிலும் பங்குபற்றாது சுயமான மூளையில் கிடைக்கிற வருவாயில் சரியான  தீர்மானங்களை எடுத்து தனித்துவமாக நம் வாழ்வை நாம் வாழ முனைதலில் ஆரம்பமாகும் இந்த புலனும் புலன் வழி காணும் பார்வையும் கலையம்சம் கொண்ட வாழ்வும்.

இறுதியாக விடைபெற்றுச் செல்லு முன் ’எழுத்தின் ரகசியம்’ என்ற புத்தகத்தில் பசுவய்யா அவர்கள் எழுதிய ’காலக் குழந்தைக்குப் பாலூட்டு’ என்ற இந்தக் கவிதையோடு விடைபெற்றுக் கொள்ளலாம் என்று தொன்றுகிறது.

காலக் குழந்தைக்குப் பாலூட்டு

எழுது.

எவர் முகமும் பாராமல்

உன் மனது பார்த்து,

உன் தாகம் தீர்க்க

நதியில் இருந்து நீரைக்

கைகளால் அள்ளுவது போல

கண்டுபிடி

உன் மன மொழியை.

மார்புக் கச்சையை

முற்றாக விலக்கி

காலக் குழந்தைக்குப் 

பாலூட்டு.


Sunday, September 5, 2021

தமிழர் மான உணர்வு - ஓளவை வழி - 2 -

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை 29.8.21 அன்று SBS தமிழ் தேசிய வானொலியில் ஒலிபரப்பான  நம்மதமிழ் நிகழ்ச்சிக்காக எழுதிய ஆக்கம் இது. எடிட் செய்யப்பட்ட 7/8 நிமிட நிகழ்ச்சியைக் கேட்க கீழ்வரும் இணைப்பை அழுத்திக் கேட்கலாம்.


நம்ம தமிழ் - ஒளவையின் மான உணர்வு


எடிட் செய்யப்படாத எழுத்துருவில் அமைந்த பகுதி கீழே வருகிறது.

மானம் உள்ளவன் தமிழன் என்று எங்களை நாங்களே சொல்லிக் கொள்ளும் மரபொன்று எங்களிட்ட இருக்கு. அது உண்மைதானா எண்டு பாக்கிறது இண்டைக்கு எங்கட நோக்கம். 

சிவன் நெற்றிக் கண்ணை திறந்தாலும் குற்றம் குற்றமே எண்டு நக்கீரன் சிவனுக்கே சவால் விட்டார் எண்டும்; கண்ணகி பாண்டியமன்னனின்  வாயிலோனைப்பார்த்து 

வாயி லோயே வாயி லோயே 

அறிவறை போகிய பொறியறு நெஞ்சத்து 

இறைமுறை பிழைத்தோன் வாயி லோயே! 

என்று அறக்கோபம் கொண்ட கண்ணகியும், யாம் ஆர்க்கும் குடி அல்லோம் யமனை அஞ்சோம் எண்டு இந்து சமயம் சார்ந்த தமிழ் தொண்டர்கள் நிமிர்ந்து நிண்டதையும் திருப்பாவை பாடிய ஆண்டாள் ‘எற்றைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் உந்தனோடு உற்றோமே ஆவோம்; உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் எண்டு கண்ணனுக்கு உறுதி அளிக்கிறதையும் மாணிக்கவாசகர், ‘எங்கள் பெருமான் உனக்கொன்றுரைப்போம் கேள்! எண்டு கடவுளோட உரிமையோட கதைக்கிறதையும் பார்க்கேக்க அதெல்லாம் தமிழின்ர; தமிழன்ர ஒருவித வீர வசனம்; மான உணர்வின்ர; தான் நம்புற ஒண்டின் மீதான அதீத நம்பிக்கையின் வழி வந்த உரிமைக் குரல்; உறுதி மொழிகள்; வாழ்வியலின் மொழி எச்சங்கள் எண்டுதான் படுகுது. 

ஏனெண்டா இதின்ர தொடர்ச்சி பாரதியார் வரைக்கும் வந்திருக்கு. நரை கூடிக் கிழப் பருவ மெய்தி - கொடுங் கூற்றுக்கு இரை யெனப் பின் மாயும் - பல வேடிக்கை மனிதரைப் போலே - நான் வீழ்வேனென்று  நினைத்தாயோ?" எண்டு அவரும் பராசக்தியை கோவத்தோட கேட்டிருக்கிறார். ‘மானம் ஒன்றே வாழ்வெனக்கூறி வழியில் நடந்தான் மாவீரன்; என்றொரு பாட்டு ஈழத்தமிழ் வாயில இருந்தும் புறப்பட்டதும் உங்களுக்கு நினைவுக்கு வரலாம்.

இப்பிடியான இந்த கோபங்களுக்கு; சூழுறையளுக்கு; மான ரோச குணங்களுக்கு; அடிப்படையாக இருந்தது அறம் சார்ந்த நியாயப் பாடுகள் தான். தான் கண்டு கொண்ட  உண்மை என்ற ஒன்றின் மீதான அதி தீவிர நம்பிக்கை; தனக்கு சரி எனப் பட்ட ஒன்றுக்காக உயிர், வாழ்வு, நட்பு எல்லாவற்றையும் துச்சமாக கருதும் ஒரு மனப்பாண்மை; அறமும் தர்மமும் உண்மையும் முன்னுக்கு நிக்குமெண்டால் கடவுளும் எனக்கு ஒரு தூசிதான். அவருக்கே நான் சவால் விடுவன். எண்ட ஒரு தார்மீக கோபம் தான் அது. 

தமிழுக்கு அப்பிடி ஒரு கம்பீரம். தமிழ்வாழ்வான அறமே அவனது அனைத்து செயல்களுக்குமான ஆழமான அடிப்படை.

கம்பனும் கூட, மன்னவனும் நீயோ வளநாடும் உன்னதோ 

உன்னை அறிந்தோ தமிழை ஓதினேன்? எண்டு சோழ அரசனோடு கோவிக்கிறார்.

இப்பிடி ஒரு கோபம் சங்க காலத்து தமிழ் திராவிட பெண்ணான ஒளவைக்கும் வந்திருக்கு. ஒரு கொடை வள்ளலான அரசனோட அவளுக்கு கோபம். இத்தனைக்கும் அந்த அரசன் பாரி வள்ளல். கேட்பவர்களுக்கு இல்லையென சொல்லாது வாரி வளங்கும் வள்ளல் அவன். ஒளவையின் நட்பினனும் கூட. அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி எண்ணுறது அவரின்ர பேர். ஒரு நாள் ஒளவை அதியமானை பாக்க வாறா. வாயில் காவலன் அவவ உள்ள போக விடாமல் மறிச்சுப் போட்டான். அது தான் அவவுக்கு கோபம். நடந்தது என்னவோ அவ்வளவு தான். கோபமும் மான உணர்வும் அவவுக்கு முன்னால வந்திட்டுது. 

இத ஒரு விதத்தில ஒரு வித ஞானச் செருக்கு எண்டும் சொல்லலாம். ஏனெண்டா காவலன் போக விடாமல் மறிச்சது தன்ர ஞானத்துக்கு மேல விழுந்த ஒரு இழுக்கு எண்டு அவ நினைச்சிட்டா. அது ஒரு  அறிவின்ர கனல். இந்தச் அறிவுச் செல்வத்தை தான் கம்பரும் ’அரசரோடென்னை சரியாசனம் வைத்த தாய்’ என்று கல்வித்தெய்வத்தை புகழ்ந்துரைப்பார். 

தன்ர அறிவுச்செல்வத்துக்கு வந்த இந்த அவமரியாதையை ஒளவையால பொறுக்க முடியேல்ல. தமிழரின்ர வாழ்க்கையை அறிய முடிகிற முதல் எழுத்திலக்கியமா இருக்கிற சங்ககால தமிழ் இலக்கியத்தில ஒரு பெண்ணா; புலவரா இருந்து கொண்டு அப்பிடி ஒரு ரோசமுள்ள பாட்ட அவ பாடி இருக்கிறா.

அவமானங்களைச் சகிக்க முடியாதவனா தமிழன் எப்பவுமே இருந்து வந்திருக்கிறான் என்ணுறதுக்கும் இந்தப்பாட்டு ஒரு சான்றுதான். 

அவ அப்ப பாடின பாட்டுத் தான் இது. புறநானூறு எண்ட சங்க இலக்கியத்தில வாற 206 வது….பாட்டு இது.


வாயி லோயே! வாயிலோயே!

வள்ளியோர் செவிமுதல் வயங்குமொழி வித்தித்தாம்

உள்ளியது முடிக்கும் உரனுடை உள்ளத்து

வரிசைக்கு வருந்தும்இப் பரிசில் வாழ்க்கைப்

5 பரிசிலர்க்கு அடையா வாயி லோயே!


கடுமான் தோன்றல் நெடுமான் அஞ்சி

தன்அறி யலன்கோல்? என்னறி யலன்கொல்?


அறிவும் புகழும் உடையோர் மாய்ந்தென

வறுந்தலை உலகமும் அன்றே; அதனால்,

காவினெம் கலனே; சுருக்கினெம் கலப்பை;

மரங்கொல் தச்சன் கைவல் சிறாஅர்

மழுவுடைக் காட்டகத்து அற்றே

எத்திசைச் செலினும் அத்திசைச் சோறே.


பசியை விட மானம் பெரிசா இருந்திருக்கு அவவுக்கு. திறமைக்கு மதிப்புத் தராத இடத்தில இருக்க மாட்டன் எண்ட அறக் கோவம் இருந்திருக்கு அவவுக்கு.  தன்ர அறிவும் ஞானமும் ஒரு பெரும் தகுதியா தன்னோட இருக்கேக்க தனக்கு எங்க போனாலும் சோறு கிடைக்கும் எண்ட நம்பிக்கை அவவுக்கு இருந்திருக்கு. அது அறிவு கொடுத்த நம்பிக்கை; திறமை கொடுத்த நம்பிக்கை!!


 இந்தப் பாட்டில வாயில் காவலன பார்த்து, வாயிலோயே வாயிலோயே எண்டு கூப்பிட்டு வரிசைக்கு வருந்தும் இப் பரிசில் வாழ்க்கை’ எண்டு சொல்லுறா. வரிசை எண்ட இந்தச் சொல்லு தகுதி தராதரம் பார்த்து எண்டு சங்க காலத்தில பொருள் கொள்ளப்பட்டிருக்கு. பரிசு தாரதா இருந்தா தகுதி தராதரம் பார்த்துத் தர வேணும். தானம் மாதிரிக் குடுக்கக் கூடாது எண்ணுறது அவவின்ர வாதம்.

பிறகு சொல்லுறா,

விரைவா ஓடுற குதிரையள வச்சிருக்கிற அரசனாகிய அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி தன்னை அறியாதவனா? அல்லது, என்னை அறியாதவனா? அறிவும் புகழுடையவர்கள் பசியால் இறந்தார்கள் எண்டு சொல்லத்தக்க வறுமைப்பட்ட உலகமில்ல இது. அதால, என்ர யாழையும், மூட்டை முடிச்சுகளையும் தூக்கிக்கொண்டு நான் போகிறேன். மரம் வெட்டுற  தச்சனின்ர திறமை வாய்ந்த பிள்ளைகள் கோடாலியோட   காட்டுக்குப் போனால் விறகுகளா கிடைக்காது? அது போலத்தான் இந்த உலகம். நான் எங்க போனாலும் அங்கே எனக்கு சோறு கிடைக்காமல் போகாது. 

எண்டு சூழுரைச்சுப் போட்டு போற பாட்டு அது. அவவின்ர தமிழ் புலமை மேல அவவுக்கு அவ்வளவு நம்பிக்கை இருந்திருக்கிறது எண்ணுறது மட்டுமில்ல; அதுக்கு ஒரு இழுக்கு வந்த சகிச்சுக் கொள்ள முடியாத தமிழ் மான உணர்வும் அதுக்குள்ள இருக்கு. அது தமிழ் கொடுத்த நம்பிக்கை. அரிவு கொடுத்த நம்பிக்கை. ஞானம் குடுத்த நம்பிக்கை.

எப்பேற்பட்ட தமிழன் வாழ்வு அது!! 

தமிழ் அதனை - தமிழ் வாழ்வைக் கைப்பற்றி நமக்கு பாதுகாப்பாக நம்மிடம் ஒப்படைச்சிருக்கு.

அது ஒளவை எண்ட திராவிடத் தமிழ் பெண்னின்ர குணாம்சமா தமிழன்ர மான ரோச உணர்வின்ர தொடக்க கால எச்சமா இந்த பாடலின் வழியாக நிரூபனமாகி இருக்கு.




Saturday, August 28, 2021

ஆத்திசூடிகள்

தமிழ் சில தகவல் - 1


ஒளவையார் அருளிச் செய்தது ஆத்திசூடி என்பது பலரும் அறிந்த விஷயம். அது,

அறம் செய விரும்பு
ஆறுவது சினம்
இயல்வது கரவேல்
ஈவது விலக்கேல்
உடையது விளம்பேல்
ஊக்கமது கைவிடேல்
எண் எழுத்து இகழேல்
ஏற்பது இகழ்ச்சி
ஐயம் இட்டு உண்
ஒப்புரவு ஒழுகு
ஓதுவது ஒழியேல்
ஔவியம் பேசேல்

 என்று அகர வரிசையில் 2,3, சொற்களில் வாழ்க்கையில் எப்படி எப்படி எல்லாம் இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டு போகும்.

பிறகு பாரதியார் புதிய ஆத்திசூடி என்று ஒன்று எழுதினார். அது,

அச்சம் தவிர்
 ஆண்மை தவறேல்
 இளைத்தல் இகழ்ச்சி
 ஈகை திறன்
உடலினை உறுதிசெய்
 ஊண் மிக விரும்பு
 எண்ணுவது உயர்வு
ஏறுபோல் நட
ஐம்பொறி ஆட்சிகொள்
ஒற்றுமை வலிமையாம்
ஓய்தல் ஒழி
ஔடதம் குறை...

இவ்வாறாக தொடரும். காலத்தின் நிமித்தமாகவும் சொற்செறிவு, பொருள் அழகு, எளிமை, காலத்தின் தேவை, யாருக்கு பாடப்படுகிறது என்பது பொறுத்து அதன் பொருள் மாறுபட்டும், காலத்தின் தேவைக்குரியதாகவும் அமைந்திருப்பது வாசிக்கும் போது புலப்படும்.

கூடவே இந்த கவிப்புலவர்களின் சமூக கரிசனையும் .

பலருக்கும் தெரியாத இந்னொரு ஆத்திசூடியும் ஒன்று இருக்கிறது. அது பாரதி தாசன் இயற்றியது. அது இவ்வாறாகத் தொடர்கிறது.

அனைவரும் உறவினர்
ஆட்சியை பொதுமை செய்
இசை மொழி மேலதே
 ஈதல் இன்பம்.
 உடைமை பொதுவே
 ஊன்றுளம் ஊறும்
எழுது புதுநூல்
 ஏடு பெருக்கு
ஐந்தொழிற்கிறை நீ
ஒற்றுமை அமைதி
ஓவியம் பயில்
ஒளவியம் பெருநோய்

இவ்வாறாகத் தொடர்கிறது பாரதிதாசனின் ஆத்திசூடி.

ஆத்திசூடிகளும்......

நானாக இருந்தால் எப்படி எழுதக்கூடும் என்று நினைத்துப் பார்த்தேன். இன்றைக்கு இன்றய நிலையில் இது தான் என் ஆத்திசூடி.

அன்போடிரு
ஆசை தவிர்
இயன்றதைச் செய்
ஈதலே அறம்
உதவி புரி
ஊக்கம் கொள்
ஏற்றம் போற்று
ஐயம் வேண்டாம்
ஒன்றே இறைவன்
ஓடுக நதிபோல
ஒளடதம் அன்பே!

இனி எவரேனும் எழுதகூடின் அது எவ்வாறெனத் தொடர்தல் கூடும்.....?

உங்கள் ஆத்திசூடி எப்படி இருக்கும் என்று எனக்கும் கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்! பெற்றுக் கொள்வதன் வழி கொஞ்சம் கற்றுக் கொள்ளலாம்.

Friday, July 30, 2021

மூலையில் ஒரு நாற்காலி

குளிர்காலத்தின் நடுவில் உட்காந்திருக்கிறோம்.

நாளுக்கு நாள் கொரோனாவின் பெருக்கம் அதிகரித்தபடி இருக்கிறது. நேற்றயதினம் கட்டுப்பாடுகள் இன்னும் இறுகி 5 கி.மீ. ற்குள் மாத்திரம் தான் - அதிலும் அத்தியாவசியம் என்றால் மாத்திரம் தான் வீட்டினை விட்டு வெளியே வரலாம் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. 

அந்த அத்தியாவசியங்களும் கூட என்ன என்னத்திற்காக என்று பட்டியல் தரப்பட்டிருக்கிறது. மீறுபவர்களுக்கு அபராதங்களும் அதிகரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. நகர்புறங்களில்; நாட்டுப் புறங்களில் இந்தக் கட்டுப்பாட்டை மீறுபவர்களைக் கண்காணிப்பதற்காக பொலிசாரோடு சேர்ந்து இராணுவமும் வரவழைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

நாளுக்கு நாள் நிலைமை மோசமடைந்தே வருகிறது.

என் வீட்டுக்கு மிக அருகாமையில் இருக்கிற பிரதேசங்கள் எல்லாம் கொரோனா தொற்றுகளும் பாதிப்புகளும் மிக அதிகரித்துப் போயிருப்பது இதுதான் முதல் தடவை.

சரி, மூலையில் ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்கக் காலம் எம்மைப் பணித்திருக்கிறது. அதைமீறி செய்ய என்ன இருக்கிறது? 

எதுவுமில்லை.

என் பள்ளிக் குழந்தைகளுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்க ஏதேனும் புதிதாக இருக்கிறதா என்ற என் இணையத்தேடலில் டொக்டர் ஜேன் என்று ஒருவரைக் கண்டு கொண்டு அவரிடம் இருந்து கொஞ்சம் படித்துக் கொண்டேன். அதன் மூலையில் ஒரு சிறு குறிப்பு ஒன்று புத்தக வாசிப்பு குறித்து இருந்தது. 

அது இவ்வாறு சொல்கிறது.

இந்தப் புத்தகம் என் வீடு.
கதவு திறந்திருந்திருக்க
நான் உள்நுழைவேன்..
இங்கு நான் மகிழ்ந்திருக்க
சாளரங்கள் பல உண்டு.
என்னை விரும்பும் நண்பர்கள் 
ஆண்களும் பெண்களுமாய்
இங்கிருக்க, 
என் சிரிப்பை, அன்பை, காதலை,
அழகை, மகிழ்ச்சியைக் 
இங்கு நானும் கண்டெடுப்பேன்.

Sunday, July 4, 2021

The Universal Declaration Of Human Rights

 கடந்த இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்னால் ‘அகதிகள் வாரம்’ கொண்டாட்டப் பட்டது. (20.6.21 - 27.6.21) அது வந்தது தெரியாமலே போய் விட்டது. கவனத்தில் எடுக்கப் படாதவர்களாகவே அவர்கள் தொடர்ந்தும் நடத்தப்பட்டு வருகிறார்கள் என்பது  ஒரு சோகம். மேலும் அவர்கள் தமக்கான உரிமைகள் பற்றியும் கடமைகள் பற்றியும் தெரியாதவர்களாக அடங்கி ஒடுங்கிப் போய் இருக்கிறார்கள். கூச்ச சுபாவத்தோடு ஒருவித இயலாமை சூழ, பவ்வியமாக அவர்கள் மற்றவர்களோடு  நடந்து கொள்வதைக் காண மனசு துடிக்கிறது.

பலர் தவறான வழிகளில் சூதாட்டம், மது, புகை பழக்கங்களுக்கும் ஆளாகிப் போயுள்ளனர். பெண்களும் தாய்மார்களும் தனிமையோடிருக்கிறார்கள். பலருக்கு வேலைக்குச் செல்லும் உரிமை இல்லை. வேலை செய்வதற்கான உரிமை உள்ளவர்களுக்கு வேலை கிடைப்பது கடினமாக இருக்கிறது. போதுமான வருமானம் இல்லாததால் குழந்தைகள் சரியாகக் கவனிக்கப் படாதவர்களாக வளர்க்கப் படுகிறதையும் ஆங்காங்கே காண முடிகிறது....

அரசாங்கம் கருணை காட்டாதவரை அவர்கள் திரிசங்கு சொர்க்கத்திலேயே வாழ நிர்ப்பந்திக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள்.

தமிழ் சமூகத்தில் இருக்கிற தொழில் வழங்குனர்கள்; சமூகநிறுவனங்கள்; ஏதேனும் செய்யலாம்; செய்கிறார்கள் என்ற போதும் அது போதுமானதாக இல்லை. இதற்கென ஏதேனும் ஒரு பாரிய திட்டத்தை உருவாக்கி அமுல் படுத்த; தொழில் கொடுத்து அவர்களது வருமானத்தை ஊக்குவிக்க கொரோனா காலமும் விடுவதாக இல்லை......

அது நிற்க,

நான் தொழில் பார்க்கிற பாடசாலையில் நான்காம் வகுப்புப் பிள்ளைகளுக்கான புத்தகம் ஒன்று கிடைத்தது. அப் புத்தகம் என்னை மிகவும் வசீகரித்தது. அதன் தமிழாக்கம் இது.

நாங்கள் சுதந்திரமாகவும் எல்லோரைப்போலவும் பிறந்திருக்கிறோம்.

எங்கள் எல்லோருக்கும் சொந்த சிந்தனைகளும் எண்ணங்களும் உள்ளன.

நாம் எல்லோரும் ஒரே மாதிரியாக நடத்தப்பட வேண்டியவர்கள்.

எங்களுக்குள் என்ன வேறுபாடு இருக்கிற போதும்

இந்த உரிமை எல்லோருக்குமானது.


நாங்கள் வாழ உரித்துடையவர்கள்.

சுதந்திரமாகவும் பாதுகாப்பகவும் வாழ உரித்துடையவர்கள்.

எம்மை அடிமை கொள்ள எவருக்கும் உரிமை இல்லை.

மற்றவரை அடிமை கொள்ள எமக்கும் உரிமை இல்லை.

எங்களை வருத்த எவருக்கும் உரிமை இல்லை.

சித்திரவதைக்கும் உரித்துக் கிடையாது.


சட்டம் எல்லோரையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.

சட்டத்தின் பாதுகாப்பு எல்லோருக்குமானது.

எல்லோரையும் அது சமனாகவும் சரியாகவும் காக்க வேண்டும்.

நாம் சரியாகக் காக்கப் படாதவிடத்து,

நாம் அனைவரும் சட்டத்தின் உதவியைக் கோரலாம்.

சரியான காரணம் இல்லாமல்,

யாரையும் சிறையிட உரிமை இல்லை.

எங்களை நாடுகடத்தவும் உரிமை இல்லை.

பரீட்சார்த்தங்கள் பகீரங்கமாக நிகழ்ந்த்தப்பட வேண்டும்.

அதில் மற்றவர்கள் தலையீடோ செல்வாக்கோ  இருத்தல் ஆகாது.

ஆதாரம் கிடைக்கும் வரை ஒருவரை குற்றவாளி எனக் கருத முடியாது.

நாம் குற்றம் இழைத்தோம் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டால்

இல்லை என்று நிரூபிக்க எமக்கு உரிமை உண்டு.


எங்கள் நற்பெயரர்க்கு களங்கம் விளைவிக்க எவருக்கும் உரிமை இல்லை.

எங்கள் வீட்டுக்குள் எங்கள் அனுமதி இன்றி நுழைய உரிமை கிடையாது.

உரிய காரணமின்றி, எங்கள் கடிதங்களை திறந்து பார்க்க, எங்களை; எங்கள் குடும்பத்தைத்  தொந்தரவு செய்ய யாருக்கும் உரிமை கிடையாது.

எங்கள் எல்லோருக்கும் நம் நாட்டுக்குள் எங்கு போகவும்; விரும்பினால் வெளிநாட்டு போகவும் உரிமை உண்டு.

எங்கள் நாட்டில் நாம் சரியாக நடத்தப்படவில்லையானால் எங்கள் எல்லோருக்கும் வேறு நாட்டுக்குச் செல்ல உரிமை உண்டு.

நாங்கள் ஒரு நாட்டின் உரித்துக்குரிய பிரஜைகள்.

வளர்ந்த ஒருவருக்கு திருமணம் செய்யவும் விரும்பினால் குடும்பத்தை உருவாக்கவும் உரிமை உண்டு.

அவர்கள் திருமணம் செய்யவும், பிரியவும் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் உரிமைகள் சமனாகும்.

சகல பிரஜைகளுக்கும் ஒரு பொருளை உடமையாக வைத்திருக்கவோ பகிர்ந்து கொள்ளவோ உரிமை உண்டு.

தகுந்த காரனமின்றி உங்களிடமிருந்து எவரும் அதனைப் பறிக்க முடியாது.

நமக்கு சரி என்று பட்ட சமயத்தை  நம்ப நமக்கு உரிமை உண்டு.

அது போல மாற விரும்பினால் மாறவும் நமக்கு உரிமை உண்டு.

நாங்கள் ஒன்றை  நினைக்கவும் நினைத்ததை வெளிப்படுத்தவும் அதனை மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளவும் நமக்கு உரிமை உண்டு.

நம் எல்லோருக்கும் நம் நண்பர்களைச் சந்திக்கவும் அமைதியாக ஒன்றிணைந்து நம் உரிமைகளை கோரவும் நமக்கு உரிமை உண்டு.

அது போல, எமக்கு விருப்பமில்லாத போது அதிலிருந்து விலகி இருக்கவும் நமக்கு உரிமை உண்டு.

நம் நாட்டு அரசகாரியங்களில் பங்கெடுக்க நமக்கு உரிமை உண்டு. வளர்ந்த ஒவ்வொருவருக்கும் தனக்கான தலைவரை தேர்ந்தெடுப்பதற்கான உரிமை உண்டு.

நம் எல்லோருக்கும் வீட்டில் வசிக்க உரிமை உண்டு.

வாழத்தேவையான பணம் வைத்திருக்கவும் உரிமை உண்டு.

இசை, கலை, புனைவு, விளையாட்டு இவை எல்லாம் எல்லோரும் மகிழ்வதற்கானது.

ஒவ்வொரு வளர்ந்தவருக்கும் தொழில் பார்க்கவும் அதற்கான சரியான சம்பளத்தைப் பெறவும் தொழிற்சங்கத்தில் இணையவும் உரிமை உண்டு.

வேலைக்குப் பின்னர் ஓய்வெடுக்கவும், மகிழ்ச்சியாகப் பொழுதைக் கழிக்கவும் எல்லோருக்கும் உரிமை உண்டு.

நாங்கள் எல்லோரும் நல்வாழ்வுக்கு உரிமை உடையவர்கள்.

தாய்மார்கள்; பிள்ளைகள்; வயதானவர்; தொழிலற்றவர், மாற்றுத்திறனாளிகள், என்போருக்கும் அவரவர் தேவைகள் கவனிக்கப்படவும்  நல்லதொரு வாழ்க்கையை வாழவும் உரிமை உண்டு.

நம் எல்லோருக்கும் கல்வி கற்க உரிமை உண்டு. ஆரம்பக்கல்வி கட்டாயம் இலவசமாக இருக்க வேண்டும்

நாங்கள் எங்கள் திறமையை நன்றாக சீராக்கி சிறந்த வேலைவாய்ப்பைப் பெற தொழில் கல்வி வாய்ப்பு இருக்க வேண்டும்.

பெற்றோருக்கு எப்படி எதை தன் பிள்ளை படிக்க வேண்டும் என்று தீர்மானிக்க உரிமை உண்டு.

ஐ.நா. சபை பற்றியும் ஏனைய மக்கள் பற்றியும் மற்றவர்கள் உரிமைகள் கடமைகள் பற்றியும் மேலும் நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

எங்களுக்குப் பிடித்த வாழ்வை வாழ எமக்கு உரிமை உண்டு. அத்தோடு வாழ்ந்து அனுபவிக்கவும் கல்வியறிவு, விஞ்ஞானம் தொழில்நுட்பம் தரும் வசதி வாய்ப்புகளை பயன்படுத்தவும் நமக்கு உரிமை உண்டு.

உரிமைகளையும் சுதந்திரத்தையும் நாம் நம் நாட்டிலும் உலகிலும் அனுபவிக்க நல்ல ஆட்சி நிலவ வேண்டும்.

எங்களுக்கு மற்றவர்களுடய உரிமையை; சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்க உரிமை உண்டு.

யாரும் இந்த உரிமைகளையும் சுதந்திரத்தையும் எங்களிடம் இருந்து  பறிக்க முடியாது.

நன்றி. சிறுவர்களுக்கான புத்தகம். - We are all born free.- 

Wednesday, June 2, 2021

ஒளவை குறித்து ஒரு பார்வை

 தமிழ் மரபில் ஒளவை

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை SBS தமிழ் வானொலியில் ஒலிபரப்பான இந்த ஒலிக்கீற்றைக் கேட்டு உங்கள் அபிப்பிராயங்கள்; விமர்சனங்களை எனக்குத் தெரியப்படுத்துவீர்களா? 

மேலே இருக்கிற ‘தமிழ் மரபில் ஒளவை’ என்ற தலைப்பை அழுத்தினால் நீங்கள் நேரடியாக SBS இன் தளத்திற்குச் செல்லலாம். அங்கு இதனைக் கேட்கலாம். எல்லாவற்றையும் எழுத்துமொழியிலேயே எழுதியும் பேசியும் வந்ததால் பேச்சு மொழியில் கூறிய இந்த விஷயங்களில் எனக்கான திருத்தங்களை உங்களிடம் இருந்து அறிந்து கொள்ள பெரிதும் பிரியப்படுகிறேன்.

ஒரு கையளவு மக்களே இங்கு வருவதாக இருந்தாலும்; நானும் எனக்குத் தோன்றிய பொழுதுகளில் மட்டும் தான் இங்கு வந்து போனாலும்; எனக்கு நீங்கள் தானே எல்லாம்.

நம்புங்கள்! உங்களோடு எனக்கு ஓர் மானசீக அன்பு உண்டு....

நீங்கள் எப்பொழுதும் இங்கு வந்து போக வேணும்...

Monday, April 19, 2021

அன்றாட பாடங்கள்

 


தண்ணீர் சொல்லித் தருகிறது

நழுவிச் செல்வதெவ்வாறென


நெருப்பு அறிவுறுத்துகிறது

சுட்டெரித்தல் பற்றி


நிலம் தோண்டியும் பொறுமை காக்கும் பூமி

போதிக்கும் பாடம் 

நெருப்புக்கு எதிர்மாறு


காற்றோ, ஊதிப்பெருப்பித்தும்

வருடிக்கொடுத்தும்

நோகாமல் நகர்கிறது.


இறுதியாக,

எல்லாவற்றையும் 

பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் 

ஆகாயத்தின் மீது தான்

கோபமாக சூரியனும்

குளிர்ச்சியாக சந்திரனும்

பவனி வருகிறது.


அன்றாட வாழ்வில்

படிக்கும் பாடங்கள் அநேகம்..