Wednesday, June 12, 2019

வன ருசி

டபோ வுக்குப் போயிருந்தேன்.

மிருகக் காட்சி சாலைகள் குறித்தும் அங்கு அடைத்து வைத்திருக்கும் விலங்குகள் குறித்தும் எனக்கு எப்போதும் ஆர்வம் இருந்ததில்லை. கூடவே சுதந்திரமாக அலைந்து திரியும் விலங்குகளை அடைத்து வைத்திருப்பதற்கு நான் பணம் அளிக்கக் கூடாது என்ற ஒரு வித கறார் மனநிலையும் அதற்குள் எனக்கிருக்கத் தான் செய்தது.

நாய்களைத் தமக்கேற்றாற்போல் வசதியாக்க அதன் ஆண்மையை வேரோடு பிடுங்கி விடும் ‘இரக்க மனிதர்கள்’ குறித்து நன்றாகவே நானறிந்ததும் இம் மனநிலைக்கு ஓர் காரணம்.

இருந்த போதும் டபோவுக்கும் போவதும் அங்குள்ள மிருகக் காட்சிச் சாலையைப் பார்ப்பதும் ஏகோபித்த அபிப்பிராயமாக இருந்ததால் மறுப்புச் சொல்ல இயலாததாயிற்று.

அங்கு சென்றதன் பின்பு ஒரு வனம் சுமந்திருக்கும் இரகசியங்கள் குறித்து ஒரு சிறு ருசி கிடைத்தது.

வனருசி.

ஆபிரிக்காவில் இருந்து இறக்குமதி செய்திருந்த காண்டாமிருகம், ஒட்டகச் சிவிங்கி, சீட்டா புலி, கம்பீரமான சிங்கம், வரிக்குதிரை, யானை, மாட்டுக்கும் ஆட்டுக்கும் இடைப்பட்ட வகையிலான வகைவகையான விலங்கினங்கள், மானுக்கும் மரைக்கும் இடையில் அகப்பட்ட வித விதமான கொம்புகளைக் கொண்டுள்ள செம்மை நிறம் கொண்ட விலங்கினங்கள், குன்று போலும் பெருத்திருந்த ஆமை, ஒரு குழந்தையின் குதூகல மனநிலையில் துள்ளிக் குதித்துக் கொண்டிருந்த இரண்டுகாலில் எட்டிப் பார்க்கும் பூனை போல தோற்றமும் துறு துறு இயல்பும் கொண்டிருந்த ஒருவித பிராணி மற்றும் அவுஸ்திரேலிய விலங்கினங்கள் என சுமார் 5 கிலோ மீற்றர் சுற்றாடலில் அவை பெரும் நிலப்பரப்பில் சுதந்திரமாக விடப்பட்டிருக்கின்றன.

அவை வனத்தின் சிறு ருசியினை தந்திருந்தது.

ஆபிரிக்கா -

ஆபிரிக்கக் காடுகள், அதன் மக்கள் பற்றிய ஒரு பூதாகரமான விளக்கத்தைக் கண்டு கொள்ளவும் இந்த டபோ சிற்றி உதவியது.

மனித உயிரினம் பரிநாம வளர்ச்சி அடையாதிருந்திருப்பின் நாமும் அவைகளோடு நாளாந்த உணவுக்கும் இனப்பெருக்கத்துக்குமாகவே வாழ்ந்து நம் வாழ்வை முடித்துக் கொண்டிருப்போம்.

புள்ளிகள், நிறங்கள், உருவங்கள், மொழிகள், உணவுகள், வாழிடங்கள் என வெவ்வேறு விதமாய் அமைந்து கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் வாழ்வில் மனித உயிரினம் எத்தனை சிறிது!

அது போக, இந்த வனம் எத்தனை வாழ்வுகளை; வாழ்வின் வகைகளை; அதற்குள்ளும் ஒரு ஒழுங்கினைக் கொண்டிருக்கிறது. ஒன்றிலே ஒன்று தங்கி வாழ்ந்து, ஒன்றுக்காக ஒன்று வாழ்ந்து, இறுதியில் எருவாகி அம்மண்ணுக்கே உணவாகி அழிகின்றன!

இது ஒரு பெருத்த வாழ்வின் இரகசியம் ஒன்றை தனக்குள்ளே பொதித்து வைத்திருக்கிறது.

ஒரு மரத்தினைப் போல!
இலை உதிர்கால மரத்தின் வனப்பும் அது சொல்லும் பாடமும் போல!!

இந்த இலைஉதிர்கால மரங்களில் தான் எத்தனை வண்ண ஜாலம்!

பச்சைப் புல்வெளிகள் தரையிலே படர்ந்திருக்க; முகிலுக்குள்ளே ஒழித்துபிடித்து விளையாடிய படி வெளியே வரும் சூரியக் கதிர்கள், நீல நிற ஆகாயம் மேலே விரிந்திருக்க;  இடையிலே மஞ்சளில் ஆரம்பித்து ஒரேஞ், சிவப்பு, மரூண் என நிற நிறமாய் விரிந்து அதன் வடிவங்களிலும் தோற்றங்களிலும் பல்வேறு தோற்றப்பாடுகளைக் காட்டி, இறுதியிலே காய்ந்து மண்ணிறமாகி தரையிலே உதிர்ந்து, தான் பிறந்த மண்ணுக்கே உரமாகி போகும் அதன் பாதை சொல்லும் பாடம் என்ன?

மக்களுக்கு அது உணர்த்தும் தத்துவம் யாது?

ஒரு வனத்தினைப் போல,
ஒரு மரத்தினைப் போல,

மக்களுக்குப் பொருள் சொல்வார் யாருளர்?

ஒரு வனத்தின் ருசி தரும் வாழ்க்கைப்பாடம் அதன் தத்துவார்த்த பின்னணியில் எத்துணை மலர்ச்சியானது!!

இலையுதிர்கால டபோ,
உனக்கு நன்றி.



















Monday, April 1, 2019

நகைவேளம்பர்

அண்மையில் இரண்டு காரியங்கள் ஒரே நேரத்தில் நிகழ்ந்தன.

1. தனபாலசிங்கம் ஐயாவைச் சந்தித்ததும் அவர் எனக்கு அன்பளித்த அவரது விரிவுரைகள் அடங்கிய சீடீ கிடைத்ததும்.
2. தமிழ் பாடசாலை மாணவர்களுக்காக பேச்சுப் போட்டிக்கான கட்டுரை ஒன்று எழுத வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஒன்று அமைந்தமையும் அதன் தலைப்பு’ தமிழ் கலைகள் பயில்வோம்’ என்ற கருப்பொருளைத் தாங்கி இருந்ததும்.

வழக்கம் போல இலக்கியம் ரசிக்க தனிமையான கார் பயணங்கள் மிக வாகானவை. வேலைக்குப் போய்வரும் நேரங்கள் அவ்வாறு தான் சுவாரிசமுறும் எனக்கு எப்போதும்.

அதில், சிலப்பதிகாரத்தில் வரும் இருபெரு நகரங்கள் - மருவூர் பாக்கம், பட்டினப்பாக்கம் என அமைந்த அந் நகரச் சிறப்பை ஐயா அவர்கள் சொல்லி வருகிறார்கள். அதில் ஒரு சொல் என்னைக் கெளவிக் கொண்டது. அது நகைவேளம்பர் என்ற சொல். ஐயா அவர்கள் அதற்கு விளக்கம் தரும் போது நகைச்சுவையோடு பேசி மக்களைச் சிரிக்க வைக்கும் கலைஞர் என அதற்கு சிறப்பான விளக்கம் தந்திருந்தார்.

அதற்கு மேலதிக விளக்கமாக இங்கு மேடைகளிலும் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளிலும் பிரபலமாக நடக்கும் One man comedy show க்களை   உதாரணம் காட்டி பேசி இருந்தார்.

பட்டினப்பாக்கத்து நகரை வர்ணிக்கும் இடத்தில் நகைவேளம்பர் எனச் சொல்லப்பட்ட - ஒரு கலைஞருக்குரியதான அந்தச் சொல் கிபி. 2ம் நூற்றாண்டளவிலேயே ( இந்தக் காலப்பகுதி குறித்து ஒரு சந்தேகம் உண்டு. கி.பி. 3 - 6 க்கிடைப்பட்டதென நாம் படித்தது இப்போது 2ம் நூற்றாண்டென ஆகிவிட்டது. ஆனால் அவ்வாரு கூறுவதற்குரிய சரியான ஆதாரங்களைத் தான் எங்கு தேடியும் காணோம்) நம்மிடையே நகைச்சுவை என்பது ஒரு கலையாக வளர்ந்திருந்ததையும்  அதை நிகழ்த்திக் காட்டுவோர் ‘நகைவேளம்பர் என அழைக்கப்பட்டதையும் எண்ணி ஒருவிதமாக பெருமிதம் கொள்ள முடிந்தது.

அது நிற்க,

இந்தப் பாடசாலைப் பிள்ளைகளுக்காக தமிழ் கலைகள் குறித்துத் தேட வேண்டிய சந்தோஷ நிர்ப்பந்தம் ஒன்று அண்மையில் வாய்ந்த்தது. சரி, கம்பர் ஆயகலைகள் அறுபத்து நான்கு என்கிறாரே என்ற ஒரு கோதாவில்  இந்த ஆயகலைகள்  தான் என்ன என்று பார்த்தேன். அதற்குள் தூசுபட்டு பட்டை தீட்டப்படாத வைரத்தைப் போல ஒளிமழுங்கி கானப்பட்டது 64 கலைகளில் ஒன்றான ’மகிழுறுத்தற்கலை’. அதற்கான விளக்கம் என்னவென்று கேட்டால் வேடிக்கையாகப் பேசி மற்றவர்களை மகிழுறுத்தும் கலை அதுவாகுமாம்.

சார்ளிசப்ளின் சைகைளால் செய்து காட்டி சிரிக்கச் செய்ததைப் போல; நம்ம வடிவேலு திரைப்படங்களில் செய்வது போல...இது தனி ஒருவராக மேடையில் மற்றவர்களை மகிழ்ச்சிப்படுத்தும் விதமாக வேடிக்கையாகப் பேசிச் சிரிக்கச் செய்வது.


              கலை                                தமிழ் விளக்கம்

1. அக்கர இலக்கணம் ( எழுத்திலக்கணம்)
2. லிகிதம் (இலிகிதம்) (எழுத்தாற்றல்)
3. கணிதம் (கணிதவியல்)
4. வேதம் (மறை நூல்)
5. புராணம் (தொன்மம்)
6. வியாகரணம் (இலக்கணவியல்)
7. நீதி நூல் (நய நூல்)
8. சோதிடம் (கணியக் கலை)
9. தரும சாத்திரம் (அறத்து பால்)
10. யோகம் (ஓகக் கலை)
11. மந்திரம் (மந்திரக் கலை)
12. சகுனம் (நிமித்தக் கலை)
13. சிற்பம் (கம்மியக் கலை)
14. வைத்தியம் (மருத்துவக் கலை)
15. உருவ சாத்திரம் (உருப்பமைவு)
16. இதிகாசம் (மறவனப்பு)
17. காவியம் (வனப்பு)
18. அலங்காரம் (அணி இயல்)
19. மதுர பாடனம் (இனிது மொழிதல்)
20. நாடகம் (நாடகக் கலை)
21. நிருத்தம் (ஆடற் கலை)
22. சத்த பிரமம் (ஒலிநுட்ப அறிவு)
23. வீணை  (யாழ் இயல்)
24. வேனு (குழலிசை)
25. மிருதங்கம் (மத்தள நூல்)
26. தாளம் (தாள இயல்)
27. அகத்திர பரீட்சை (வில்லாற்றல்)
28. கனக பரீட்சை (பொன் நோட்டம்)
29. இரத பரீட்சை (தேர் பயிற்சி)
30. கச பரீட்சை (யானையேற்றம்)
31. அசுவ பரீட்சை (குதிரையேற்றம்)
32. இரத்தின பரீட்சை (மணி நோட்டம்)
33. பூ பரீட்சை (மண்ணியல்)
34. சங்கிராம இலக்கணம் (போர்ப் பயிற்சி)
35. மல்யுத்தம் (கைகலப்பு)
36. ஆகர்சணம் (கவிர்ச்சியல்)
37. உச்சாடணம் (ஓட்டுகை)
38. வித்து வேஷணம் (நட்பு பிரிக்கை)
39. மதன சாத்திரம் (மயக்குக் கலை)
40. மோகனம் புணருங் கலை (காம சாத்திரம்)
41. வசீகரணம் (வசியக் கலை)
42. இரசவாதம் (இதளியக் கலை)
43. காந்தர்வ விவாதம் (இன்னிசைப் பயிற்சி)
44. பைபீல வாதம் (பிறவுயிர் மொழி)
45. தாது வாதம் (நாடிப் பயிற்சி)
46. கெளுத்துக வாதம் (மகிழுறுத்தம்)
47. காருடம் (கலுழம்)
48. நட்டம் (இழப்பறிகை)
49. முட்டி (மறைத்ததையறிதல்)
50. ஆகாய பிரவேசம் (வான்புகுதல்)
51. ஆகாய கமனம் (வான் செல்கை)
52. பரகாயப் பிரவேசம் (கூடுவிட்டு கூடுபாய்தல்)
53. அதிரிச்யம் (தன்னுறு கரத்தல்)
54. இந்திர சாலம் (மாயம்)
55. மகேந்திர சாலம் (பெருமாயம்)
56. அக்னி தம்பம் (அழற் கட்டு)
57. சல தம்பம் (நீர்க் கட்டு)
58. வாயு தம்பம் (வளிக் கட்டு)
59. திட்டி தம்பம் (கண் கட்டு)
60. வாக்கு தம்பம் (நாவுக் கட்டு)
61. சுக்கில தம்பம் (விந்துக் கட்டு)
62. கன்ன தம்பம் (புதையற் கட்டு)
63. கட்க தம்பம் (வாட் கட்டு)
64. அவத்தை பிரயோகம் (சூனியம்)

இவ்வாறு பட்டியலிடுகிறது விக்கிபீடியா. (அந்த அறுபத்துநான்கு கலைகளின் பட்டியலை மொழிஞாயிறு ஞா. தேவநேயப் பாவாணர் தொகுத்த செந்தமிழ் சொற்பிறப்பியல் பேரகரமுதலி (A Comprehensive Etymological Dictionary of the Tamil Language) Vol. 1 , Part - 1 பக்கம் 545-548 குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவை இங்கே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.)

அட,
கிபி 2ல் தொடங்கி 64 கலைகளின் பட்டியலில் இடம்பெற்று நாம் இடையில் கைவிட்டுவிட்ட இந்த மகிழுறுத்தற்கலை இன்று என்னமாய் மேலைத் தேயங்களில் கொடிகட்டிப் பறக்கிறது!!

பின்னிணைப்பு: (பேச்சுப் போட்டிக்காகத் தயாரிக்கப்பட்ட கட்டுரை)

                                                மகிழுறுத்தற் கலை

வாழ்க்கையைச் சிறப்பிப்பவை கலைகள்.

தமிழருக்கெனச் சிறப்பாக உள்ள கலைக் கூறுகளை எல்லாம் தமிழ் மொழி தன்னுள்ளே அடக்கி வைத்திருக்கிறது. அவற்றை எல்லாம் மொழி ஞாயிறு எனப் போற்றப்படும் தேவநேயப் பாவானர் 64 என வகைப்படுத்தி உள்ளார்.

தியானமும் யோகாசனமும் சித்தர்கள் காட்டிய சித்த வைத்தியமும் உலகமே கண்டு இன்றும் நடைமுறைப்படுத்தும் வாழும் கலைகளாகும்.  தமிழரின் பரதமும் இன்றுவரை உயர்ந்து நிற்கும் கோயில் கட்டிடச் சிற்பக் கலைகளும் பெருமை மிக்க நம் கலைக் களஞ்சியங்களாகும்.

இருந்த போதும், ஒரு காலத்தில் வழக்காகவும் பிரபலமாகவும் இருக்கும் ஒரு கலை பிறிதொரு காலத்திலும் அவ்வாறே அமைந்திருக்கும் எனக் கருத இயலாது. மனித சமுதாயத்தின் நாகரிக சிந்தனை வளர்ச்சிகளின் ஊடே அவை மேன்நிலையடையவோ திரிந்து வேறொரு நிலையை அடையவோ அன்றி வலுவிழந்து இல்லாதொழியவோ கூடும்.

அவ்வாறே தமிழிலும் சில கலைகள் மறைந்து விட்டன. சில ஒளி மழுங்கி துலக்கம் பெறாது தீட்டப்படாத வைரத்தைப் போலக் காணப்படுகின்றன.
அவற்றில் ஒன்றுதான் இந்த மகிழுறுத்தற்கலையாகும்.

இதனைக் கவுத்துவ வாதம் என்றும் அழைப்பர். மகிழுறுத்தும் இக்கலையாவது யாது? அது தான் கவலையைப் போக்கி மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தும் கலைஞானம் ஆகும்.  இதனை இன்னும் தெளிவாகச் சொல்வதானால் வேடிக்கையாகப் பேசி மற்றவர்களை மகிழ்ச்சிப் படுத்தும் கலைஞானம் எனலாம்.

இந்த மகிழுறுத்தும் கலைஞரை ‘நகைவேளம்பர்’ என அழகிய தமிழ் சொல்லால் சிலப்பதிகாரம் வர்ணிக்கிறது.

இன்று பல்கலாசார நாடான அவுஸ்திரேலியாவிலே one-man comedy shows ஆக இதனை அடிக்கடி மேடைகளிலும் தொலைக்காட்சிகளிலும் கண்டு களிக்கிறோம்.

இதனைத் தமிழர் சுமார் கி.பி.6ம் நூற்றாண்டளவிலேயே ஒரு கலையாக வளர்த்ததோடு மட்டுமன்றி அக்கலைஞருக்கென ஒரு சிறப்புப் பெயரும் சூட்டி அதனைக் கொண்டாடி வந்திருக்கிறனர் என்பது ஆச்சரியமான சந்தோஷமல்லவா?

ஆகையினால் தமிழ் கலைகளை அறிவோம்.

யசோதா.பத்மநாதன். 25.3.19



Friday, March 22, 2019

நாமக்கல் கவிஞர் இராமலிங்கம் பிள்ளை பாடல்கள்

அமிழ்தத் தமிழ்மொழி

அமிழ்தம் எங்கள் தமிழ்மொழி
அன்னை வாழ்க வாழ்கவே.

வைய கத்தில் இணையி லாத
வாழ்வு கண்ட தமிழ்மொழி
வான கத்தை நானி லத்தில்
வரவ ழைக்கும் தமிழ்மொழி
பொய்அ கந்தை புன்மை யாவும்
போக்க வல்ல தமிழ்மொழி
புண்ணி யத்தை இடைவி டாமல்
எண்ண வைக்கும் தமிழ்மொழி
மெய்வ குத்த வழியி லன்றி
மேவும் எந்தச் செல்வமும்
வேண்டி டாத தூய வாழ்வைத்
தூண்டு கின்ற தமிழ்மொழி
தெய்வ சக்தி என்ற ஒன்றைத்
தேடி தேடி ஆய்ந்தவர்
தெளிவு கண்ட ஞான வான்கள்
சேக ரித்த நன்மொழி.

உலகி லுள்ள மனிதர் யாரும்
ஒருகு டும்பம் என்னவே
ஒன்று பட்டு வாழும் மார்க்கம்
தொன்று தொட்டுச் சொன்னது;
கலக மற்ற உதவி மிக்க
சமுக வாழ்வு கண்டது;
கடமை கற்று உடைமை பெற்ற
கர்ம ஞானம் கொண்டது;
சலுகை யோடு பிறமொ ழிக்கும்
சரிச மானம் தருவது;
சகல தேச மக்க ளோடும்
சரச மாடி வருவது;
இலகும் எந்த வேற்று மைக்கும்
ஈசன் ஒன்றே என்பதை
இடைவி டாமல் காட்டும் எங்கள்
இனிமை யான தமிழ்மொழி.

கொலைம றுக்கும் வீர தீரக்
கொள்கை சொல்லும் பொன்மொழி;
கொடியவர்க்கும் நன்மை செய்யக்
கூறு கின்ற இன்மொழி;
அலைமி குந்த வறுமை வந்தே
அவதி யுற்ற நாளிலும்
ஐய மிட்டே உண்ணு கின்ற
அறிவு சொல்லும் தமிழ்மொழி;
கலைமி குந்த இன்ப வாழ்வின்
களிமி குந்த பொழுதிலும்
கருணை செய்தல் விட்டி டாத
கல்வி நல்கும் மொழியிது;
நிலைத ளர்ந்து மதிம யங்க
நேரு கின்ற போதெலாம்
நீதி சொல்லி நல்லொ ழுக்கம்
பாது காக்கும் தமிழ்மொழி.

அன்பு செய்தும், அருள் அறிந்தும்,
ஆற்றல் பெற்ற அறமொழி;
அறிவ றிந்து திறமை யுற்றே
அமைதி மிக்க திருமொழி;
இன்ப மென்ற உலக றிந்த
யாவு முள்ள கலைமொழி;
இறைவ னோடு தொடர்ப றாமல்
என்று முள்ள தென்றமிழ்.
துன்ப முற்ற யாவ ருக்கும்
துணையி ருக்கும் தாயவள்;
துடிது டித்தே எவ்வு யிர்க்கும்
நலம ளிக்கும் தூயவள்;
தென்பு தந்து தெளிவு சொல்லும்
தெய்வ மெங்கள் தமிழ்மொழி;
திசைக ளெட்டும் வாழ்த்து கின்ற
இசைப ரப்பச் செய்குவோம்.

பழிவ ளர்க்கும் கோப தாப
குரோத மற்ற பான்மையும்,
பகைவ ளர்க்கும் ஏக போக
ஆசை யற்ற மேன்மையும்,
அழிவு செய்யக் கருவி செய்யும்
ஆர்வ மற்ற எண்ணமும்,
அனைவ ருக்கும் நன்மை காணும்
வித்தை தேடும் திண்ணமும்
மொழிவ ளர்ச்சி யாக்கு மென்ற
உண்மை கண்டு முந்தையோர்
முறைதெ ரிந்து சேர்த்த திந்த
நிறைமி குந்த முதுமொழி.
வழிய றிந்து நாமும் அந்த
வகைபு ரிந்து போற்றுவோம்;
வஞ்ச மிக்க உலக வாழ்வைக்
கொஞ்ச மேனும் மாற்றுவோம்.

2. தமிழ் மக்கள்

நிலைபெற்ற அறிவென்ற
நிதிமிக்க நல்கும்
நிறைவுற்ற அருள்கொண்ட
நிகரற்ற தெய்வம்
கலைமிக்க தமிழன்னை
கழல்கொண்டு பாடிக்
கனிவுற்ற மனமொத்த
களிகொண்டு கூடி
அலையற்ற கடலென்ன
அமைவுற்று நாளும்
அகிலத்தின் பலமக்கள்
அனைவைர்க்கும் உறவாய்த்
தலைபெற்ற புகழ்கொண்டு
தவமிக்க ராகித்
தயவொன்றிப் பயமின்றித்
தமிழ்மக்கள் வாழ்வோம் ;
தமிழ்மக்கள் வாழ்வோம்.


3.தமிழன் இதயம்

தமிழன் என்றோர் இனமுண்டு;
தனியே அவற்கொரு குணமுண்டு;
அமிழ்தம் அவனுடைய வழியாகும் ;
அன்பே அவனுடை மொழியாகும்.

அறிவின் கடலைக் கடைந்தவனாம்;
அமிர்தத் திருக்குறள் அடைந்தவனாம்;
பொறியின் ஆசையைக் குறைத்திடவே
பொருந்திய நூல்கள் உரைத்திடுவான்.

கவிதைச் சுவைகளை வடித்தெடுத்தான் ;
கம்பன் பாட்டெனப் பெயர்கொடுத்தான் ;
புவியில் இன்பம் பகர்ந்தவெலாம்
புண்ணிய முறையில் நுகர்ந்திடுவான்.

'பத்தினி சாபம் பலித்துவிடும்'
பாரில் இம்மொழி ஒலித்திடவே
சித்திரச் சிலப்பதி காரமதைச்
செய்தவன் துறவுடை ஓரரசன்.

சிந்தா மணி,மணி மேகலையும்,
பத்துப் பாட்டெனும் சேகரமும்,
நந்தா விளக்கெனத் தமிழ்நாட்டின்
நாகரி கத்தினை மிகக்காட்டும்.

தேவா ரம்திரு வாசகமும்
திகழும் சேக்கி ழார்புகழும்
ஓவாப் பெருங்கதை ஆழ்வார்கள்
உரைகளும் தமிழன் வாழ்வாகும்.

தாயும் ஆனவர் சொன்னவெலாம்
தமிழன் ஞானம் இன்னதெனும்;
பாயும் துறவுகொள் பட்டினத்தார்
பாடலும் தமிழன் பெட்பெனலாம்.

நேரெதும் நில்லா ஊக்கமுடன்
நிமிர்ந்திட அச்சம் போக்கிவிடும்
பாரதி என்னும் பெரும்புலவன்
பாடலும் தமிழன் தரும்புகழாம்.

கலைகள் யாவினும் வல்லவனாம்
கற்றவர் எவர்க்கும் நல்லவனாம்
நிலைகொள் பற்பல அடையாளம்
நின்றன இன்னும் உடையோனாம்.

சிற்பம் சித்திரம் சங்கீதம்
சிறந்தவர் அவனினும் எங்கேசொல்?
வெற்பின் கருங்கல் களிமண்போல்
வேலைத் திறத்தால் ஒளிபண்ணும்.

உழவும் தொழிலும் இசைபாடும்;
உண்மை ; சரித்திரம் அசைபோடும் ;
இழவில் அழுதிடும் பெண்கூட
இசையோ டழுவது கண்கூடு.

யாழும் குழலும் நாதசுரம்
யாவுள் தண்ணுமை பேதமெலாம்
வாழும் கருவிகள் வகைபலவும்
வகுத்தது தமிழெனல் மிகையலவாம்.

'கொல்லா விரதம் பொய்யாமை
கூடிய அறமே மெய்யாகும் ;
எல்லாப் புகழும் இவைநல்கும் ;'
என்றே தமிழன் புவிசொல்லும்.

மானம் பெரிதென உயிர்விடுவான் ;
மற்றவர்க் காகத் துயர்படுவான் ;
தானம் வாங்கிடக் கூசிடுவான் ;
'தருவது மேல்' எனப் பேசிடுவான்.

ஜாதிகள் தொழிலால் உண்டெனினும்
சமரசம் நாட்டினில் கண்டவனாம் ;
நீதியும் உரிமையும் அன்னியர்க்கும்
நிறைகுறை யாமல் செய்தவனாம்.

உத்தமன் காந்தியின் அருமைகளை
உணர்ந்தவன் தமிழன் ; பெருமையுடன்
சத்தியப் போரில் கடனறிந்தான் ;
சாந்தம் தவறா துடனிருந்தான்.

4. இளந்தமிழனுக்கு

இளந்த மிழா! உன்னைக் காண
இன்ப மிகவும் பெருகுது!
இதுவ ரைக்கும் எனக்கி ருந்த
துன்பம் சற்றுக் குறையுது!
வளந்தி கழ்ந்த வடிவி னோடும்
வலிமை பேசி வந்தனை.
வறுமை மிக்க அடிமை நிற்கு
வந்த ஊக்கம் கண்டுநான்
தளர்ந்தி ருந்த சோகம் விட்டுத்
தைரி யங்கொண் டேனடா!
தமிழர் நாட்டின் மேன்மை மீளத்
தக்க காலம் வந்ததோ!
குளிர்ந்த என்றன் உள்ளம் போலக்
குறைவி லாது நின்றுநீ
குற்ற மற்ற சேவை செய்து
கொற்ற மோங்கி வாழ்குவாய்!

பண்டி ருந்தார் சேர சோழ
பாண்டி மன்னர் நினைவெலாம்
பாயுமேடா உன்னை யின்று
பார்க்கும் போது நெஞ்சினில்!
கொண்ட கொள்கை அறம்வி டாமல்
உயிர்கொ டுத்த வீரர்கள்
கோடி கோடி தமிழர் வாழ்ந்த
கதைகள் வந்து குத்துமே!
மண்ட லத்தே இணையி லாத
வாழ்வு கண்ட தமிழகம்
மகிமை கெட்டே அடிமைப் பட்டு
மதிம யங்கி நிற்பதேன்?
செண்டெ ழந்தா லென்னப் பாய்ந்து
தேச முற்றும் சுற்றிநீ
தீர வீரம் நம்முள் மீளச்
சேரு மாறு சேவைசெய்.

அன்பி னோடும் அறிவு சேர்ந்த
ஆண்மை வேண்டும் நாட்டிலே;
அச்ச மற்ற தூய வாழ்வின்
ஆற்றல் வேண்டும் வீட்டிலே.
இன்ப மான வார்த்தை பேசி
ஏழை மக்கள் யாவரும்
எம்மு டன்பி றந்த பேர்கள்
என்ற எண்ணம் வேண்டுமே.
துன்ப மான கோடி கோடி
சூழ்ந்து விட்ட போதிலும்
சோறு தின்ன மானம் விற்கும்
துச்ச வாழ்வு தொட்டிடோம்!
என்ப தான் நீதி யாவும்
இந்த நாட்டில் எங்கணும்
இளந்த மிழா! என்றும் நின்றே
ஏடே டுத்துப் பாடுவாய்!

பணமி ருந்தார் என்ப தற்காய்ப்
பணிந்தி டாத மேன்மையும்
பயமுறுத்தல் என்ப தற்கே
பயந்திடாத பான்மையும்
குணமி ருந்தார் யாவ ரேனும்
போற்று கின்ற கொள்கையும்
குற்ற முள்ளோர் யாரென் றாலும்
இடித்துக் கூறும் தீரமும்
இனமி ருந்தார் ஏழை யென்று
கைவி டாத ஏற்றுமும்
இழிகு லத்தார் என்று சொல்லி
இகழ்த்தி டாமல் எவரையும்
மணமி குந்தே இனிமை மண்டும்
தமிழ்மொ ழியால் ஓதிநீ
மாநி லத்தில் எவருங் கண்டு
மகிழு மாறு சேவைசெய்.
ஓடி ஓடி நாட்டி லெங்கும்
உண்மை யைப்ப ரப்புவாய்;
ஊன மான அடிமை வாழ்வை
உதறித் தள்ள ஓதுவாய்;
வாடி வாடி அறம்ம றந்து
வறுமைப் பட்ட தமிழரை
வாய்மை யோடு தூய்மை காட்டும்
வலிமை கொள்ளச் செய்குவாய்;
கூடிக் கூடிக் கதைகள் பேசிச்
செய்கை யற்ற யாரையும்
குப்பையோடு தள்ளி விட்டுக்
கொள்கை யோடு நின்றுநீ
பாடிப் பாடித் தமிழின் ஓசை
உலக மெங்கும் பரவவே
பார்த்த யாரும் வார்த்தை கேட்டுப்
பணியு மாறு சேவைசெய்.

தமிழ னென்ற பெருமை யோடு
தலைநி மிர்ந்து நில்லடா!
தரணி யெங்கும் இணையி லாஉன்
சரிதை கொண்டு செல்லடா!
அமிழ்த மென்ற தமிழி னோசை
அண்ட முட்ட உலகெலாம்
அகில தேச மக்க ளுங்கண்
டாசை கொள்ளச் செய்துமேல்
கமழ்ம ணத்தின் தமிழில் மற்ற
நாட்டி லுள்ள கலையெலாம்
கட்டி வந்து தமிழர் வீட்டில்
கதவி டித்துக் கொட்டியே
நமது சொந்தம் இந்த நாடு
நானி லத்தில் மீளவும்
நல்ல வாழ்வு கொள்ளச் சேவை
செய்து வாழ்க நீண்டநாள்!


நன்றி:நாமக்கல் கவிஞர் பாடல்கள்

Friday, March 8, 2019

மு. புஷ்பராஜன்

இந்த மனிதனை ஒரு கவிதை வழியாக நேற்றுத் தான் சந்தித்தேன். வழமைபோல ஏதோ ஒன்றைத் தேடிக்கொண்டு போகும் போது வந்து சிக்கியது அக்கவிதை. தேடல் வேறொன்றய்  இருந்ததால் அப்போதைக்கு அதனைக் கடந்து போவது மிக எளிதாக இருந்தது.

அன்றய வேளையைக் கடந்து மருத்துவ நிலயத்தில்  மருத்துவருக்காக காத்திருந்த பொழுதில் இந்த மனிதனும் அந்தக் கவிதையும் மனதில் பதிந்து போனதையும் ‘தேடிய பொருளை’ விட பாதையில் ‘கடந்த இந்தப் பொருள்’ மனதில் ஸ்திரமாக உட்கார்ந்து கொண்ட விசித்திரத்தையும் ஒரு மூன்றாம் நபராக பார்த்து அதிசயித்துக் கொண்டேன்.

இப்போது உலகம் விரல் நுனிக்குள் அல்லவா? இந்த மனிதர் குறித்து விபரம் எதுவும் கிடைக்கக் கூடுமா என்று தட்டிப் பார்த்தால் noolahan.net இல் அவரது புத்தகம் கிடைத்தது.

வாழ்க நூலகம்!

தட்டிப் போகையிலே அந்தக் கவிதைகள் பெரும் பெரும் அலைகளாக மனதில் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. ஆனாலும் அவை மெல்லொலிகள். வருடிச் செல்ல வல்லவை.

அவர் தன் ’நினைவழியா நாட்கள்’கவிதைத் தொகுதியின் முகவுரையில் எது என்னை கவிதையின் பால் திருப்பிற்று என்ற கேள்விக்கு ’சொற்களில் உயிரும் மொழியில் தெளிவும் லாவகமும் இவற்றுக்கூடான லயமும் கவிதைக்கு முக்கியம்’ என்கிற அதே நேரம் அறிவு சார்ந்த கருத்துக்கள் கவிதையாகி விடாது என்பதையும் தெளிவாகச் சுட்டிக் காட்டுகிறார். அதன் ஒருவித வசீகரத்தை அவரின் கவிதைகலில் கண்டுனர முடிகிறது.

ஒரு பிரபஞ்சக் கரத்தின் மென் வருடலை; ஒரு சிறு ஸ்பரிசத்தை அனுபவிக்கும் கவிஞர் அதை சித்திரமாய் இப்படித் தீட்டல் காண்க

கரைவும் விரிவும்

கோடை சற்று விலகி நின்று
கையை அசைத்த அந்த மாலை
வேலை செய்த களைப்பு நீங்க
வீட்டில்
குளித்துவிட்டு குந்தி இருந்தேன்

வானிலோ
வாரிப்படர்ந்த வெண்மேகத்திடையினில்
வைரப் பொடி சூழ
வட்ட நிலவு.

பூமியின் புழுதி மேனியெங்கும்
பொட்டுப் பொட்டாய்
நிலவீந்த
நிழல் மரங்கள்

யோக நிலையில் செறிந்த ஒளியிடை
வாசலில் நின்ற வாழைமரங்கள்
சோகமாய் தலையை தூக்கி அசைக்க
அதற்குமப்பால்
வாதராணியோ
வெடித்த சிரிப்போடு சிலிர்த்து நின்றது.

இந்த எழிலின் இயற்கை நடுவே
இடைக்கிடை
இலைகள் சரசரக்க எழுந்த காற்று
குளித்து விட்டுக் குந்தியிருந்த
என்னைத் தொட்டு
இதமாய் செல்ல
என்னுள் நானே
மெல்ல மெல்ல கரைதல் கண்டேன்

மெல்ல மெல்ல கரைந்து நிற்க
சொல்லில் விரியாச் சுகம்
சூழலெங்கும்
சூழ்ந்திருந்த கவிதைச் சுகமெலாம்
எந்தன் சிரசுள் இதமாய் இறங்க
நானே
கவிதையாய்ச் செறிந்து பரந்தேன்.

கொடியும் கொம்பும் என விரியும் இன்னொரு கவிதையில் ஒரு பெண்ணின் உள்மன பேச்சைச் சித்திரமாய் வடிக்கிறார் இப்படியாக...

நீண்ட இடைவெளிகளின் பின்னர்
சந்தித்த போது
முகமறியாதவள் போல்
கடந்து சென்றாய்

கையில் குழந்தை
இடைவெளிகளில் கணவன்
கொடியும்
கொடிபடரும் கொம்பும்

கல்லானாலும் புல்லானாலும்
சமூகம் திணித்த
ஒழுக்கக் காற்றில்
நீயோர்
அலையும் பஞ்சு

இவற்றினிடையே
நூல்நிலைய வேப்பமரமும்
நீண்ட தூர
பஸ்பயனங்களும்
உயிர்ப்புற

உன்மன ஆலையில்
என்கலம் ஆடும்.(பக்51)

’அம்மாவின் முகங்கள்’ என்ற கீழ்வரும் கவிதை தான் எனக்கு இவரை வழிகாட்டிய வழிகாட்டிக் கவிதை. சிறியதான இந்தக் கவிதை இயலாமையுள்ள தாயின் மொத்த தாய்பாசத்தையும் கடைசிப்பந்தியில் செம்பு நிறைய நுரைபொங்க கறந்தெடுத்து வந்த பாலைப்போல பொங்கி வழிய வழிய சொல்லி விடுகிறது.

வெந்திரையாய் வீழ்ந்த காலை
அப்பத்துக்கு
மூட்டிய அடுப்பின்
வெக்கையிலும் புகையிலும்
கண்கள் சிவந்த முகம்

மாலைக்கருக்கலில்
மாதா சொரூப முன்னால்
மெழுகுதிரிகள் ஒளிமின்ன
நெஞ்சுருகி
கீழுதடு துடிக்கும் முகம்

ஊரார் உறங்கிய போதும்
அப்பக் கடைக்காய்
மாப்பிசைத்து பதப்படுத்த
தூக்கம் வருத்தும் முகம்

ஊர் துறந்து
உறவின் வேரிழந்து
நீரோடு அள்ளுண்ட
சாதனையாய் பெயர்கையில்
வாஞ்சை யெல்லாம்
கைகளில் தேக்கி
முகம் வருடி
முத்தங்கள் ஈந்த முகம்  (2000) ( பக்:93)

என் சினேகிதி கீதமஞ்சரி உலகப்பழமொழிகளை தமிழுக்குக் கொண்டு வருகையில் சுவிஸ் நாட்டுப் பழமொழியாக (65)
 ” பகல் துவைத்துப் போட்டதை இரவு அலசிப்போடும்”என்று ஒரு பழமொழியைத் தமிழுக்குக்  கொண்டு வந்திருந்தாள்.

  உலகப்பழமொழிகள்; கீதமஞ்சரி

இங்கு கவிஞரின் மனதில் நினைவுகள் அலசிப்போடும் மெந்துகிலைப் பாருங்கள். அது அமைதியான இரவின் மென் காற்றில் மென்பருத்தித் துகிலென உலருகிறது....

யாரது கால்கள்

தூர இருந்து
ஒலிக்கும் குரலினால்
ஆழ்மனக் கசிவில்
வண்ணச் சிறகு கொண்டு
வருடுபவர் யாரோ

மலரோடு சதிராட
வண்டினம் மூசும்
ஒரு கிராமத்தின் காலையில்
மார்போடு புத்தகமும்
மறுகை கோர்த்த
தாமரை மலர்களுடன்
மசுந்தி மசுந்தி போவது யாரோ....

நள்ளிரவில்
எங்கோ நாய் குரைக்க
சேற்று உழவின் மணமும்
சிள்வண்டில் ஒலியும்
காற்றில் கலந்திருக்க
தூங்க மறுத்து
விதியை நினைத்து ஒளிர்வது
யாரது விழிகள்?

அலையலையாய்
நெல்மணிக்கதிராட
நிரைநிரையாய்
வளையல்கள் களை பிடுங்கி
வாய்க்கால் குளித்து
வரம்போரம் நடைபயில
நீர் தெளித்துப் போகும்
ஈரக் கால்கள்
யாரது கால்கள்? 2001 (பக் 102)

சுயம் அழிந்து போகும் சோகம் குறித்த இக்கவிஞனின் மென்மனம் பாடும் இந்த மென்மையான தாலாட்டு ஒரு குழந்தையின் சிறு ஸ்பரிஸத்தை / மென்முத்தத்தை நினைவுறுத்தவில்லையா?

தேம்ஸ் நதியே

நதியே
தேம்ஸ் நதியே
நின்னெழில்
சூழவுள்ள மின்னொளியில்
கொள்ளை போனதேன்?

இருகரையும் உரசிச்
செல்லுமுன்
சிறுஅலையின் கானம்
வாகன ஒலிகளில்
மறைதல் முறையோ...

ஒலிகள் அற்ற இரவில்
மென் காற்றுடன்
நிலவின் ஒளி வண்ணத் தியானம்
ஏந்தும் அழகுடன்
நின் கானம் இசைக்க
நடை பயிலாயோ? 2001 (பக் 104)

நாம் எல்லாம் புலம்பெயர்ந்தோம்; புலம்பெயர்ந்தோர் பற்றிய பிம்பங்கள் பலதிறத்தின; தரத்தின. இம் மனிதருக்கு அது தனிமை அள்ளியெறிந்த சருகென படுகிறது....

புலம் பெயர்ந்தோர்

புலம் பெயர்ந்தோர்
ஆற்றோரம்
அருகிருக்கும் மரம் என்பர்
அறியார் அவர் மனமோ
தனிமை
காற்றோடு அள்ளுண்ட சருகென்று 2002 (பக் 113)

என்று பாடிய கவிஞன்

எவர் விதி எங்கென எவரறிவார்?
என் ஜென்மபூமி நினைவுகளுடன்
ஏதிலியாய் இறக்க நேரின்
சீவியத்தில் நேசித்தவர்கள்
மரணத்தில் மறவாதிருக்க
ஒரு மெழுகுதிரியை ஏற்றுவார்களா?

விலகிப் போன வெள்ளாட்டை
அது நினைவூட்டும்

என்று நிறைவு செய்கிறார். பெயர்வு என்ற அவர் கவிதை இவ்வாறு நிறைவு பெறும் போது சட்டென ஒரு கவலை வந்து சூழ்கிறது. அப்பாவி வெள்ளாடு கனகச்சிதமாய் இந்த இடத்தில் வந்து பொருந்தி விடுகிறமை கவிஞனின் வெற்றி. (பக் 65, மீண்டும் வரும் நாட்கள்)

கவிஞன் சென்று மறைந்து விட வழியே இல்லை; ரசிகர்களால் அவன் அவ்வப்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுக் கொண்டே  இருப்பான்.

அப்புத்தகத்தை கீழ்வரும் இணைப்பில் சென்று முழுமையாய் காண்க.
நன்றி; noolaham.net

நினைவழியா நாட்கள்

Monday, March 4, 2019

பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் - கார்த்திகா கணேசர்

                                 
                                             

                        வரலாற்றில் வாழ்பவளே!


                 சிங்கத்தின் பார்வை கொண்டவளே!
                 சிரித்து எம்மை மயக்குவளே!
                 அறிவில் தீரா தாகம் தனை
                 தமிழில் ஊற்றித் தருபவளே!

                 தாம் தீம் என்று நடனமும்
                 ச,ரி என்றுசங் கீதமும்
                 கற்றுக் கொண்டகவின் கலைகளும்
                 பெற்றுக் கொண்ட பேறுகளும்

                 புத்தம் புதிதாய் படைத்திடும்
                 மெத்தப் பெரிய நூல்களும்
                 ஞாபக சக்தியும் அனுபவக்கனலும்
                 தூர நோக்கும் துணிச்சல் பார்வையும்

                 கொண்டிலங்கும் காரிகையே
                 சினேக நூலில் அன்பூ தொடுத்து
                 ரசிக மனதில் மகிழ்பூ ரிப்புடனே
                 சூடிக் களிக்கும் சுடர் கொடியே

                 சூட்டி மகிழ்ந்தன் பாமாலை உனக்கு
                 வாழ்க நீ! என்றும் வாழிய நீ!!
                 நட்பின் இலக்கணமே! கடைந்த நல்லமுதமே!
                 வரலாற்றில் ஒரு கல்லை எடுத்துப் போட்டவளே!


                 அங்கும் நீ வாழ்வாய்! வாழிய நீ!
                 அங்கும் வாழிய நீ! என்றும் நீ வாழ்வாய்!!


வாழ்த்துப் பூ சொரிந்து
வாழ்த்துகிறேன் மகிழ்ந்து! இது உன் தோழி யசோ.

Wednesday, February 13, 2019

கிளிகள் அமர்ந்து போன கிளைகள்....

விருட்சமொன்று வீழ்த்தப்பட்ட போது.....

இந்த மனநிலையை எவ்வாறு சொல்வதெனத் தெரியவில்லை.

கலித்தொகையில் தோழி ஒருத்தி சொல்வாளே! அடியேய் இந்தப் புன்னை மரத்தடியில் காதலனைச் சந்திக்க வெட்கமாக இருக்கிறது. இவள் எனக்கு தங்கை முறை. என்னோடு சேர்ந்து வளர்ந்த புன்னைமரத்தாள் இவள் என்பது மாதிரி....

முல்லையும் பூத்தியோ என்று இன்னொருத்தி கோவித்துக் கொண்டாளே; தன் தலைவன் சாந்தன் போருக்கு போய் வீரமரணம் அடைந்த பின்னாலும் என் வீட்டுக் கொல்லையில் இப்படி பூத்துக் குலுங்கி சந்தோஷமாக இருக்கிறியே என்று முல்லையோடு சொந்தம் கொண்டாடியது போல.....

என்வீட்டுக் கொல்லையிலும் இருந்த ஒரு விருட்சத்தை; ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் லொறிக்கிட் கிளிகளும் குயில்களும் பெயர்தெரியாத மஞ்சள் மூக்குக் குருவிகளும் மகிழ்ந்து குலாவ அடைக்கலம் கொடுத்து, நமக்கு குளிர்மையான நிழலும் கண்ணுக்கு இதமான இயற்கைக் காட்சிகளையும் ஒவ்வொரு நாளும் புதிது புதிதாய் தந்து கொண்டிருந்த அவளை ஒரு மணித்தியாலத்துக்குள் இருந்த இடமே தெரியாத படிக்கு கொலை செய்து கொன்றொழித்து போய் விட்டார்கள் கட்டிடக் காவலர்கள்.

31.1.19 என் வீட்டுத் தோட்டத்தில்...

31.1.19 என் வீட்டுத் தோட்டத்தில்...

5.2.2019 என் வீட்டுத் தோட்டத்தில்...


5.2.2019 என் வீட்டுத் தோட்டத்தில்...

6.2.2019 விருட்சம் ஒன்று வீழும் முன்...

6.2.2019 வீழ்ந்த இடம்...

6.2.2019 அடையாளமே அற்றுப் போன அதன் இடம்...


அதுவும் என்னவோ மற்றெல்லா மரங்களையும் விட அதி விரைவாக மதாளிச்சு வளர்ந்து என் வீட்டு ஜன்னல் ஓரமாக கிளைவிட்டு ஏதோ சொந்தக்காரர் போல உரிமையோடு காற்றுக்கு ஆட ஆரம்பித்து ஒரு 2, 3 வருஷம் தான். என் வீட்டு மல்லிகையையும் முல்லையையும் கூட அதில் ஏற்றி விடலாம் என ஆவல் கொண்டிருந்தேன்.

அதன் வேர் என்னவோ அத்திவாரத்தைப் பெயர்க்கப் பார்க்கிறதாம்.....

கிளிகள் அமர்ந்து போன அந்தக் கிளைகள்...

அந்தப் பெயர் தெரியாத பாக்கியவதி போய் விட்டாள். இந்த மல்லிகையும் முல்லையும் தான் எனக்கிப்ப இயற்கைத் துணை. மல்லிகையும் முல்லையும் இப்ப என் வீட்டு ஜன்னலோரம் சிரிச்சுக் கொண்டிருக்கினம்.

இந்த மல்லிகைகளும் முல்லைகளும் இருக்கே! இவை நள்ளிரவில் தான் முகை அவிழ்கின்றன. இந்தக் கோடைகால இரவுகளில் ஜன்னலைத் திறந்து வைத்து விட்டு உறங்கினால் இந்த பூ வாசனை அறைக்குள்ளே வந்து ஒரு விதமான சங்கேத பாஷையில் இயற்கையின் உன்னத  ரகசியங்களைப்  பேசிச் செல்கிறது.

இந்தப் பூக்களைக் குறித்தும் அதன் வாசம் குறித்தும்  மேலும் தகவல்களை அறிய கூகுள் பண்ணிப் பார்த்த போது தமிழில் பூவின் பருவங்கள் குறித்து அழகிய ஒரு தகவல் கிட்டியது.

1. அரும்பு: பூ ஒன்று தோன்றும் அறிகுறி தென்படும் நிலை.

2. நனை: அரும்பு வெளியில் தெரியும் நிலை.

3.முகை: நனை முத்துப் போல உருப்பெறும் நிலை.

4. மொக்குள்; நறுமணத்தைத் தனக்குள் கொண்டிருக்கும் நிலை. ( முகை மொக்குள் உள்ளது நாற்றம் - திருக்குறள்)

5. முகிழ்: வாசத்தோடு மலரும் நிலை

6. மொட்டு: கண்ணுக்கு தெரியும் குவிந்திருக்கும் நிலை

7. போது: மொட்டு மலரத் தயாராகி இருக்கும் புடைத்துப் பெருத்த நிலை.

8.மலர்: புதிதாக மலர்ந்த நிலை

9.பூ: பூத்திருக்கும் நிலை

10. வீ: உதிரும் நிலைக்கு வந்து விட்ட பூ.

11.பொதும்பர்: ஒரு கெட்டில் பூக்கள் பலவாக குலுங்கி நிற்கும் நிலை.

12. பொம்மல்: உதிர்ந்து கிடக்கும் புதுப் பூக்கள்.

13. செம்மல்: உதிர்ந்த பூ பழைய பூவாக முதிர்ச்சி பெற்று சருகாகும் நிலை.

பாருங்கள் ஒரு பூவின் சகல பருவங்களையும் உன்னிப்பாகக் கவனித்து அதன் ஒவ்வொரு நிலைக்கும் ஒவ்வொரு பெயர் சூட்டி, துல்லியமான விளக்கத்தைக் கொண்டிருக்கும் ஒரு மொழி எத்துணை சிறப்பு வாய்ந்தது!

இவற்றைப் பார்த்த போது தமிழின் அழகு, செழுமை, நுட்பமாக ஒவ்வொன்றையும் பார்த்து பெயர் சூட்டி நிற்கும் அதன் மொழிவளம் ; அதன் பிரதிநிதிகளாக நாம் இன்று இவைகளை எல்லாம் மறந்து விட்டு நிற்கும் நிலை... இவைகள் எல்லாம் மனத்திரையில் வந்து மோதுது.....

அந்தக் கிளிகள் அமர்ந்து விட்டுச் சென்ற அந்தக் கிளைகளைப் போலவே இந்த மொழியும் இன்று சோபையிழந்து போயினவோ? ......

இது போல பருவ நிலைகள்; ஆண்பெண் பருவங்கள், உறவுப் பெயர்கள், காற்று, தண்ணீர் என ஒவ்வொன்றுக்கும் எத்தனை நுட்பமாகத் தனித்தனி சிறப்புச் சொல் வைத்து அழைத்த தமிழ் எத்துணை எழில் வாய்ந்தது. ஆண்களுடய தலைமுடியை.............என்றும் பெண்களுடய தலைமுடியை  குந்தளம் என்றும் அழைத்ததாக எங்கோ படித்த ஞாபகம்.

கூந்தலுக்கான பெயர்களே பல உள. அவற்றுள் சில இவை. கூழை, ஓதி,சிரியல், சுரியல், கோதை, கூரல், கொப்பு, முச்சி, சிகழிகை, மராட்டம், பரிசாரம், குந்தளம், விலோதம், மிஞ்சிகம், தம்மிலம் என்பவை அவற்றுள் சில.

இதிலும் அதன் அலங்காரங்கள் பல திறத்தன. உச்சிமுடிப்பு, சுருட்டி முடிப்பு, தொகுத்து முடிப்பு, பின்னி முடிப்பு, பின்செருகி முடிப்பு, வகுத்து முடிப்பு, விரித்து முடிப்பு, முடித்து விரித்தல் எனச் சிகை அலங்காரங்கள் இலக்கியங்களில் பலவாறாக விரிகின்றன.

அப்பாப்பா.... தமிழ் தான் எத்தனை நுட்பமானது.

கிளிகள் அமர்ந்து போன கிளைகளைப் போல இன்று தமிழும் அதன் சிறப்பினை உதிர்த்துவிட்டு  நிற்பதைப் போல ஓருணர்வு....


மயிர் வனப்பும் கண்கவரும் மார்பின் வனப்பும்
உகிர் வனப்பும் காதின் வனப்பும் செயிர் தீர்ந்த
பல்லின் வனப்பும் வனப்பல்ல -  நூற்கியந்த
சொல்லின் வனப்பே வனப்பு. (சிறுபஞ்ச மூலம் 35)

( உகிர் - நகம்.)