Sunday, January 22, 2017

ஒலி வடிவில் ஒரு கலை வலம்

வருகிற வியாழக்கிழமை 26.1.17 அன்று மாலை யாழ்நிகழ்வரங்கில் கீதா.மதிவாணனின் ‘என்றாவது ஒரு நாள்’ - அவுஸ்திரேலிய செவ்வியல் எழுத்தாளரான ஹென்றி லோஷனின் சிறுகதைகளின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு நூல் வெளியிட்டு வைக்கப் பட இருப்பது நீங்கள் அறிந்ததே!

இன்று 22.1.17 இரவு 8.00 - 9.00 மணி வரை நடைபெறும் SBS அரச ஊடக வானொலியில் (சுமார் 73 மொழிகளில் ஒலிபரப்பு நடைபெறுகிறது) கீதாவின் ‘என்றாவது ஒரு நாள்’ புத்தகத்தில் வந்த ‘சீனத்தவனின் ஆவி’ என்ற சிறுகதை ஒலிவாகனம் ஏறி கலை வலம் வந்தது.

அவ் ஒலி வடிவத்தை நீங்களும் கீழ்வரும் இணைப்பில் சென்று கேட்கலாம்.

கதை வடிவம்: கீதா.மதிவாணன்.
ஒலிவடிவம்: பாலசிங்கம். பிரபாகரன்.
நிகழ்ச்சித் தயாரிப்பு: றேனுகா.துரைசிங்கம்
நிகழ்ச்சி மேலாளர்: ரேமண்ட். செல்வராஜ் (றைசெல்)

ஒலிவாகனம் ஏறி அகிலமெல்லாம் ‘கலைவலம்’ செய்ய வைத்த கலைஞ உள்ளங்கள் அனைவருக்கும் நம் மனம் நெகிழ்வான நன்றிகளைச் சொரிந்து மகிழ்கிறோம்.........
http://www.sbs.com.au/yourlanguage/tamil/ta/content/ciinnnttvnnninnn-aavi?language=ta

“சீனத்தவனின் ஆவி”

Henry Lawson அவர்கள் ஆஸ்திரேலிய இலக்கிய உலகு கண்ட மாபெரும் எழுத்தாளர். அவரின் உருவப்படத்தை ஆஸ்திரேலிய பணத்தில் அச்சிடுமளவு அவர்மீது இந்த தேசம் மதிப்பும் மரியாதையும் கொண்டுள்ளது. Lawson எழுதிய சிறு கதைகளை தமிழில் மொழிபெயர்த்து என்றாவது ஒருநாள் என்ற தலைப்பில் எதிர்வரும் 26ம் திகதி புத்தகமாக வெளியிடுகிறார் கீதா மதிவாணன் அவர்கள். அந்தச் சிறுகதைகளில் சீனத்தவனின் ஆவி எனும் சிறுகதையை நாம் இங்கே ஒலிவடிவில் தருகிறோம். கதைக்கு குரல் தருபவர்: பாலசிங்கம் பிரபாகரன். தயாரிப்பு: றேணுகா துரைசிங்கம்.

Saturday, January 7, 2017

அன்றய தமிழ் காதல்...

பாயு மொளி நீ யெனக்குப் பார்க்கும் விழி நானுனக்கு;
தோயும் மது நீ யெனக்குத் தும்பியடி நானுனக்கு;
வாயுரைக்க வருகுதில்லை; வாழிநின்றன் மேன்மை யெல்லாம்;
தூயசுடர் வானொளியே! சூறையமுதே! கண்ணம்மா! 1

வீணையடி நீ யெனக்கு, மேவும் விரல் நானுனக்கு;
பூணும் வடம் நீ யெனக்கு, புது வயிரம் நானுனக்கு;
காணுமிடந்தோறு நின்றன் கண்ணி னொளி வீசுதடி!
மானுடைய பேரர சே! வாழ்வு நிலையே! கண்ணம்மா! 2

வான் மழை நீ யெனக்கு, வண்ணமயில் நானுனக்கு;
பான மடி நீ யெனக்குப் பாண்டமடி நானுனக்கு
ஞான வொளி வீசுதடி; நங்கை நின்றன் சோதிமுகம்;
ஊனமறு நல்லழகே! ஊறு சுவையே! கண்ணம்மா! 3

வெண்ணிலவு நீ யெனக்கு, மேவு கடல் நானுனக்கு;
பண்ணுகதி நீ யெனக்குப் பாட்டினிமை நானுனக்கு;
எண்ணியெண்ணிப் பார்த்திடிலோர் எண்ணமிலை நின்சுவைக்கே;
கண்ணின் மணி போன்றவளே! கட்டியமுதே! கண்ணம்மா! 4

வீசு கமழ் நீ யெனக்கு, விரியுமலர் நானுனக்கு;
பேசுபொருள் நீ யெனக்குப் பேணுமொழி நானுனக்கு;
நேசமுள்ள வான்சுடரே; நின்னழகை யேதுரைப்பேன்?
ஆசை மதுவே, கனியே, அள்ளு சுவையே கண்ணம்மா! 5

காதலடி நீ யெனக்குக் காந்த மடி நானுனக்கு;
வேதமடி நீ யெனக்கு, வித்தையடி நானுனக்கு;
போதமுற்ற போதினிலே பொங்கிவருந் தீஞ்சுவையே!
நாதவடி வானவளே! நல்லஉயிரே கண்ணம்மா! 6

நல்லவுயிர், நீ யெனக்கு, நாடியடி நானுனக்கு;
செல்வமடி நீ யெனக்கு, சேம நிதி நானுனக்கு;
எல்லையற்ற பேரழகே! எங்கும் நிறை பொற்சுடரே!
முல்லை நிகர் புன்னகையாய்! மோதுமின்பமே! கண்ணம்மா! 7

தாரையடி நீ யெனக்குத் தண்மதியம் நானுனக்கு;
வீரமடி நீ யெனக்கு, வெற்றியடி நானுனக்கு;
தாரணியில் வானுலகில் சார்ந்திருக்கும் இன்பமெல்லாம்
ஒருருவமாய்ச் சமைந்தாய்! உள்ளமுதே! கண்ணம்மா! 8

- பாரதியார் -



பாரதியின் உணர்வுகளை பொம்பே. ஜெயஸ்ரீ பாடுகிறார்.
...................................

நானும் அவளும்

நானும் அவளும்! உயிரும் உடம்பும்,
நரம்பும் யாழும், பூவும் மணமும்,
தேனும் இனிப்பும், சிரிப்பும் மகிழ்வும்,
(நானும் அவளும்!)

திங்களும் குளிரும், கதிரும் ஒளியும்
மீனும் புனலும், விண்ணும் விரிவும்,
வெற்பும் தோற்றமும், வேலும் கூரும்,
ஆனும் கன்றும், ஆறும் கரையும்
அம்பும் வில்லும், பாட்டும் உரையும்
(நானும் அவளும்!)

அவளும் நானும் அமிழ்தும் தமிழும்
அறமும் பயனும், அலையும் கடலும்,
தவமும் அருளும், தாயும் சேயும்,
தாரும் சீரும், வேரும் மரமும்
(அவளும் நானும்!)

அவலும் இடியும், ஆலும் நிழலும்;
அசைவும் நடிப்பும், அணியும் பணியும்,
அவையும் துணிவும், உழைப்பும் தழைப்பும்,
ஆட்சியும் உரிமையும், அளித்தலும் புகழும்!
(அவளும் நானும்!)

பாரதி தாசன் கவிதை வரிகள் இவை.



பாடல் இடம் பெற்ற திரைப்படம்: அச்சம் என்பது மடமையடா
இசை: ஏ.ஆர்.ரஹ்மான்
பாடியவர்: விஜய் ஜெசுதாஸ்
இயக்குனர்: கௌதம் வாசுதேவ் மேனன்.

இதை விட எவர் அழகாய் காதலைச் சொல்ல முடியும் சொல்லுங்கள்?




Tuesday, January 3, 2017

’மகா கவி’ உருத்திரமூர்த்தி (9.1.1927 – 20.6.1971)




                                             
’நல்லவர்களுக்கிது தான் நாடு – பொய்
நாகரிகத்துக்கப்பால் ஓடு!
முல்லை நடு! பக்கத்தில்
மூன்றறைகளோடு சிறு வீடு – போதும்
எடு ஏடு’
என்று ஏடெடுத்து எழுதத்தொடங்கிய மகாகவிக்கு இம் மாதம் 9ம் திகதி பிறந்த நாள். 1943ம் ஆண்டு தன் 16வது வயதில் எழுதிய ’மின்னல்’ என்ற கவிதை ஈழகேசரி நாளிதளில் வெளிவந்ததில் தொடங்கிய அவரது இலக்கியப் பயணம் இவரை ஆதர்ஷ கவிஞராகக் கொண்டு இன்று வரை ஒரு புதிய கவிஞ பரம்பரை நாட்டில் தோன்றியது வரை சென்றது. ஈழத்தின் நவீன கவிதையின் முதலாவது தலைமுறையைச் சேர்ந்தவர் மகாகவி. அதன் போக்கையும் பாடு பொருளையும் தனித்துவமான போக்கில் திசை திருப்பியவர் அவர். ஈழத்துத் தமிழ் கவிதைக்கான தனித்துவ அடையாளங்களை உருவாக்கியதில் இவர் கவிதைகளுக்குத் முக்கியமான இடம் உண்டு. இலங்கை அளவெட்டியைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இவர்  ஈழத்தின் கவிதை மரபில் முக்கியமான கவிஞர்களுள் ஒருவராக கருதப்படுகிறார்.

இவரது கவிதைகள் யதார்த்த நெறி நிற்பவை. தனி மனிதனின் உணர்வுகளுக்கும், ஆற்றலுக்கும் அதிக அழுத்தம் கொடுப்பவை அவை. காட்சிப்படிமங்களோடு அதனைக் கவிதையில் வார்த்து இப்படிமங்களினூடு வாசகனை ஓர் உணர்வுச் சூழலுக்குள் கொண்டு போவது மகாகவியின் கவிதைப் பாணி. திட்ட வட்டமான நேரடியாகப் பொருள் புலப்படும் படியான தன்மை காரணமாக அவை வாசகனுடன் நேரடியாகப் பேசும் தன்மையைக் கொண்டிருந்தது. கவிதையைப் பரிமாற்ற சாதனமாக்குவதற்கு உண்மை, அன்றாட வாழ்வனுபவம், நாளாந்த வழக்கில் உள்ள மொழி இவற்றை அவர் பயன் படுத்தினார்.’இன்னவைதான் கவி எழுத ஏற்ற பொருள் என்று பிறர் சொன்னவற்றை நீர் திருப்பிச் சொல்லாதீர். சோலை,கடல், மின்னல்,முகில், தென்றலினை மறவுங்கள். இன்னல், உழைப்பு, ஏழ்மை, உயர்வு என்பவற்றைப் பாடுங்கள் என்று பேசியும் எழுதியும் வந்தவர் மகாகவி.

இவருடய கவிதைகளின் காலத்திலிருந்தே தமிழகக் கவிதைகளின் போக்கில் இருந்து ஈழத்துத் தமிழ் கவிதை மரபு தனக்கான தனித்துவ அடையாளங்களைப் பெற்று தனித்துவக் கூறாக பிரிந்து வளர்ந்து செல்ல ஆரம்பித்தது என்ற வகையிலும் மகா கவியின் கவிதைகள் தனி அடையாளம் பெறுகின்றன.

 மஹாகவி என்ற புனைபெயரில் மட்டுமல்ல புதுக்கம்பன், புதுநாப் புலவர்,மாபாடி, பண்டிதர், மகாலட்சுமி, பாணன், வாணன் போன்ற பெயர்களிலும் அவர் எழுதி வந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.
கவிதைகள், கவிதைத் தொகுதிகள், காவியங்கள், குறும்பாக்கள், பா நாடகங்கள், வில்லுப் பாட்டு, நாடகங்கள், சிறுவர் பாடல், இசைப் பாடல், என அவர் ஈழத் தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்தியவையும் அளித்தவையும் அநேகம். அவரது ‘வள்ளி’ என்ற முதல் கவிதைத் தொகுதி 1955ம் ஆண்டு வெளிவந்தது. அவரது கண்மணியாள் காதை என்ற வில்லுப் பாட்டு முதலில் வானொலியும் பின்னர் மேடையும் இறுதியில் அச்சும் ஏறியது. அதைத் தொடர்ந்து அவரது கோடை என்ற பா வடிவிலான நாடகம் நாடகத் துறை ஆழுமை தாசிசியஸ் அவர்களின் நெறியாழ்கையில் பல மேடைகளையும் அச்சில் பல பதிப்புகளையும் கண்டது. ‘ஒரு சாதாரண மனிதனது சரித்திரத்தை’ 1971ம் ஆண்டு எழுதினார். கந்தப்ப சபதம் என்ற கட்டுக்கதைச் சதகம்,சடங்கு,கல்லழகி,கண்மணியாள் காதை,தகனம் போன்ற காவியங்களும்; கோடை,புதியதொரு வீடு, முற்றிற்று போன்ற நாடகங்களும் மிகப் பிரபலமானவை. அவரது கவிதைகள் பல அரச பாடநூல்களில் சேர்க்கப் பட்டிருக்கின்றன.

தன் பிறந்த மண்ணின் மீது மிகுந்த பற்றுக் கொண்ட மகாகவியின் பெரும்பாலான வாழ்க்கைக் காலம் தொழில் காரணமாக பிற மாகாணங்களிலேயே கழிய நேர்ந்தது. 19ம் வயதில் எழுது வினைஞராகப் பதவியேற்ற அவர், பல்வேறு அரச சேவைகளில் நிர்வாக அதிகாரியாகப் பணியாற்றி 1971ல் அவரது 44 வது வயதில் இறக்கும் போது கொழும்பு அரசகரும மொழித் திணைக்களத்தில் உதவி ஆணையாளராக நியமனம் பெற்றிருந்தார்.

இந் நாளெல்லாம் எங்கள் வீட்டு
பொன்னொச்சிச் செடி பூத்துச் சொரியும்
முல்லையும் அருகில் மல்லிகைக் கொடியும்
‘கொல்’என்று சிரிச்சுக் கொண்டிருக்குங்கள்
அல்லவோ?
என்றும்,
யாழ்ப்பானத்தை நான் அடையேனோ?
கூழ் பானையின் முன் கூடிக் குந்தி
இருந்திலை கோலி இடுப்பில் இட்டூட்டிய
கரம் தெரிதூற்றும் அவ் விருந்தருந்திலேனேல்..
என்றும்,
பழஞ்சோற்றுண்டி கிழங்கொடு பிசைந்து
வழங்கலை நினைத்தால் வாயூறாதோ?
என்றும் பாடுகின்ற அவர் கவிதைகள் அவரின் வாழ்வனுபவங்களில் இருந்து பிறந்தவையே. தன் குறும்பா புத்தகத்தின் முன்னுரையில்

”சுவைஞரே!
கவிதை உலகளவு பரந்து
பல்வேறு பட்டது
கடவுளையும் காதலியையும் போற்றுவது
மட்டுமன்று அதன் பணி
கட்டித்த சிந்தனையுடைய
பண்டிதர்களும்
கோட்பாடுகளை விழுங்கி விட்டு
செமித்துக் கொள்ள முடியாதவர்களும்
மோப்பதற்கும்
மோந்து முணுமுணுப்பதற்குமாக
எழுதப் படுவதன்று கவிதை.
அது சாதாரண மனிதனின்
பழுதுபடா உள்ளத்திற் பாயப்
பிறப்பது.
ஓய்வுக் கடமையின் ஒரு கூறே ஆகும்
எனது குறும்பாக்கள்
முற்றும் ஓய்வுக்குரியனவும் அன்று”

என்று சொன்னவர். சாதாரண மனிதர்களையும் அவர் பாடுகளையுமே அவர் தன் பாடு பொருளாய் எப்போதும் கையாண்டார். அதில் இயல்பான நடையும் ஓட்டமும் அவர் தமிழோடு கூடவே வந்தது.

இவரது சமகாலத்தவராகவும் அதே நேரம் இரண்டாம் தலைமுறைக் கவிஞர்கள் என இனங்கானப்பட்டவர்களுமான முருகையன், நீலாவாணன், வரதர், முருகானந்தன், நுஃமான்,போன்றோருடன் சிறந்த நட்பினைப் பேணியவராகவும் இவர் இருந்தார். இந் நட்பினை காவிச் சென்றனவாகவும் காட்சிப்படுத்தியவையாகவும் இவரது ‘தபாலட்டைக் கவிதைகள்’ சிறப்பிடம் பெறுகின்றன. இவர்கள் தமக்கிடையேயான உறவினையும் தொடர்பினையும் தபாலட்டைகள் வழியாக கவிதையாகவே பேணி வந்தனர். அவற்றை கொழும்புத் தமிழ் சங்கம் தன் ’ஓலை’ காலாண்டிதழ் சிறப்பு மலரில் 2003ம் ஆண்டு மகாகவி சிறப்பிதழாக அதை வெளிக்கொணர்ந்தது. அது அக்கால மக்களின் இன்னொரு பண்பாட்டு விழுமியத்தை வெளிக்கொணர்ந்த கவி வடிவமாகும்.

உதாரணமாக, ‘பாட்டெழுதச் சொல்லி படித்து விட்டுப் போற்றி அதை ஏட்டில் அழகாய் அச்சேற்றுவையே – கேட்டுக் கொள் என்னை எழுத்துத் துறையில் இறக்கி விட்ட உன்னை மறக்காதுலகு’ என்று அவரது முதலாவது கவிதைத்தொகுதி வெளியானதும் நன்றியறிதலோடு அவர் வரதருக்கு அனுப்பிய வெண்பா வடிவிலான தபாலட்டைக் கவிதை அவர்களுக்கிடையே இருந்த புரிதலையும் சமூக விழுமியத்தையும் தொழில் நுட்பம் வருமுன்பாக அவர்களிடையே இருந்த தபாலட்டையின் முக்கியத்துவத்தையும் எடுத்துக் காட்டுவன.

அது போல யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வெளி வந்த சிறுவர் மாத இதழான’ வெற்றி மணி’ தனது 30வது இதழை (1971) மகாகவி சிறப்பிதழாக வெளியிட்டு அதுவரை வெளிவராதிருந்த அவரது சிறுவர் பாடல்கள் 11ஐ வெளியிட்டிருந்தது.

1966ல் வெளிவந்த இவரின் ‘பொருள் 100’ என்ற குறும்பா கவிதைகள் மூலம் குறும்பா வடிவத்தைத் தமிழுக்கு முதன் முதலில் ஆங்கில பா வடிவமான லிமெரிக் (limerick) வடிவத்தில் இருந்து தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார் என்று சொல்லப்படுகிறது. உதாரணத்திற்கு ஆங்கிலத்தில் லிமெரிக்கின் பிதா மகரெனக் கொண்டாடப்படும் லியர் இயற்றிய

‘There was an old man of cape horn
Who wished he had never been bourn
So he sat on a chair
Till be died of despair
That dolorous man of Cape Horn’

என்ற பாவடிவையும் பொருளையும் மிக லாவகமாக கேலியும் சிந்தனையும் சிரிப்பும் புலப்படுமாறும் இயல்பான நாட்டுத் தமிழோடும் அதே நேரம் நடுத்தர வர்க்க அரச ஊழியர்கள் கலை இலக்கிய ரசனையோ வேறு பொழுது போக்குகளோ இல்லாது உழைப்பொன்றையே பிரதான வாழ்வாகக் கருதி உழைப்பதும் பென்ஷன் எடுத்து இளைப்பாறியதும் செய்ய ஏது வேலையும் இன்றி வெறுமையில் பஞ்சியே எமனாக மாறி விடுவதையும் தன் குறும்பாவில் இவ்விதமாகக் கொண்டு வருகிறார்.

‘பென்ஷனிலே வந்தழகக் கோனார்
பெருங் கதிரை மீதமர லானார்
ஐஞ்சாறு நாள் இருந்தார்
அடுத்த திங்கள் பின்னேரம்
பஞ்சியினாலே இறந்து போனார்’

’கள்ளத் தோணி’ என்ற குறும்படத்தில் இவரது சிறுநண்டு மணல் மீது படம் ஒன்று கீறும் என்ற கவிதை பாடலாக்கம் பெற்றிருக்கிறது.
அவரின் ’மீண்டும் தொடங்கும் மிடுக்கு’ என்ற பாடல் இன்றும் ஈழ நாட்டு வாழ்வைப் பாடுவதால் கலைஞர்கள் தம் இலக்கிய படைப்புகளுக்கு இன்றும் பயன் படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். இன்றைக்கும் என்றைக்கும் அவர் கவிதைகள் ஈழத்து மக்கள் வாழ்வோடும் வலிகளோடும் போராடும் மக்களுக்கு நம்பிக்கைக் கீற்றாய் இணைந்து குரல் கொடுத்து வாழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.

மப்பன்றிக்   காலமழை  காணா  மண்ணிலே
சப்பாத்தி   முள்ளும்  சரியாய்  விளையாது  ஏர்
ஏறாது   காளை   இழுக்காது  எனினும்  அந்தப்
பாறை   பிளந்து  பயன் விளைவிப்பான்  என்னூரான்
என்று தொடங்கும் ’மீண்டும்  தொடங்கும்  மிடுக்கு’ என்ற தலைப்பில் அமைந்த பாடல், பாடுபட்ட உழைப்பு மழையால் அழிந்து மடிந்து போன பின்னாலும் மண்வெட்டி கொண்டு மீண்டும் மண்கிளறப் போகும் மண்ணின் வாழ்வையும் நம்பிக்கையையும் மீண்டும்  தொடங்கும்  மிடுக்கு என்று சொல்லி முடிக்கும்.

அவரது கவிதைகளும் ஈழத் தமிழ் கவிதை மரபுக்கும் மக்களுக்கும் ஒரு வித மிடுக்கை தந்தவை என்றால் அது மிகையில்லை.

அவரது நேரடி வாரிசு அவரின் மகனார் கனடாவில் சேரன் என அறியப்படுகிறார். இன்னொரு பரிமாணத்தில் வளரும் கவிதைப் பாரம்பரியத்தின்; நில, பொருளாதார பின்னணி  வளம் கொண்டு வந்து சேர்த்த புதுப் பொலிவோடு தமிழ் முகிழும் ஆற்றை அவரது இப்பாடல் வழி காணலாம்.

http://thuliyam.com/?p=48296


( இக் கட்டுரையின் சுருக்க வடிவம் 1.1.2017இல் நம் தேசிய வானொலியான SBS இல் ‘தமிழ் தடம்’ என்ற தலைப்பில் ஒலிபரப்பானது. அதற்கும்; இப்படி ஒரு ஆக்கத்தை எழுதவும் மிக்க காரணராக இருந்தவர் என்றும் என் அன்புக்கும் மதிப்பிற்கும் உரிய SBS தமிழ் சேவையின் நிறைவேற்று இயக்குனராக இருக்கும் றைசெல் என நாம் அன்போடு அழைக்கும் திரு.றேமண்ட். செல்வராஜ்.

ஒலிபரப்பான ஒரு முழு நாளும் ஒரு இரவும் கழிந்துள்ள இந்த ஒன்றரை  நாட்களுக்குள் அது 500க்கு மேற்பட்ட லைக்குளைப் பெற்றதற்கு அதனை தன் அனுபவத்தோடும் தொழில் சார்ந்த புலமைத்துவத்தோடும் ஆர்வம் கலந்த அர்ப்பணிப்புணர்வோடும் அவர் அதை வடிவமைத்ததே முழுக்காரணம்.

அவருக்கு நான் இன்றும் என்றும் நன்றியுடையேன். உலகம் என்றொரு மாபெரும் கோட்டையின் தலை வாசலை என் பொருட்டு திறந்து விட்ட பெருமகனார் அவர்....

http://www.sbs.com.au/yourlanguage/tamil/ta/content/tmilllt-tttm-kvinyr-mkaakvi?language=ta


வாசித்த புத்தகங்கள்:
வள்ளி’-மஹாகவி கவிதைகள்,
பதினொரு ஈழத்துக் கவிஞர்கள்,
ஓலை,
குறும்பாக்கள் 100,
மற்றும் இணையத்தளங்கள்.          

Wednesday, December 21, 2016

’உயர்திணை’ அமைப்பினரின் புத்தக வெளியீடு - 1 -


இனிய தமிழ் இலக்கிய உள்ளங்களே!

வருகிற புது வருடம் உங்கள் எல்லோருக்கும் சுகத்தையும் சுபீட்சத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் மன அமைதியையும் எடுத்து வருவதாக!

இந்த சந்தர்ப்பத்தில் என்னோடும் என் தமிழோடும் பயணித்த உங்கள் எல்லோருக்கும் என் அன்பினையும் நன்றியினையும் தெரிவித்துக் கொள்வதிலும் பெரு மகிழ்வெய்துகிறேன்.

புது வருடம் என்னவெல்லாவற்றையும் எடுத்து வரும் என்பது நத்தார் பாப்பா கொண்டு வரும் பரிசுப் பொருள் போல புதினமானது.

இருந்த போதும், ’முயற்சி தன் மெய் வருத்த கூலி தருமெல்லோ’? என் அன்புத் தோழி கீதாவின் / கீதா.மதிவாணனின் முதலாவது புத்தக வெளியீடு நம் அமைப்பான உயர்திணை ஊடாக முதலாவது புத்தக வெளியீடாக எதிர் வரும் தைத் திங்கள் 26ம் திகதி அவுஸ்திரேலிய தினமான விடுமுறைநாளாக இருக்கும் வியாழன்று வெளியிட இறையருள் கூடி இருக்கிறது.

கீதாவின் புத்தகம் ஒரு மொழிபெயர்ப்பிலக்கிய வகை சார்ந்தது. அவுஸ்திரேலியாவின் செவ்வியல் எழுத்தாளரான ஷென்றி லோஷனின் அவுஸ்திரேலியாவுக்கு ஆங்கிலேயர்கள் புலம்பெயர்ந்து வந்த போது அவர்கள் எதிர் கொண்ட சவால்கள்/ வாழ்வியல்கள்/ பாடுகள் / பண்பாடுகளைப் பேசுகிறது. 

தமிழ் இலக்கியத்துக்கு இது வரை வெளிவந்திராத புதுவகை வாழ்வியல் அறிமுகம் இது. எளிய தமிழில் ஒரு பண்பாட்டையே தமிழுக்குக் கொண்டு வந்து அறிமுகப்படுத்தி இருக்கும் தமிழின் ஆழுமை கதைகள் எங்கும் வியாபித்திருக்கிறது.

தமிழர்கள் புலம் பெயர்ந்ததால் தமிழுக்கு சாத்தியமாகி வரும் இத்தகைய புதிய இலக்கிய முயற்சிகளுக்கு நீங்கள் எல்லோரும் ஆதரவு தர வேண்டும் என்று அன்போடும் உரிமையோடும் கேட்டுக் கொள்ளுகிறேன்.

அன்றய தினம் அவுஸ்திரேலியா என்ற தேசம் உருவாகிய காலத்து வாழ்வியலைச் சித்தரிக்கும் குறும் படம் ஒன்றும் காட்டப்பட இருக்கிறது. இவை அக்கால வாழ்வியலை விளங்கிக் கொள்ள மேலும் ஒரு வாய்ப்பாக அமையும் என்பது நம் நம்பிக்கை.

நிகழ்ச்சி நிரல் விரைவில் உங்களுக்குத் தெரியப்படுத்தப் படும்.

வர முடிந்தவர்கள் வாருங்கள்....
         வர வேண்டும்.....

Saturday, November 26, 2016

தன்னுணர்வு


அண்மையில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான இந்தக் கவிதையை மீண்டும் ஒரு தடவை பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் கிட்டியது. இது நீலாவாணன் என்ற இலங்கையின் கிழக்கத்தியக் கவி பாடி வைத்துப் போனது. ஒரு பாடும் மீனின் பெளர்ணமிப் பாடல் இது.

துயில்

இந்த உலகில்
இருந்த சில நாழிகையில்
எந்தச் சிறிய உயிரும்
என் ஹிம்சையினால்
நொந்தறியா...
யாருமெனை நொந்ததிலை" என்கின்ற
அந்த இனிய நினைவாம்....
அலங் கிர்தத் தாலாட்டுக் (கு)
என்னிதயம் தந்து...
பழம் பிசைந்த
பால் கொஞ்சம் ஊட்டப்
பருகி, அதைத் தொடர்ந்து
கால் நீட்டிப் போர்த்தேன் என்
கம்பளியால்.

தாலாட்டில் மாலாகி
என்னை மறந்து துயில்கையில்....
வீண் ஒப்பாரி வைத்திங்(கு)
உலகத்தைக் கூட்டாதே!

அப்பால் நடப்பை அறிவேன்...
அதை ரசிக்க
இப்பயலை மீண்டும்
எழுப்பித் தொலைக்காதே!
தப்பாக எண்ணாதே,
தாழ்ப்பாளைப் பூட்டிவிடு!

மேளங்கள் கொட்டி, என்றன்
மேட்டிமையைக் காட்டாதே!
தாளம் மொழிந்து
நடிக்காதே! என் பயண
நீளவழிக்கு, நில
பாவாடை தூவாதே!
ஆழம் அகலம்.....
அளந் தெதுவும் பேசாதே!

மோனத்தில்உன் உணர்வை மொண்டு,
இதய நெடும் வானத்தில்
நீ தீட்டி வைத்திருக்கும்
என்னுடைய தீன உருவை
முழுதும் வடித் தெடுத்து
மீன் விழியில் இட்டு விளக்கேற்றி
தொட்டிலில் நம்
காவியத்தைப் பாடிக் களி!

பின், இயற்கையொடும்
சாவியலை எள்ளிச் சிரி!

இக் கவி மனம் தன்னுணர்வை - தன்னைப்பற்றிய அறிதலை பகிர்ந்து போன விதம் அது! ‘உன் அழகை என்னால் வர்ணிக்க முடியாது; ஆனால் அதனை என்னால் யாழில் வாசிக்க முடியும்’ என்று  எங்கோ எப்போதோ ஒரு பழைய சிரித்திரன் சஞ்சிகையில் வாசித்த வசனத்தைப்  போல இந்தக் கவிதையும் எனக்கு.

இப்போது அந்த யாழின் வாசிப்பைக் கேட்போமா?

புத்த பகவானின் அருளுரையைக் கேட்க மரத்தடியில் சீடர்கள் கூடி இருந்தார்கள். சற்று நேரத்தில் பகவான் அமைதியும் தெய்வீக புன்னகையும் முகத்தில் மலர வந்து மர நிழலில் அமர்ந்தார். மேலே குருவிகளின் பேச்சொலி; பழுத்த இலை ஒன்று காற்றில் மிதந்து மிதந்து மெல்ல அவர் மீது வந்து விழுந்தது; தென்றல் எல்லோரையும் வருடிக்கொண்டு போனது....புத்தர் அமைதியாக அவற்றை எல்லாம் உள்வாங்கிய படி அமர்ந்திருந்தார்.

வெகு நேரமாயிற்று. அவருடய அமைதியின் காரணம் சீடர்களுக்குப் புரிய வில்லை. அதன் காரணமாக சீடர்கள் மத்தியில் சலசலப்பு ஆரம்பமாயிற்று.

புத்தர் எழுந்து கொண்டார். ’இன்றய பாடம் முடிந்து விட்டது’ என்று கூறி நடந்தார்.

தன்னுணர்வை; இயற்கையின் ஒரு வித ஸ்பரிசத்தை; பிரபஞ்ச பாஷையை அனுபவம் கொள்ளல்.....
எத்தகைய ஓர் அற்புதம்......



Saturday, November 19, 2016

தாகூரும் பாரதியும்.....

இது தேவையா என்றொரு கேள்வி எனக்கு எழாமல் இல்லை. இரு வேறு அழகுகளை ஒப்பிடுதல் எவ்வகையில் பொருத்தமென்பது என் மனதில் எழுந்த கேள்வி. தவிரவும் வண்ன வண்னப் பூக்கள் என்றொரு புத்தகம் பற்றி சொல்லவும் வேண்டுமாயிருக்கையில் இது தேவை தானா என்றொரு கேள்வி குடைகிறது.

இத்தகைய பொருத்தமின்மைக்கு மனம் சொன்ன சமாதானம் இது விமர்சனமோ ஒப்பீடோ அல்ல; மாறாக, இரு யுகக் கவிஞர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட விடயத்தை எப்படி தமக்குரிய விதமாகப் பார்த்திருக்கிறார்கள் என்பதைக் காண்பதுவே!

5 விடயங்களை எடுத்துக் கொண்டு அவர்கள் உலகையும் உணர்வுகளையும் எவ்வாறு அணுகியிருக்கிறார்கள் என்று பார்க்க விளைகிறது இப்பதிவு.

1.பிரபஞ்ச சக்தி (பிரம்மம்)
2. மனம் (ஆண்மா)
3.அன்பு
4.தேச விடுதலை
5. இறப்பு.

1. பிரபஞ்ச சக்தி:

பாரதி பிரபஞ்சத்தை சக்தியாகக் கண்டவர். அவர்
‘ துன்பமில்ல நிலையே சக்தி
தூக்கமில்ல கண்விழிப்பே சக்தி
அன்புகனிந்த கனிவே சக்தி
ஆண்மை நிறைந்த திருவே சக்தி
இன்பமுதிர்ந்த முதிர்வே சக்தி
எண்னத்திருக்கும் எரியே சக்தி
முன்பு நிற்கின்ற தொழிலே சக்தி
முக்தி நிலையின் முடிவே சக்தி

சோம்பல் கெடுக்கும் துணிவே சக்தி
சொல்லில் விளங்கும் சுடரே சக்தி
தீம் பழம் தன்னில் சுவையே சக்தி
தெய்வத்தை எண்ணும் நினைவே சக்தி
பாம்பை அடிக்கும் படையே சக்தி
பாட்டினில் வந்த களியே சக்தி
சாம்பரைப் பூசி மலைமிசை வாழும்
சங்கரன் அன்புத் தழலே சக்தி

வாழ்வாழ்வு பெருக்கும் மதியே சக்தி
மாநிலம் காக்கும் மதியே சக்தி
தாழ்வு தடுக்கும் சதிரே சக்தி
சஞ்சலம் நீக்கும் தவமே சக்தி
வீழ்வு தடுக்கும் விறலே சக்தி
விண்னை அளக்கும் விரிவே சக்தி
ஊழ்வினை நீக்கும் உயர்வே சக்தி
உள்லத்தொளிரும் விளக்கே சக்தி

என்றதோடு மட்டுமல்லாது தன் வாழ்க்கைக்கு தேவையானவைகளையும் அவளிடமே வேண்டிப் பெற்றவர் பாரதி. காணி நிலம் வேண்டும் என்ற போதிலும் மோகத்தைக் கொன்று விடு என்ற போதிலும் எண்ணிய காரியங்கள் முடிய வேண்டும் என்ற போதிலும்,அவளையே அவர் கேட்டார்.
‘விசையறு பந்தினைப்போல் - உள்ளம்
வேண்டியபடி செல்லும் உடல் கேட்டேன்,
நசையறு மனம் கேட்டேன் - நித்தம்
நவமெனச் சுடர் தரும் உயிர்கேட்டேன்
தசையினைத் தீ சுடினும் - சிவ
சக்தியைப் பாடும் நல் அகம் கேட்டேன்
அசைவறு மதி கேட்டேன் - இவை
அருள்வதில் உனகெதும் தடையுளதோ?

என்று கேள்வி கேட்கும் அளவுக்கு சக்தியோடு நெருக்கமான உறவு முறையையும் அவர் பேணி இருந்தார். அத்தகைய நம்பிக்கையும் உறுதிப்பாடும் இவ் வுலகத்தை இயக்கும் சக்தி மேல் அவருக்கு இருந்தது.

இன்னுமொரு இடத்தில்
‘இயற்கை என்றுரைப்பார் - சிலர்
இணங்கும் ஐம்பூதங்கள் என்றிசைப்பார்
செயற்கைச் சக்தி என்பார் உயிர்
தீ என்பார் அறிவென்பார் ஈசனென்பார்
.....
அன்புறு சோதி என்பார் - சிலர்
ஆரிருட் காளியென்றுனைப் புகழ்வார்
இன்பமென்றுரைத்திடுவார்  - சிலர்
எண்ணெரும் துன்பமென்றுனை இசைப்பார்
....
என்று தொடரும் பாடலிலும் அவர் உலகை இயக்கும் பிரம்மத்தை அவர் சக்தியாகக் காணும் பாண்மையைக் காணலாம்.

எல்லாம் சக்தி மயம் என்று எண்ணிய / நம்பிய பாரதி அவளைப் போற்றிப் பாடியும் காணி நிலம் வேண்டும் என்று வேண்டிப் பாடியும்  மோகத்தைக் கொன்று விடு என்று கட்டளை இட்டுப் பாடியும் உனக்கதை அருள்வதில் தடைஏதுமுளதோ? என்று கேள்வி கேட்டும் பாடிய பாரதி ஓரிடத்தில் உடைந்து போய் விடுகிறான். இவை எல்லாம் மாயை தானோ என்று விரக்தி நிலைக்குப் போய் விடுகிறான். விதியை பலமாக நம்ப ஆரம்பித்து விடுகிறான். நான் ஏன் இந்த மாயையான அற்ப அழகுகளில் மூழ்கிப்போய் கிடக்கிறேன் என்று தளர்ந்து போகிறான். மனம் தளர்ந்து போயுள்ள அந்த விரக்தி நிலையிலும் கூட சக்தியிடமே  உடைந்து சரணடைகிறான். உடைந்து போய் அவன் அழும் பாடல் மனதை உருக்க வல்லது.

‘நிற்பதுவே நடப்பதுவே பறப்பதுவே நீங்களெல்லாம்
சொற்பனம் தானோ? பல தோற்ர மயக்கங்களோ?
கற்பதுவே கேட்பதுவே கருதுவதே நீங்களெல்லாம்
அற்ப மாயைகளோ? உம்முள் ஆழந்த பொருளில்லையோ?

வானகமே இளவெயிலே மரச் செறிவே நீங்களெல்லாம்
கானல் நீரோ? வெறும் காட்சிப் பிழை தானோ?
போனதெல்லாம் கனவினைப்போல் புதைந்தழிந்தே போனதனால்
நானும் ஓர் கனவோ? இந்த ஞாலமும் பொய் தானோ?

காலமென்றே ஒரு நினைவும் காட்சி என்றே பல நினைவும்
கோலமும் பொய்களோ? அங்கு குணங்களும் பொய்களோ?
சோலையிலே மரங்களெல்லாம் தோன்றுவதோர் விதையில் என்றால்
சோலை பொய்யாமோ? இதைச் சொல்லோடு சேர்ப்பாரோ?
காண்பதெல்லாம் மறையுமென்றால் மறைந்ததெல்லாம் காண்பமன்றோ?
வீண்படு பொய்யிலே நித்தம் விதி தொடர்ந்திடுமோ?

காண்பதுவே உறுதி கண்டோம் கண்பதல்லால் உறுதி இல்லை
காண்பது சக்தியாம் - இந்தக் காட்சி நித்தியமாம்’

என்று அவன் முடித்து வைக்கையிலும் அவன் சக்தியை உறுதிஎன்றே காண்கிறான். சக்தியை அவன் உலக இயக்கத்தில் கண்டு உறுதி என்ற முடிவுக்கு வருகிறான்.

அவன் தமிழ் நாடு பெற்றெடுத்த உலக அரங்குக்குள் போக வாய்ப்பேதும் கிட்டாத மிடுக்கான தமிழகக் கவிஞனாக வாழ்ந்து மறைந்தவன்.

ஆனால் தாகூர் அப்படி இல்லை. பிரபு வம்சத்தில் பிறந்த மனிதர் அவர். வெளிநாடுகளுக்கு போகின்ற வாய்ப்புகள் பல பெற்றவர். ஆங்கில மொழி பாண்டித்தியமும் வெளிநாட்டுப் பிரபுக்களின் நட்புறவும் பெற்ற வங்கக் கவி. அதன் காரணமாகவே அவருக்கு உலக அரங்குக்கு தன் கீதங்களையும் பாடல்களையும் கொண்டு செல்லும் வல்லமை கிட்டியது. நோபல் பரிசு பெறும் சாத்தியமும் வாய்த்தது.

நோபல் பரிசு பெற்ற போது தாகூர் வழங்கிய ஏற்புரை அவரது கீதங்களைப் போலவே அழகானது; வசீகரமானது. அதனை அழகாக வங்க மொழியில் இருந்து நேரடியாக தமிழுக்கு த.நா. குமாரசுவாமி அவர்கள் அழகாக மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். அதனை சா. குமாரசுவாமி அவர்கள் ‘தாகூர் சிறுகதைகள்’ என்ற பெயரில் தொகுத்திருக்கிறார்.  அதில்,

‘.....
எனது வாழ்கையில் இலக்கியப் படைப்புகள்எப்படி என் இளமைப் பருவத்தில் இருந்து உருப்பெற்ரு வளர்ந்தன என்பது நினைவில் உள்லது. எனது இருபத்தைந்தாவது வயது வரை கங்கைக் கரையில் உள்ல ஒரு தனிமையான கிராமத்துப்  படகு வீட்டில் தனிமையில் வாழ்ந்தேன். இலயுதிர்காலத்தில் இமயமலையில் இருந்து வரும்  காட்டு வாத்துக்களே எனது துணை. அந்தத் தனிமையில் இயற்கையின் அழகை பொங்கி வரும் மதுவை அருந்துவதைப் போல அனுபவித்துள்லேன். தனது சிறிய ஒலிகள் மூலமாக தன்னை எனக்குத் தெரிவித்து என் கனவுகளுக்கு கவிதை வடிவம் தந்து கல்கத்தா பத்திரிகைகள் மூலம் என்னை மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்த இந்தத் தனிமையை நான் பயன் படுத்திக் கொண்டேன்....இப்படியான எனது வாழ்க்கை என் நாட்டு மக்களுக்கு புதிர். இந்தப் புதிர் வாழ்க்கை மக்களின் ஆர்வத்தில் இருந்து என்னைக் காப்பாற்றி வந்தது. எனக்கு அதில் திருப்தியே.
......
சூரியன் மறையும் மாலை நேரங்களில் தனிமையில் அமர்ந்து நிழல்களைப் போல தோற்ரமளிக்கும் மரங்களைக் கவனிப்பேன். மதிய நேரத்தின் அமைதியான தருணங்களில் குழ்ந்தைகளின் கூச்சல் தொலைவில் இருந்து மெதுவாக எனக்குக் கேட்கும். எனக்கு இந்தக் குழந்தைகலின் மகிழ்ச்சிக் குரல்களும் பாடல்களும் மரங்களை நினைவூட்டும். ஏனெனில் இந்த மரங்களும் அந்த மகிழ்ச்சியான பாடல்கலைப் போன்று பூமியின் இதயத்தில் இருந்து பீறிட்டு விண்னைத்தொடும் நீரூற்ருக்கள் போன்ரவை.அவை எனக்கு மனித குலத்தில் இதயத்திலிருந்து ஏக்கங்கள் மற்றும் மகிழ்ச்சியின் மொத்த வெளிப்பாட்டின் குறியீடுகளாகிய நாமும் நம் ஏக்கக் குரல்களை விண்ணுக்கு அனுப்புகிறோம். இதை நான் என் இதயத்தின் அடித்தளத்தில் உணர்ந்ததால் கீதாஞ்சலி என்ற கவிதை நூலை எழுதினேன்.

அப்பாடல்களை நான் விண்ணில் ஒளிரும் நட்சத்திரங்களுக்குக் கீழே எனக்கு நானே பாடிக்கொள்வேன்.மீண்டும் புலர்காலைப் பொழுதிலும் மதியப் பொழுதுகளில் வெளி உலகுக்கு  நான் வரவேண்டும் என்ற எண்ணம் என்னை ஆட்கொள்ளும் வரையிலும் பாடிக்கொண்டேயிருப்பேன்.....’

இவ்வாறு தொடரும் அவருரை எவ்வாறு அவர் தனிமையில் இருந்தபடி இயற்கையில் இருந்து உலக வாழ்வை புரிந்து கொண்டார் என்பதையும் கருணை மிக்க அவரிதயம் எவ்வாறு அதை மக்களிடம் கொண்டு சேர்த்தது என்பதையும் சொல்லப் போதுமானதாக இருக்கும் என்பது என் எண்னம்.

அவர் தனிமையில் இருந்து இயற்கையை முழுவதுமாகப் பருகி அதில் தன் பிரம்ம சக்தியைக் கண்டு தன் கருணையான இதயத்தில் அதன் ஆற்றல்களை எல்லாம் நிரப்பிக் கொண்டு தன் கீதங்கள் மூலம் அதை அவர் அவ் ஆற்ரல்களின் வீரியத்தை உலகுக்கு அளித்தார் என்பது என் அபிப்பிராயம்.

தாகூரின் பாடல்கள் மென்மையான இறகுகள் வருடும் ஸ்பரிசம் போன்றவை; பேராற்ரலை மென்மையோடு போற்றுபவை; இந்த மென்மை இயல்பும் கருணையும் அன்பும் பொலியும் மொழியும்  அவருக்கு தனிமையும் பொருளாதார சுபீட்சமும் அவருக்கு அளித்தவையாக இருக்கலாம்.

அவர் இயற்கையின் ஆற்றலையே கடவுளாகக் காண்கிறார். அதில் இருந்தே அவர் உலகைப் புரிய முயல்கிறார். அதனால் அவர் கேள்விகள் எதுவும் கேட்காதவராகவும் ஏற்றுக் கொண்டு அமைதி காணும் போக்கு கொண்டவராகவும் விளங்குகிறார். அந்த அமைதியையே அவர் கவிதைகள் உலகுக்கு வழங்குகின்றன. வரும் துன்பங்களை; இடர்களையும்  ஏற்றுக் கொண்டு அனுபவித்து வருபவை அவர் கவிதைகள். அங்கு அன்பும் கருணையும் எளிமையும் ஏற்றுக் கொள்ளலுமே மிகுந்துள்ளன.

அவரது நோபல் பரிசு பெற்ற கீதாஞ்சலி என்ற கவிதைத் தொகுப்பை சி.ஜெய பாரதன் அவர்கள் மிக அழகாக தமிழில் தந்திருக்கிறார். நன்றியுடன் அவற்றில் இருந்து உலக ஆற்றல் பற்றிய அவரது பார்வைகளில் சிலவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளுகிறேன்.

என்னிசைக் கீதம்

கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா.

காற்றினிலே வருமென் கீதம், குழந்தாய்!
உனைத் தழுவி
ஆசைக் கரங்கள் போல்
அணைத்துக் கொள்ளும்!
உனது நெற்றி மீது முத்தமிட்டு
இதழால் ஆசி அளிக்கும்!
தனித்துள்ள போது உன்னருகில் அமர்ந்து
உனது செவியில்
முணுமுணுக்கும் என் கீதம்!
சந்தடி இரைச்சலில் நீ தவிக்கும் போது
அரண் அமைத் துனக்கு
ஏகாந்தம் அளிக்கும், என் கீதம்!
இரட்டைச் சிறகுகள் போல்
என் கீதம்
உன் கனவுகள் உயிர்த்தெழ
உந்துசக்தி தரும்!
கங்கு கரையற்ற காணாத காட்சிக்கு
உன் இதயத்தை
ஏந்திச் செல்லும் என் கீதம்!
நடக்கும் பாதையில்
காரிருள் சூழும் போது உனக்கு
நன்றியுடன்
வழிகாட்டும் என் கீதம்,
வானத்து விண்மீனாய்!
உன்னிரு கண்ணின் மணிக்குள்
அமர்ந்து கொண்டு
உன் நெஞ்சின் விழிகளுக்கு
ஒளியூட்டும், என் கீதம்!
மரணத்தில் எந்தன் குரல் மங்கி
மௌன மாகும் போது,
உயிருள்ள
உன்னித யத்தில் போய்
ஓசையிடும்
என் கீதம்!

************

கீதாஞ்சலி (1)
உடையும் பாண்டம்

கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா.

அந்திமக் கால மின்றி என்னை
ஆக்கியுள்ளாய் நீ!
உவகை அளிப்ப தல்லவா அது உனக்கு?
உடையும் இப்பாண்டத்தை
மீண்டும், மீண்டும்
வெறுமை ஆக்குவாய் நீ!
புத்துயிர் அளித்து,
மறுபடியும் அதை நிரப்புவாய் நீ!
குன்றின் மீதும், பள்ளம் மீதும் நீ
ஏந்தி வந்த
புல்லின் இலையான
இச்சிறு
புல்லாங்குழல் விடும் மூச்சுக் காற்றில்
கால மெல்லாம்
புதிய கீதங்கள் பொழிய வைப்பாய் நீ!
உந்தன் தெய்வீகக் கரங்கள்
என்மேல் படும்போது,
எந்தன் நெஞ்சம்
உவகையின்
எல்லை மீறிச் செல்லும்!
மேலும் அதில்
ஊகிக்க முடியா
உரைமொழிகள் உதிக்கும்!
அளவின்றி
அள்ளி அள்ளிப் பெய்த உந்தன்
கொடைப் பரிசுகள்
எனது இச்சிறு கைகளில் மட்டுமே
கிடைத்துள்ளன!
கடந்து
போயின யுகங்கள்!
ஆயினும்
இன்னும் நீ இப்பாண்டத்தில்
பொழிந்து பொழிந்து கொட்டுகிறாய்!
அங்கே
காலியிடம் உள்ளது இன்னும்,
மேலும் நீ நிரப்பிட!

**************
கீதாஞ்சலி (2)
இசைப் பாடகன்

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

இன்னிசைக் கீதத்தைப் பாடென்று
என்னை நீ
ஆணையிடும் போதென்
நெஞ்சம் திறந்து பெருமிதத்தில்
பூரிக்கிறது!
உன் முகத்தை நோக்கும்
என் விழிகள்
மடை திறந்து
வீழ்த்தும் நீர்த் துளிகள்!
வாழ்க்கை நெடுவே என்னை
துன்புறுத்தும்
இன்னல், வெறுப்பு, வேறுபாடு எல்லாம்
கனிந்துருகி
இனிய ஓர் சீரமைப்பில்
ஏகிச் சங்கமிக்கும்!
உன் மீது நான் கொண்டுள்ள
மதிப்பீடு
அகண்ட கடல் நெடுவே
பயணம் துவக்கும்
ஆனந்தப் பறவைபோல்
விரிக்கும் தனது
சிறகுகளை!

இன்னிசைக் கீதத்தை பாடும் போதுன்
செவிகள் சுவைத்து
இதயம் இன்புறும்
என்பதை நான் அறிவேன்!
உன்னரிய சன்னிதிக்கு முன்னால்
ஓரிசைப் பாடகனாய்
வருவதையே
விரும்புகிறேன் நான்!
வேட்கை மிகையாய் இருப்பினும்
என் கரங்கள் நீட்சிக்கு
எட்டாத
உன் பாதங்களை
வெகு தூரம் விரிந்து செல்லும் என்
கீதச் சிறகின் முனைதான்
தொட முடிகிறது!
இன்னிசைக்
கீதத்தை பாடிக் கொண்டுள்ள போதே
ஆனந்தப்
போதையில் மூழ்கி
மெய்மறந்து நான் உன்னை
நண்பா!
என்று அழைத்தேன்
என் அதிபனே!

*****************
கீதாஞ்சலி (3)
உன்னிசைக் கீதம்

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

இன்னிசையில் கானத்தை,
எவ்விதம் நீ பாடுகிறாய்
என்பதை நான் அறிந்திலேன்
என்னரும் அதிபனே!
உன் கீதத்தைக் கேட்டு
காலங் காலமாய்
மௌனத்தில் மூழ்கி
உள்ளம் வியப்பில் ஆழ்ந்தது!
உலகெங்கும் பரவி விளக்கேற்றும்,
உன் கானத்தில் எழும்
ஒளிச்சுடர்!
உன் கானம் விடுகின்ற
உயிர் மூச்சு
அண்டவெளியில்
வான்விட்டு வான் தாவும்!
புனித நீரோடை போல
கரடு முரடான
கற்பாதைத் தடைகளைக்
கடந்து
முன்னோக்கி விரைந்தோடும்,
உன்னினிய கானம் !

பாடிவரும் உன் கானத்துடன்
ஒன்றாய்க் கலந்திட
நாடி ஏங்கும் என்னிதயம்!
வீணாய் அதற்கு
ஓரிசைக் குரலைத் தேடிப்
போராடும்,
என் மனது!
உரை நடையில் உன் கானத்தை
ஓதுவேன் ஆயினும்
இசை கலக்க முடியாமல்
குழம்பிக்
கூக்குர லிடுவேன்!
கால வரம்பில்லாத
உன்னரும் இன்னிசைக் கானத்தின்
பின்னலில்
என் இதயத்தைக் கட்டி
அந்தோ நீ!
வசப்படுத்தி வைத்துள்ளாய்
என் அதிபனே!

*****************
கீதாஞ்சலி (4)
என் வாழ்வில் கட்டுப்பாடு

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

இது என் வாழ்வின்
வாழ்வைப் பற்றிய வரலாறு.
என் அங்கம் அனைத்தையும்
புத்துயிர் அளிக்கும்,
உன்னுயிர்க் கரங்கள் தொடுவதை
என்னிதயம் உணர்வதால்
ஓயாமல் முயல்கிறேன் எப்போதும்
என் உடம்பைத்
தூயதாய் வைத்திருக்க!
ஆதி மூலக் காரணியான
நித்திய ஒளியை எனது
நெஞ்சில் தூண்டி விடும்
சத்திய நெறியே
நீயென்று
முக்தி பெற்ற நான்
உண்மைக்குப் புறம்பட்ட அனைத்தையும்
எண்ணாமல் இருக்க
எந்நாளும் முயல்வேன்.

இதயக் கோயிலின்
உட்புறச் சன்னிதியில் நீ
திருப்பீடம் அமைத்து ஆசனத்தில்
இருப்பிடம் கொண்டுள்ளது
நினைவில் இருப்பதால்,
உள்ளத்தைக் களங்கப் படுத்தும்
தீவினை எல்லாம்
நெஞ்சத்தை நெருங்க விடாமல்
நீக்க முயல்வேன்,
பூக்கள் மேல் கொண்டுள்ள
என் மோகத்தைக்
குன்றாமல் வைத்துக் கொண்டு!
உனது பேராற்றல் இதுவரை
எனக்கு ஊட்டியுள்ள
மன உறுதியே
எப்போதும் என்னை இயக்கும் என்பது
தென்பட்டு வருவதால்,
நன்னெறி முறைகளைக்
கடைப்பிடித்துச்
சிரமப்பட்டு முயல்வேன்,
நடத்தையின் மூலம் என்னை
உனக்கு
எடுத்துக் காட்ட!

*****************


*****************
கீதாஞ்சலி (7)
உன் ஆடம்பர ஒப்பனைகள்

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

எனது கவித்துவ
மனது
ஒருங்கே புறக்கணிக்கும்,
உனது
ஒய்யாரக் கவர்ச்சி
ஆபரணங்களை!
ஒப்பனை புரிவதும்
ஆடம்பர ஆடை அணிவதும்
பெருமை தரவில்லை
உனக்கு!
நமது
நட்பின் இணைப்பை
நாசம் செய்வது
நகை அலங்காரம்!

உனக்கும்
எனக்கும் உள்ள
உறவின்
குறுக்கே நுழைவது!
நெருங்கி உள்ள போது
உனது
அணிகள் உண்டாக்கும்
சலசலப்பு ஓசை
முணுமுணுக்கும்
உன் இனிய மொழிகள்
என் செவியில் விழாமலே
அமுக்கி விடும்!

மகாகவிப் பெருமானே!
உந்தன்
திருப்பாதங்களின்
அருகே
அமர்ந்துள்ளேன்! என்னுள்ளத்தை
அவமானப்படுத்தும்
கவிஞன் என்னும்
கர்வம்
மகத்தான நின் காட்சி முன்னே
மாய்ந்து போனது!
நேரான பாதையில்
சீராகச் சென்று
எளிய வாழ்வைப் பின்பற்ற
வழியை மட்டும்
நாடுவேன்,
புல்லிலைப் புல்லாங் குழல்
உன்மீது
மெல்லிசை பொழிந்து
மீட்டுவது போல!

கீதாஞ்சலி (11)
இறைவன் எங்கிருக்கிறான் ?

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

சுதியுடன் சுலோகங்கள் உச்சரித்து,
துதி பாடி, தோத்திரம் பாடி,
கையால்
ஜெபமாலை உருட்டி
உத்திராட்சக் கொட்டை எண்ணுவதை
நிறுத்தி விடு!
கோயில் தனி மூலையில்,
கதவுகளை மூடி,
கண்களை மூடிக் கொண்டு
காரிருளில் நீ
யாரைப் பூஜிக்கின்றாய்?
கண்களைத் திறந்துபார்,
உன் இறைவன்
முன்னில்லை என்பதை!
மெய்வருந்தி
இறுகிப் போன வயலை
உழவன் எங்கே
உழுது கொண்டு இருக்கிறானோ,
வேர்வை சிந்தி
நடைபாதை போடுபவன்
எங்கே கல்லுடைத்து வருகிறானோ
அங்கே உள்ளான் இறைவன்!
வெட்ட வெயிலிலும்
கொட்டும் மழையிலும்
தூசி படிந்த ஆடையுடன்,
உழைப்பாளி
கூடவே குடியுள்ளான் இறைவன்!
புனிதமான
உன் காவி மேலங்கி
உடையை எறிந்து விட்டு
புழுதி நிரம்பிய
பூமிமேல் கீழிறங்கி
உழவரைப் போல்
உன் பாதங்களைப் பதித்திடு!

குடும்பப் பந்தங்களி லிருந்து உனக்கு
விடுதலையா?
எங்கே காணப் போகிறாய்
அந்த விடுவிப்பை?
படைக்கும் போதே
நமை ஆளும் அதிபன்,
பந்த பாசப் பிணைப்புகளைச்
சொந்தமாய் மேற்கொண்டு
களிப்புடன்
அளித்து வந்திருக்கிறான்,
உயிர்களுக்கு!
நிரந்தரமாய் நம் எல்லோரையும்
தன்னுடன்
இரண்டறப் பிணைத்துள்ளான்
இறைவன்!
தியானத்தை நிறுத்தி விட்டு
வெளியே வா!
தீபாராதனை, மலர்கள், சாம்பிராணி,
அகர் பத்திகளின்
நறுமணப் புகை அனைத்தையும்
புறக்கணித்து விடு!
உன் ஆடைகள்
கறைபட்டுக் கந்தலானால் என்ன?
தீங்கென்ன நேரும் உனக்கு?
மெய்வருந்திப் பணிசெய்யும்
உழைப்பாளியை
சந்தித்து
நில் அவனருகே நீ,
நெற்றி வேர்வை நிலத்தில்
சிந்தி!

கீதாஞ்சலி (36)
என் பிரார்த்தனை

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

இதுவே நான் செய்யும்
பிரார்த்தனை இறைவா!
நெஞ்சில் முளைக்கும் தாழ்ச்சி
எண்ணத்தின்
வேரை நோக்கி அடி!
ஓங்கி அடி!
இன்ப துன்பத்தை எளிதில் தாங்கிட
எனக்குப் பொறுமை அளித்திடு!
நற்பலன்கள் விளையும் பணிகளை
நான் பாசமுடன் புரிய
நல்கிடு உறுதி!
வறியோரை என்றும் மறவா திருக்கவும்,
நெறியிலா மூர்க்கர் முன்பாக
முழங்கால் மடக்கி
என்றும்
வணங்கா திருக்கவும், எனக்கு
வைராக்கியம் கொடுத்திடு!
தினச் சச்சரவி லிருந்து விடுபட்டு
மனம் அப்பால் சென்று,
எனது உள்ளம் உயர்ந்து சிந்திக்க
மனத் தெளிவைத் தந்திடு!
அத்துடன்
எனது ஆற்றல் முழுவதையும்
ஒப்படைத்து
உன் ஆசைப் பணிக்கு
பாசமோடு உழைத்திட
எனக்குச்
சக்தியை அளித்திடு!


கீதாஞ்சலி (63)
வழிகாட்டித் துணைவன்!

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

நானறியாத புதிய தோழர்களைத்
தானாக அறிமுகம்
பண்ணி வைத்தாய் எனக்கு!
என்னை வரவேற்று உபசரிக்க
அன்னியர் இல்லத்தே
ஆசனங்கள் அளித்தாய் நீ!
தூரத்து மனிதரை அழைத்து எனது
ஓரத்தில் அமர வைத்தாய்!
தெரியாத வழிப்போக்கனை
உரிமையாய் எனக்குத்
தமையனாய் ஆக்கினாய்!
பிறந்தகம் விட்டுப்
பிரிய நேர்ந்திடும் போது,
கரிந்து போனதென் உள்ளம்!
புதிய தளத்தில் என் பூர்வத் தடம்
பதிந்திருந்தது,
மறந்து விட்ட தெனக்கு!
நிறைந் தங்கே நீ
இருப்பதுவும்,
தெரியாமல் போன தெனக்கு!

பிறப்பு, இறப்பு மூலமாகச்
மானிடர் தோன்றும் இவ்வுலகிலும்,
அடுத்துப் புகும் உலகிலும்,
முடிவில்லாமல் சுற்றி வரும்,
வாழ்க்கை நியதிக்கு
வழி காட்டித்
துணைவன் நீ ஒருவனே!
முன்பின் தெரியா தவரோடு
என்னைப் பந்தபாச மென்னும்
உன்னதப் பிணைப்பில்,
பின்னி யிருக்கிறாய் நீ!
உன்னை அறிந்தவர் எவரும் எனக்கு
அன்னியர் ஆகார்!
என்னை அவர் அண்டி வந்தால்,
கதவுகள் சாத்தப் படா!
வாழ்க்கை மேடையில்
திருவிளை யாடுவோன்
உருவினைத் தொட்டு,
உவப்புடன் வணங்கி
அவனை
ஒருபோதும்
மறவா திருக்கும் மனத்தை
அருள்வாய் எனக்கு!


கீதாஞ்சலி (79)
மனவலியைத் தாங்குவேன்!

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

இந்தப் பிறப்பில் நேராக நின்னைச்
சந்திக்கும் கட்டம்
எனக்கில்லை என்றாகி விட்டால்,
உனைத் தெரிசிக்கும் வாய்ப்பிழந்தேன்
என்பதை
உணர வேண்டும் நான்!
கணப் பொழுதேனும் நானதை
நினைக்கத் தவறேன்!
கனவிலும், நனவிலும்
தாங்க வேண்டும், நானந்த
மனவலியை!
வணிக உலகிலே
மணிக் கணக்காய் ஊழியத்தில் உழன்று,
தினமும் செல்வம் சேர்த்து
எனது பை நிரம்பி வழிந்தாலும்,
எதுவும் முடிவில்
சம்பாதிக்க வில்லை எனும் உணர்ச்சி
வெம்பி மேவுகிறது என்னிடம்!
கணப் பொழுதேனும் நானதை
நினைக்கத் தவறேன்!
கனவிலும், நனவிலும்
தாங்க வேண்டும், நானந்த
மனவலியை!

பெரு மூச்சுடன் களைத்துப் போய்,
தெரு ஓரத்து மண்தூசியில்
தணிந்த கட்டிலின் மீது நான்
குந்தும் போது, எனது
நீள்பயண மின்னும் கண்முன் உள்ளதென
நானுணர வேண்டும்!
கணப் பொழுதேனும் நானதை
நினைக்கத் தவறேன்!
கனவிலும், நனவிலும்
தாங்க வேண்டும், நானந்த
மனவலியை!
என்னறையில் தோரணங்கள் கட்டிப்
புல்லாங்குழல் இசை பொழிந்து,
சிரிப்பு வெடிகளில்
ஆரவாரம் செய்யும் போது,
வரவேற்று உன்னை நான் வீட்டுக்குள்
அழைக்க வில்லை யென
உணர வேண்டும்!
கணப் பொழுதேனும் நானதை
நினைக்கத் தவறேன்!
கனவிலும், நனவிலும்
தாங்க வேண்டும், நானந்த
மனவலியை!

*****************

கீதாஞ்சலி (83)
என் கண்ணீர் முத்தாரம்..!

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

அன்னையே! சோகத்தில்
சிந்துமென்
கண்ணீர்த் துளிகளை எல்லாம்
ஓர் முத்தார மாய்க்
கோர்த்துச் சூட்டுவேன்,
உன்னெழில் கழுத்தினில்!
விண்மீன் பரல்கள்
நடமிடும்
ஒளிச் சலங்கைகள்
ஒப்பனை செய்கின்றன உன்
திருப்பதங்களை!
ஆயினும்
கழுத்தில் தொங்குமென் முத்தாரமே,
ஊஞ்சல் ஆடுது
உன் மார்பின் மீது!

செல்வமும், புகழும்
தேடி வருகின்றன, நினது
திருவருளால்!
அவற்றை அளிப்பவனும் நீ!
பெற முடியாமல்,
நிறுத்தி விடுபவனும் நீ!
ஆயினும்
என்னைச் சார்ந்தவை,
என் துயர்கள் அனைத்தும்
முழுமையாய்!
என் துன்பங்களை
உன்னிடம் சமர்ப்பிக்கும் போது,
வெகுமதி
அளிக்கிறாய் எனக்கு
நளினமாக!

கீதாஞ்சலி (86)
மரண தேவனுக்கு வரவேற்பு .. !

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

அதோ! மரண தேவன்
எதிரில் நிற்கிறான்,
எனது வாசற் கதவருகிலே,
உனது வேலையாள் அவன்!
எவருக்கும் தெரியாத தூரக்
கடல் கடந் தெனது
வீட்டிற்கே,
வந்து விட்டான்
உந்தன் கட்டளை நிறைவேற்ற!
காரிருள் கப்பி விட்ட திரவில்!
குடிகொண்ட தச்சம்
நெஞ்சில்! ஆயினும்
தீபத்தை கையில் கொண்டு
திறக்கிறேன்,
முன்வழிக் கதவை!
வரவேற் கிறேன் நான்,
சிரம் தாழ்த்தி
மரண தேவனை!
உந்தன் தூதுவன்தான்
வந்து நிற்கிறான்,
வாசலில்!

கரங்களைக் குவித்து,
மரண தேவனை வணங்குவேன்,
கண்ணீர் சொரிய!
திருப் பதங்களைத்
துதிப்பேன்,
இதயச் செல்வத்தை
அர்ப்பணம் செய்து!
திரும்பிச் செல்வான், மரண தேவன்
ஒருநாள்
கட்டளை நிறைவேற்றி,
எந்தன்
காலைப் பொழுதை
வெறும்
கருநிழ லாக்கி!
வெறுமையான என் வீட்டில்
புறக்கணித்த
தனி ஆன்மா மட்டும்
எஞ்சி நிற்கும்,
எனதிறுதிக் கொடையாக
உனக்கு!

கீதாஞ்சலி (90)
மரணம் கதவைத் தட்டும் போது!

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

என்ன வழங்கப் போகிறாய் நீ,
மரண தேவன் வந்து,
உன்னில்லக் கதவைத் தட்டும்
அந்நாள்?
விருந்தாளிக்கு வாழ்க்கை
உருவாக்கிய என் முழுச் சடலத்தைத்
தருவதாக முன் வைப்பேன்!
ஒருபோதும் மரண தேவனை,
வெறுங்கையுடன்
திருப்பி அனுப்ப
விரும்ப வில்லை நான்!

இலையுதிர் காலப் பொழுதிலும்,
வேனிற் கால இரவுகளிலும்,
நானினிதாய்ச் சுவைத்த
நாட்களை எல்லாம்,
நானளிப்பேன்
அவன் முன்பாக! என்
ஊதியங்கள் அனைத்தையும்,
உடன் அளிப்பேன்!
சுறுசுறுப்பாய் உழைத்தென் வாழ்வில்
பெருக்கிய வற்றையும்,
தருவேன் அவனுக்கு,
என் ஆயுள்
தருணம் முடியும் தறுவாயில்,
மரண தேவன்
வருகை தந்தென்,
வாசற் கதவைத் தட்டும் போது!

*****************
கீதாஞ்சலி (95)
ஒருபுறம் நீக்கும்! மறுபுறம் சேர்க்கும்!

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

இம்மைப் பிறப்பின் தலை வாசலை
எப்போது தாண்டினேன்
என்பதை அறிய வில்லை
நான் முதலில்!
நடுக் காட்டினில்,
நள்ளிரவு வேளையில்
மொட்டு விரிந்தாற் போல,
மாய வாழ்வில் என்னை,
மலர வைத்த மகாசக்தி எது?
பொழுது விடிந்ததும்,
ஒளிமயம் கண்களில் பட்ட போது,
ஒருகணம் உணர்ந்தேன்,
இந்த உலகுக்கு,
நானோர் அன்னியன் அல்லன்
என்பதை!

பெயரும் வடிவமு மில்லாத
மாயச் சிற்பி, என்
தாயுருவின் அன்புக் கரங்களில்
தாலாட்டப் படும்
சேயாக உண்டாக்கி
ஆட்கொண்டான் என்னை!
அது போலவே
மரணத்திலும் புலனுக்குத்
தெரியாத ஒன்று
நிகழப் போவதை நானறிவேன்!
வாழப் பிறந்ததை நேசிக்கும் நான்
வாழ்க்கை முடிவில்
வரப்போகும்
மரணத்தையும்
வரவேற்பேன் வாஞ்சை யாக!
வலது முலையி லிருந்து தாய்
விலக்கும் போது,
வீறிட்டழும் குழந்தை!
அடுத்த கணத்தில் இடது முலைக்கு
அன்னை மாற்றும் போது,
அமைதியுறும் சேய்!

உன் மர்மங்களை அறியேன்!

மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர்
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா

உன்னை எனக்குத் தெரியும் என்று
மாந்தரிடையே
பீத்திக் கொண்டேன் நான்!
என் படைப்புகள் அனைத்திலும் உள்ள
உன் படத்தை
உற்று நோக்குவர் மற்றவர்.
என்னருகில் வந்து உடனே
“யார் அவன் படத்தில்?”
என்றெனைக் கேட்கிறார்!
பதில் தர முடியாது அவர் முன்
பரிதவிப் படைவேன்!
உண்மையாய்
என்னால் கூற இயலாதென
எடுத்துரைப்பேன்!
துடுக்காய்த் திட்டி வெளியேறுவர்
வெறுப்போடு!
நீயோ
வீற்றிருப்பாய் அங்கே
முறுவலோடு!

நின்னரிய கதைகளை
என்னினிய கீதாஞ்சலியாய்
எழுதி நீடிக்க வைப்பேன்!
உன்னுடைய மர்மங்கள்
என்னிதயத்தைக் கீறிக் கொண்டு
பொங்கி எழும்!
அருகில் வந்து மற்றவர்
“அவை கூறும் அர்த்தம் என்ன”
என்றெனைக் கேட்கிறார்!
பதில் தர முடியாது அவர் முன்
பரிதவிப் படைவேன்!
“அந்தோ எவருக்குத் தெரியும்
அவை கூறும் அர்த்தங்கள்?” என்று
தவிர்த்து நிற்பேன்!
வெளியேறுவர் கேலி செய்து,
வெறுப்போடு!
நீயோ
வீற்றிருப்பாய் அங்கே
முறுவலோடு!



Friday, October 28, 2016

சிட்னி கம்பன் விழா 2016

கடந்த வார இறுதியில் ( 21, 22, 23ம் திகதிகள்) நடந்தேறியது கம்பன் விழா.

வெள்ளி மாலையில் தொடங்கிய அவ் விழா சனி ஞாயிறு இரு அமர்வுகளாக காலை 9.30 மணியில் இருந்து 1.30 மணி வரையும் பின்னர் மாலை அமர்வுகள் 4.30 இலிருந்து இரவு பத்து மணி வரையும் நடந்தேறியது. மதிய உணவு இலவசம் என்பது ஒரு கொசுறுச் செய்தி.

தமிழுக்கு விழா
தமிழ் இலக்கியத்துக்கு விழா
இலக்கியம் தந்த கம்பனுக்கு விழா!

நிஜமாகவே நெஞ்சுக்குள் பெய்தது ஒரு மாமழை! நீருக்குள் மூழ்கியது தாமரை!!

கம்பராமாயண உவமை ஒன்று இப்படி பேசுவதாக தமிழகப் பேச்சாளர் ஒருவர் பாடினார். அது, ஆந்திராவில் பரந்து விரிந்து ஓடுகிற கோதாவரி நதி பற்றியது. கூடவே அது கவிதையின் வண்ணத்துக்கும் பொருந்திப் போகிற கம்ப வரி. சிலேடை வரி. அது இது தான்.

’’புவியினுக்கு அணியாய்,ஆன்ற பொருள்தந்து,புலத்திற்றாகி
  அவி அகத் துறைகள் தாங்கி,ஐந்திணை நெறி அளாவி
  சவி உறத் தெளிந்து ,தண்ணென்று,ஒழுக்கமும் தழுவிச்
  சான்றோர் கவி எனக் கிடந்த கோதாவரியினை வீரர் கண்டார்’’

இங்கும் ஓடியது ஒரு தமிழ் நதி, கோதாவரி போல.....

கரை புரண்ட படி.....

தமிழக, இலங்கை, அயல் மாநிலம் போன்ற இடங்களில் இருந்து மட்டுமன்றி உள்ளூர் பேச்சாளர்களோடு இங்கு பிறந்து வளர்ந்த பிள்ளைகள் தம் ஆற்றல்களைக் காட்டியதும் பத்தாவது ஆண்டு விழா என்பதும் கூடுதல் சிறப்பு.

இந்த கம்பன் விழாவுக்கும் ஏனைய தமிழ் விழாக்களுக்கும் இடையே ஒரு அடிப்படை வேறு பாடு உண்டு. கம்பன் விழா ஒரு பண்பாட்டை சுமந்து நிற்கும். அதன் அலங்காரங்களில் இருந்து தொடங்கும் அது. மண்டபத்துக்கு போகும் பாதைகள் எங்கும் தமிழ் புத்தக வரிசைகள், கோலங்கள், குத்துவிளக்கு நிறைகுடம் கூடவே இளந்தமிழ் பெண்கள் திருநீறு சந்தனம் குங்குமம் பன்னீரோடும் பண்பாடு சார்ந்த உடைகளோடும் வரவேற்க காத்து நிற்பர். கூடவே ஓருருவர் அழைத்துச் சென்று இருக்கையில் அமர்த்த புன்னகையோடு காத்து நிற்பர்.

மேடை பூக்களாலும் தோரணங்களாலும் பதாகைகளாலும் வண்ண விளக்குகளாலும்  பாவை விளக்குகள் ஆளுயரக் குத்து விளக்குகள் பித்தளைப் பூத்தாங்கிகள், குடைகள் சிம்மாசனங்களாலும் தனியழகு பெறும். மிகுந்த சிரத்தையோடு அதனைக் கவனித்த முறை கவனத்தை அள்ளும். அருகாக இராமா சீதா கல்யாண சமேத பெரும் படம் ஒன்று அதற்கான இடத்தில் அதற்கான மரியாதைகளோடு வீற்றிருக்க முன்னாலே பித்தளை விக்கிரகமாக கம்பர் ஏடோடும் எழுத்தாணியோடும் அமர்ந்திருப்பார். அவ்விடத்தை வியாபித்தும் மங்கல கர அணிகலன்கள்.....

இவைகள் ஒரு விதமாக பார்வையாளர்களை வசீகரப்படுத்தி கொண்டாட்ட உணர்வினையும் குதூகல மன நிலையையும் கொண்டுவரவல்லவை. ஏதோ இது நம்ம வீட்டுக் கல்யாணம் என்ற மன உணர்வை இவை கொண்டு வந்து விடுகிறது.

எனக்கிந்த புற அழகு சார்ந்த விடயங்களில் அத்தனை ஈடு பாடு இல்லாத போதும் - அநாவசிய ஆடம்பரத்துக்கு அளிக்கப் படும் செல்வம் - அது விரயக்கணக்கில் வைக்கப்பட வேண்டியது - என்று நான் நினைக்கின்ற போதும் அது கவனத்தை ஈர்த்து அந் நிகழ்வின் பால் ஒன்ற பாதை வகுக்கிறது  என்ற உண்மை  உறைக்கவே செய்தது.

கூடுதல் நிறைவாக ஒலி ஒளி அமைப்புகள்.....

பார்த்துப் பார்த்து; திட்டமிட்டு திட்டமிட்டு கூட்டு முயற்சியின் ஒட்டு மொத்த வெற்றி இவ்விழா!

இவை புறவயப்பட்ட தென்றால் அங்கு ஒட்டுமொத்தமாக நிலவுகின்ற ‘வாசம்’ என்று ஒன்றுண்டு. அது பேச்சில் நடத்தையில்  துலங்கும் ‘பண்பாட்டு வாசம்’. அனைத்துக் கம்பன் கழகத்தாரிடமும் ஒன்று போலவே  இருக்கும் பணிவு, அன்பு, புன்னகை, அடக்கம், உபசரிப்பு, ஒத்துழைப்பு, நட்பியல்பு கூடவே அவற்றுக்கு ஈடாக ராஜ கம்பீரத்தோடு துலங்கும் ஆற்றலும் பேச்சு வன்மையும்.

கம்பனில் இருந்து கம்ப வாரிதியை பிரிக்க முடியாது. சிட்னி என்றால் ஜெயராமில் இருந்து கம்பனைத் தனியே பிரிக்க இயலாது. Cumber land ( கம்பன் நிலம்) என்ற பிரதேசத்தில்  jeyram ( ஜெய (வெற்றி) ராமன்) வாழுதலும் விழா எடுத்தலும் எத்தனை பொருத்தம் பாருங்கள்!



இந்த ஜெயராம் பற்றி கொஞ்சமாய் ஏனும் ஏதும் சொல்லாமல் அப்பால் நகருத்தல் எனக்கு நான் செய்யும் அதர்மமாகும். அவர் கானக நடுவே அடர் வானில் தெரியும் ஒரு வடதுருவ நட்சத்திரம். ஒரு புலர் காலைப் பொழுதுக்கான அறிகுறி என்பது என் தாழ்மையான அபிப்பிராயம். இவ்வாறான அபிப்பிராயம் நிலை பெற சில காரணங்கள் உண்டு.

1. அவரிடம் இருக்கும் அர்ப்பணிப்பும் தாய்மை உணர்வும்.
2. அவரிடம் இருக்கும் ஒரு விதமான துறவு நிலை
3. கூடவே அவரோடு இருக்கும் எளிமை அன்பு பணிவு அடக்கம் முதலான அணிகள். தள்ளியே நிற்கும் தன்மை. மற்றவர்களுக்கு இடம் கொடுத்து ஒதுங்கி நிற்கும் குணம்.
4. இலக்கியம்,கலைகள், பண்பாடு இவற்றின் பால் அவருக்கு இருக்கும் அபரித்தமான நம்பிக்கை உறுதிப்பாடு மற்றும் அவற்றை அடுத்த சந்ததிக்கு கொடுக்கும் நாட்டம்.
5. பெறுமதி மிக்க தன் நேரத்தை அமைதியான முறையில் சமூகத்துக்குக் கொடுக்கும் உயர்ந்த உள்ளம்.

அவரின் செயற்பாடுகளை யாரும் சொல்லி நான் அறிகிற பொழுதுகளில் கடவுள் சிலரை சிலவற்றுக்காகப் படைக்கிறாரோ அதற்காகவே அவர்களை தயார் படுத்துகிறாரோ என்று தோன்றும். இவர் அதற்கு முழுதாகப் பொருந்திப் போகிறார்....

பெற்றுக் கொள்ளவும் கற்றுக் கொள்ளவும் திளைத்து மகிழவும் பல பல விடயங்கள் இருந்தன. இருந்த போதும் இரண்டரை நாட்களை முழுதாக எனக்கு ஒதுக்க இயலாது போயிற்று. அதனால் இந் நிகழ்வு பற்றிய முழுமையான பார்வையை - அபிப்பிராயத்தைத் தருதல் என்பதும் இயலாததாயிற்று. அதனால் ஒரு நினைவுக்காக குறிப்புகளாக மட்டும் சில;

கிட்டியவை:

1.இயற்கலை; பேச்சு வன்மை- குறிப்பாக ஈழத்துப் பேச்சாளர்கள், தமிழகப் பேச்சாளர்கள், அவுஸ்திரேலியப் பேச்சாளர்கள், இரண்டாம் தலைமுறைப் பேச்சாளர்கள் என பல அணிகள்!

இந்த 4 வகைப்பட்ட பேச்சாளர்களிடமும் கற்றுக் கொள்ளவும் பெற்றுக் கொள்ளவும் சில விடயங்கள் இருந்தன. ஈழத்தில் இருந்து வந்த பேச்சாளர்களிடம் பேச்சு வன்மையோடு சிறந்த பேச்சுக்கான தயாரிப்பும் இருந்தது. தமிழகப் பேச்சாளர்களிடம்  நகைச்சுவையும் பொருள் வளமும் கலந்த ஓர் இயல்பான பேச்சு வழக்கு இருந்தது. அவுஸ்திரேலியப் பேச்சாளர்களிடம் பேச்சில் ஒரு வித தீவிரப் போக்கு; வாதத்திறன் காணப்பட்டது. இரண்டாம் தலைமுறைப்பேச்சாளர்களிடம் மிகுந்த திட்டமிட்ட வரையறைக்குள் நிற்கும் குணாம்சம் மிகுந்த சரளமான தமிழ் வீச்சோடு கூடிய அழகோடியது.



கூடவே இவற்றோடெல்லாம் சமூகப் பிரச்சினைகள், நடைமுறை அரசியல், சமூக வாழ்வு, குடும்ப வாழ்வு என சிலேடையாக தொட்டுச் சென்ற விடயங்கள் பேச்சோடு கிடைத்த ஓர் ஏலக்காய் வாசனை.

2. முதன் முதலாக கலை தெரி அரங்கம்: இது 10வது ஆண்டு விழாவின் சிறப்பு நிகழ்வு. இயல் இசை நாடகம் மூன்றையும் ஒன்றாக்கி ஒரு மேடையில் இரண்டாம் தலைமுறை படைத்தளித்த ஒரு கூட்டு வெளிப்பாடு.( அந்த ராமநாடக கீர்த்தனைக்கு  நிறைந்த மக்கள் கூட்டம், முடிவில் மக்கள் எழுந்து நின்று கரவொலி எழுப்பி மரியாதை செய்தார்கள்).

3. சமூகத்துக்கு நாட்டுக்குச்சேவையாற்றிய பெரியோர்கள் மதிக்கப் பட்டமை; கெளரவிக்கப் பட்டமை. அந்த கெளரவத்தை அவுஸ்திரேலிய அரசியல்வாதிகளால் கையளித்தமை.(அவர்கள் கூட சொல்லி வைத்தது மாதிரி தமிழ் பண்பாட்டு உடையணிந்து வந்திருந்தார்கள்.)

4. மூன்றாம் தலைமுறையையும் உள்வாங்கி அவர்கள் வயது, பருவம் தன்மைகளுக்கேற்ப வழங்கப் பட்ட மேடை. (சிறு பிள்ளைகள் இராமாயண கதாபாத்திரங்களைப் போல உடை அணிந்து தம் குண இயல்பைக் குறிப்பிட்டு சபையோரிடம் தான் யார் எனக் கேட்டார்கள்)

5.ஒட்டு மொத்தமான நேர முகாமைத்துவம், தொண்டர் படையின் பொறுப்பான செயற்பாடுகள். ( உதாரணத்திற்கு ஒன்று,. கடைசி நாள், கடைசி நிகழ்வு; வழக்காடு மன்றம் .’ குற்றக் கூண்டில் சீதை’ என்பது தலைப்பு. கைத் தொலைபேசியில் அதனை ஒலிப்பதிவு செய்ததால் சொல்கிறேன். நிகழ்வு சரியாக 2 மணி நேரம் 3 நிமிடங்களில் முடிந்தது. மணிக்கூடு எதனையும் பார்க்காமல்; யாருக்கும் நேர சமிக்ஞைகள் வழங்காமல்; கம்பவாரிதி அந்த சாதனையைச் செய்திருந்தார்! )



கிட்ட வேண்டியவை:

1. சம பந்தி வாய்ப்பு; முதலாவது தொடக்க நிகழ்வாக அமைந்தது கவியரங்கம். ஒரு பெண் கவிஞர் கூடவா இருக்கவில்லை? வண்ணங்களைப் பற்றிய கவி அரங்கில் ஏன் இப்படி ஒரு தனி வண்ணம்?

2. கூடுதல் அலங்காரம்; நெருக்கடியாகப் பூக்கள். உதாரணமாக கலை தெரி அரங்க நிகழ்வில் ஆடல் பாடல் வாத்தியம் எல்லாம் ஒரு மேடையில் கூடவே பூக்கள் பாவைகளும் சற்றே நெருக்கடியாக....

3. வெளியே இருந்த காட்சியமைப்பு: புத்தக விற்பனை அரங்கு, கலைகாட்சிக்கு கொடுக்கப் பட்ட இடம்; -  பெரிதாக அறிவிக்கப் பட்டு பெற்றுக் கொள்ளப்பட்ட உள்ளூர் படைப்பாளர்கள் பற்றிய விபரங்கள் படைப்புகளுக்கு வழங்கப்படவில்லை. ஒரு மூலையில் கவனிப்பாரற்று தேமே எனக் கிடந்தன அவரவர்  பெற்றெடுத்த புத்தகக் குழந்தைகள். தனிப்பட ஒருவரைத் தானும் அந்த இடத்திற்கு நிறுத்தப்படாமை சற்றே உறுத்திற்று.

4. தேடலின் தேவை: கவியரங்கு,பேச்சு, விவாத அரங்கு, வழக்காடு மன்றம்....இயற்கலையின் அழகு மிளிரும் வகைப்பாடுகள் தான். இனி இதை விட வேறு வகைப்பாடுகள் பற்றியும் யோசிக்கலாமோ எனத் தோன்றுகிறது.  தெரிந்த கதையும் அறிந்த ஊடகமும் சலிக்காமல் இருக்க ஒரு புதிய வடிவம் -  இந்தத் தேடல் - ஒரு முயற்சி - ஒரு மாற்றம் - நமக்குத் தேவை. பாற்கடலின் ஆழம் மந்திரமலைக்குத் தெரியும். சுழியோடிகளுக்கு முத்தெடுக்கவா தெரியாது?

பார்வையாளர்கள் சிந்திக்க வேண்டிய விஷயமும் ஒன்றுண்டு. மண்டபம் நிரம்பிய பார்வையாளர்கள். இரண்டாம் மூன்றாம் வரிசைகள் சில துப்பட்டாக்களாலும் இன்ன பிற தனிப்பட்ட சாதனங்களாலும் ‘இது என் சீட்’ என்று ’குறிகளால் காட்டும் முயற்சியை’ செவ்வனே செய்திருந்தது. கூடவே அருகிருப்பவர் ஆசனத்துக்கு காவலாக...ஆனால் பாருங்கள் நிகழ்ச்சி முடியும் வரை அவைகளே நிகழ்ச்சியைப் பார்த்தன. என்னே ஒரு இங்கிதம் பாருங்கள்....

என்றாலும் இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டி கோதாவரி ஆறெனப் பெருகியது  தமிழ் வெள்ளம். அது,

’’புவியினுக்கு அணியாய்,ஆன்ற பொருள்தந்து, புலத்திற்றாகி
  அவி அகத் துறைகள் தாங்கி, ஐந்திணை நெறி அளாவி
  சவி உறத் தெளிந்து , தண்ணென்று, ஒழுக்கமும் தழுவிச்
  சான்றோர் கவி எனக் கிடந்த கோதாவரியினை வீரர் கண்டார்’’

என் மனம் கரை புரண்டு செல்லச் செல்ல... நெஞ்சுக்குள் பெய்தது மாமழை.

தமிழ் பேச்சின் வீச்சால் புயலடித்து போனதொரு வனமாயும் ஆனது  உள்ளம்....

தமிழ் வாழ்க! அதன் இயல் எழில் இனிதே வாழ்க!

வேண்டும்; மீண்டும்!

பின்னிணைப்பு ( 30.10.16) :

என் அன்புத் தோழி கீதா.மதிவாணன் நிகழ்வில் தான் எடுத்த புகைப்படங்களை அனுப்பி இப்பதிவோடு பாவிக்க அனுமதி தந்தார். இத்துடன் அவை பின்னிணைப்பாகப் பிரசுரமாகிறது. நன்றி கீதா.