ஈழத்தின் பகத்சிங் என குறிக்கப்படும் சிவகுமாரன் இலங்கையின் சாத்வீக அரசியல் பாதையில் சந்தி பிரித்தவன் என்றும்; இலங்கையின் தமிழ் சிறுபாண்மையினரின் ஆயுதப் போராட்ட வரலாற்றின் முன்னோடி எனவும் கணிக்கப் படுபவர்.
ஈழத்தின் ஒட்டு மொத்த தமிழ் பேசும் மக்களின் சமூக நீதிக்காகவும், சம உரிமைக்காகவும், தனி ஒருவராக நின்று, முதன் முதலில் போராடி, சயனைட் நஞ்சுண்டு, மரணத்தைத் தழுவிக் கொண்ட சிவகுமாரன் இலங்கை சுதந்திரமடைந்து 2 வருடங்களின் பின் 26.8.1950ல் யாழ்ப்பாணத்தில் உரும்பிராய் என்ற ஊரில் பிறந்தார்.
யாழ் இந்துக்கல்லூரியில் கல்வி கற்ற சிவகுமாரன், இயற்கையாகவே போராட்ட குணாம்சம் கொண்டவராக இருந்தார் என்று சொல்லப் படுகிறது. 1958 ஆம் ஆண்டுக் கலவரத்தில் போது இவரது மூத்த சகோதரி பருத்தித்துறை துறைமுகத்தில் வந்திறங்கியபோது, 8 வயதுச் சிறுவனாக இருந்த சிவகுமாரன் தன்னுடைய அக்கா ஏன் இவ்வாறு கண்ணீருடன் வந்திறங்க வேண்டும் என்று கேட்டார் என்றும்; 1961ல் தந்தை செல்வாவின் தலைமையில் யாழ்ப்பாணத்தில் சத்தியாக்கிரகம் நடைபெற்ற போது அதில் பங்கு கொண்டு எல்லாவற்றையும் உன்னிப்பாகக் கவனிக்கிற 11வயது துடிப்பான சிறுவனாக அவர் இருந்தார் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.
பெரும்பாண்மை சமூகத்துக்கு உள்ள அதே உரிமைகள் சிறுபாண்மை மக்களுக்கும் வேண்டும் என்ற போராட்டத்தோடு மாணவர்களின் உரிமைகளுக்காக மாத்திரமன்றி சமூகத்தில் ஆழ்ந்து கிடக்கும் ஏனைய சாதி அடக்குமுறை, சீதனம், பெண்ணடிமை முறைகளுக்கெதிராகவும் குரல் கொடுத்தார். பெண்கள் மீதான அத்து மீறல்கள் நடைபெறும் இடங்களில் துணிந்து தனி ஒருவராக அதனை எதிர்ப்பவராகவும்; அதற்காகச் சிறை செல்ல அஞ்சாதவராகவும் இருந்தார். மலையக மக்களுடனும் சிறுபாண்மைத்தமிழர்கள் சிறந்த உறவைப்பேண வேண்டும் என்பதிலும் மிகுந்த அக்கறை கொண்டிருந்தார்.
ஆயிரத்துத் தொழாயிரத்து எழுபதுகளில் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்காவின் ஆட்சிக்காலத்தில் கல்வித் தரப்படுத்தல் முறை அமுல்படுத்தப்பட்ட போது தமிழ் மாணவர்களின் கல்வி மிகுந்த பாதிப்புக்குள்ளானது. அதனால் 1970 நவம்பர் 23ல் தோற்றம் பெற்ற தமிழ் மாணவர் பேரவையில் இணைந்த சிவகுமாரன் அந்தப் போராட்டத்தோடு மட்டும் நின்றுவிடாது சிங்கள அரசுக்கும் தமிழ்த் தேச விரோத சக்திகளுக்கும் எதிரான போராட்டத்தில் ஈடுபட்டார். அதனால் அப்போது கலாசாரத்துறை துணை அமைச்சராக இருந்த சோமவீர சந்திரசிறி என்ற அமைச்சரின் வாகனத்துக்கு கண்ணிவெடி வைத்தார். அது வெற்றியளிக்காத போதும் சிவகுமார் கைது செய்யப்பட்டு செப் 1970ம் ஆண்டு சிறையில் கடுமையான சித்திரவதைகளுக்கு உள்ளானார்.
பின் விடுதலையாகி வந்ததைத் தொடர்ந்து பெப்ரவரி 71ல் யாழ் நகர மேயர் அல்பிரட் துரையப்பா மீது தாக்குதலை மேற்கொண்ட சிவகுமாரன் அதன் காரணமாக கொலைக்குற்றம் சாட்டப்பட்டு மீண்டும் சிறை சென்றார். அங்கு 3 ஆண்டுகள் மீண்டும் கடுமையான துன்புறுத்தல்களுக்கும் சித்திரவதைகளுக்கும் ஆளான சிவகுமாரன் தன் 23வது வயதில் விடுதலையானார்.
சிறைவாழ்வு கொடுத்த பட்டறிவின் மூலம் பல நடைமுறைப்பாடங்களைக் கற்றுக் கொண்ட சிவகுமாரன் எதிரிகளிடம் பிடிபட நேரிடின் சயனைட் அருந்தி உயிரை மாய்க்கும் மார்க்கத்தைத் அதன் பின் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டார்.
1974 ஜனவரியில் பெரும் எழுச்சியுடன் நடந்த 4வது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டை குழப்ப அரசு முயன்ற போது - பொலிசாரால் மேற்கொள்ளப்பட்ட துப்பாக்கிப் பிரயோகத்தின் போது 9 பொது மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். இதனால் மிகுந்த கோபம் கொண்ட சிவகுமாரன் அந்தக் கொலைகளுக்குக் காரணமாக இருந்த பொலிஸ் அதிகாரியான சந்திரசேகராவை பழிவாங்கத் தீர்மானித்தார். தலைமறைவு வாழ்க்கையை மேற்கொண்டிருந்த சிவகுமாரன் போராட்டத்துக்குப் பணம் சேர்க்கும் முயற்சியாக கோப்பாய் கிராமியவங்கிக்கு தலைமறைவாகச் சென்ற சமயம் பொலிசாரால் சுற்றிவளைக்கப் பட்டு சயனைச் அருந்தி 5.6.74ல் தன் 23வது வயதில் உயிர் நீத்தார்.
துணிந்து தனி ஒருவனாக நின்று சமூக நீதிக்காக குரல் கொடுத்து தன் 23வது வயதில் சயனைச் அருந்தி தன்னை மாய்த்துக் கொண்ட சிவகுமாரனின் இறுதி ஊர்வலம் 3 மைல்கள் வரை துயர் நிறைந்த மக்கள் தொகையால் நீண்டிருந்தது. சுடுகாடுகளுக்கு பெண்கள் செல்வது முற்றாகத் தடுக்கப்பட்டிருந்த அன்றய சமூக சூழலில் முதன் முதலாக பெருந்தொகையான பெண்கள் சுடுகாடுவரை ஊர்வலாமாகச் சென்று செய்த அஞ்சலியோடு 7.6.1974ம் திகதி நிறைவெய்தியது.
சாத்வீகப் போராட்டங்களாலும் ஜனநாயக கட்சித் தலைவர்களாலும் நிலைநிறுத்தப்படாத சமூகநீதி வேண்டி ஆயுதம் ஏந்திய முதல் பிரதிநிதி சிவகுமாரன்.
அது ஈழத்தின் பகத்சிங் பொன். சிவகுமாரன்!
யசோதா.பத்மநாதன். 14.9.17.
5.11.2017 அன்று எஸ்.பி.எஸ் வானொலியில் ஒலிபரப்பான இந் நிகழ்வை கீழ்வரும் இணைப்பில் சென்று செவிமடுக்கலாம்.
ஆழிக்குமரன் என்ற பட்டப்பெயரால் அறியப்படும் ஆனந்தன் 1943ம் ஆண்டு மே மாதம் 25ம் திகதி ஈழத்தின் வட பால் உள்ள வல்வெட்டித் துறையில் பிறந்து தன் 7 கின்னஸ் சாதனைகளால் தன் புகழை உலக சாதனை ஏட்டில் பதித்து தன் இருப்பையும் தன் ஆழுமையையும் உலகுக்கு உரத்து சொன்ன தனி மனிதன் என்ற பெருமையைப் பெறுகிறார்.
ஓர்மமும் விடாமுயற்சியும் இலக்குக் குறித்த துல்லியமான நோக்கும் கொண்டிருந்த செல்வகுமார் ஆனந்தன் லண்டன் பல்கலைக் கழகத்தின் விஞ்ஞான மானிப் பட்டதாரியும் இலங்கையின் பேராதனைப் பல்கலைக் கழகத்தின் சட்டத்துறை பட்டதாரியும் ஆவார்.
சட்டத்தரணியாக தன் தொழிலை ஆரம்பித்த போதும்; இள வயதிலேயே இளம்பிள்ளை வாதத்தினால் பாதிக்கப் பட்டிருந்த போதும்; பின் நாளில் மோட்டார் சைக்கிள் விபத்தொன்றினால் பல மாதங்கள் நடமாட முடியாதிருந்த போதும்; அந்த விபத்தின் விளைவாக அவரது மண்ணீரல் அகற்றப்பட்டிருந்த போதும்; தன் சாதனை முயற்சியை அவர் கை விடவே இல்லை.
அவரது முதலாவது சாதனை 1971ம் ஆண்டு அவரின் 28வது வயதில் பாக்குநீரிணையை மன்னாரில் இருந்து தனுஸ்கோடிக்கு நீந்தி மீண்டும் தனுஸ்கோடியில் இருந்து மன்னாருக்கு 51 மணி நேரத்தில் நீந்திக் கடந்து பெறப்பட்டது.
இரண்டாவது சாதனை 1979 ஆம் ஆண்டில் 1487மைல் தூரத்தை 187 மணி நேரத்தில் இருசக்கர மோட்டார் வாகனம் மூலம் இடைவிடாது ஓடி முடித்தும்;3வது சாதனை அதே ஆண்டு 33 மணி நேரம் ஒற்றைக் காலில் நின்றும் நிகழ்த்தப்பட்டது. அதே ஆண்டு 136 மணி நேரம் தொடர்ச்சியாக Ball Punching செய்து 4வது சாதனையும் அடுத்த ஆண்டு 2 நிமிட நேரத்தில் 165 தடவைகள் குந்தி எழுந்து (Sit-ups) 5வது சாதனையும் நிகழ்த்தப்பட்டது.
1980 ஆம் ஆண்டு 9100 தடவைகள் High Kicks செய்து 6வதும் அவரது 7வது சாதனை 1981 ஆம் ஆண்டில் 80 மணி நேரம் தொடர்ச்சியாக தண்ணீரில் செங்குத்தாக நின்றும் நிகழ்த்தப்பட்டது.
1983ம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட கின்னஸ் உலக சாதனைப் பதிவேட்டில் ஈழத்தமிழனான ஆழிக்குமரன் ஆனந்தனின் பெயர் 7 உலக சாதனைகளைச் செய்தவராகப் பதியப்பட்டிருக்கிறது.
இவை யாவும் மிக இலகுவாக பெறப்பட்ட சாதனைகள் அல்ல. தான் பிறந்த ஊரின் ரேவடிக் கடற்கரையில் இருந்து ஆரம்பித்த பாக்கு நீரிணையைக் நீந்திக் கடக்கும் அவரது முதலாவது முயற்சி இயற்கையின் சீற்றத்தினாலும் நண்பர்களின் பலவந்தத்தினாலும் தோல்விகண்டது. அதனால் மிகுந்த மன வருத்தததுக்கு உள்ளான ஆனந்தன் அவரது உத்தியோக பூர்வமான முதலாவது கின்னஸ் சாதனையை நிகழ்த்துவதற்கு முன்னர் சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் ’எந்த பாதக நிலை ஏற்பட்டாலும் தன்னை வலுக்கட்டாயமாக கடலில் இருந்து தூக்கக்கூடாது’ எனக் கேட்டுக் கொண்டார் என்று கூறப்படுகிறது.
அதன் பின்னரும் அவரது பல முயற்சிகள் கின்னஸ் சாதனையின் நுட்பமான விதிகளின் காரணமாக நிராகரிக்கப் பட்டன. அவ்வாறு நிராகரிக்கப் பட்டாலும் 1978ம் ஆண்டு 60களில் பிரபலமாக இருந்த ருவிஸ்ட் நடனத்தை கொழும்பில் 128 மணி நேரம் இடைவிடாது ஆடி இலங்கை மக்களின் மனதையும் 70 றாத்தல் இரும்பை 2000 தடவைகள் கீழே இருந்து மேலே தூக்கியும் 149 மணி நேரம் தொடர்ந்து நடந்து தமிழ் நாட்டு மக்கள் மனதிலும் இடம் பிடித்தார்.
இவ்வாறாகத் தொடர்ந்த அவர் சாதனைகள் 1984 ஆம் ஆண்டு ஓகஸ்ட் மாதம் 6 ஆம் தேதி இங்கிலாந்தில் உள்ள ஆங்கிலக் கால்வாயை நீந்திக் கடக்கும் சாதனை முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்த போது 6 மணிநேர துணிகர முயற்சியின் பின், கடல்நீரின் தட்பவெப்பநிலை மாற்றத்தின் காரணமாக உடல்நிலை பாதிக்கப்பட்டு சாதனை முயற்சியின் போதே மரணத்தையும் தழுவிக்கொண்டார்.
அவரை மரணம் தழுவிக் கொண்ட போது அவருக்கு வயது 39.
ஆழிக்குமரன் ஆனந்தனின் சாதனைகளைக் கௌரவப் படுத்தும் முகமாக இலங்கை அரசாங்கம் 1999ம் ஆண்டு இவரின் உருவம் பொறித்த ஒரு ரூபா முத்திரையினை வெளியிட்டிருந்ததும்; 2016ஆண்டு வரவு செலவுத்திட்டத்தின் போது அமைச்சர் மங்கள சமரவீராவின் கோரிக்கையின் பேரில் ஆழிக்குமரன் ஆனந்தன் நினைவுசர்வதேச நீச்சல் தடாகத்தை வல்வெட்டி துறையில் அமைக்க 78 மில்லியன் ரூபா ஒதுக்கப்பட்டிருந்ததும் குறிப்பிடத் தக்கது.
ஆழியில் தொடங்கி ஆழியில் முடிந்த; தோல்வியில் தொடங்கி தோல்வியில் முடிந்த; இடைப்பட்ட காலத்து ஆழிக்குமரனின் வாழ்நாள் கின்னஸ் சாதனைகளால் நிறைந்து கிடக்கிறது.
அது ஆழிக்குமரன் ஆனந்தன்.
12.9.2017
எஸ்.பி.எஸ் வானொலியில் 1.10.17 அன்று தமிழ் தடம் நிகழ்ச்சியில் ஒலிபரப்பான இந் நிகழ்வைக் கேட்க கீழ் வரும் இணைப்பிற்குச் செல்லவும்
இன்றய காலங்களில் இல்லாது ஒழிந்து போய் விட்டவற்றுள் ஒன்று இந்தச் சாக்குக் கட்டில். இதனைச் சாக்குக் கட்டில் என்றதற்கு காரணம் இந்த கட்டில் ஆரம்ப காலங்களில் சணல் என்ற பயிரில் இருந்து திரிக்கப் படும் நூலான சாக்கு என்ற பலமான ஆனால் மெல்லிய கயிறினால் பின்னப்படும் (பொருட்களைக் கட்டி வைக்கவும் ஏற்றிச் செல்லவும் பயன் படும் பெரிய பைகள் இவற்றினால் செய்யப்படுபவை.) நீளத் துணியினால் இவ் வகைக் கட்டில்கள் செய்யப்பட்டன.
சணல் கயிற்றினால் பின்னப்படும் அத்தகைய நீளப்பின்னல் வகையான துணிகள் ஒரு ஆளைத் தாங்க வல்ல பலமும் காற்றோட்டத்துக் கேற்ற இடையிடையே துவாரங்களும் கொண்டது. சுவாத்தியத்துக் கேற்ரது.
அநேகமாக இவ்வகைக் கட்டில்கள் விவசாயப் பின்னணிகளைக் கொண்டமைந்த வீடுகளில் பிரபலமாகக் காணப்பட்டன. அதற்குக் காரணம் தோட்டங்களுக்குக் இரவுக் காவலுக்குச் செல்லும் விவசாயிகள் ஒரு மரத்தின் கீழோ அல்லது தற்காலிகமாகக் கட்டப்பட்டிருக்கும் ஒரு சிறு குடிசையினுள்ளோ எடுத்துச் செல்லவும் வைக்கத் தக்கதுமாக இருக்கும் அதன் இயல்பான அம்சம் விவசாயிகளுக்கு மிகுந்த பயனுடயதாக இருந்தது. இலகுவான பாரமற்ற தன்மை, இடத்தை பிடிக்காது ஓரமாக வைக்கத் தக்க அதன் பருமன், இலகுவாக எடுத்துச் செல்ல ஏதுவான அதன் இயல்பு என்பன மறு நாள் தம் வீடு நோக்கி கொண்டு வரும் வசதியை அவர்களுக்கு வழங்கியது.
தொழில் செய்து விட்டு வந்து வியர்வையோடும் களைப்போடும் படுக்க வரும் உழைப்பாளிகளுக்கு சணல் கயிற்றினால் பின்னப்பட்ட இவ்வகைக் கட்டில்கள் காற்றினை உட்செல்லவும் வெளிச்செல்லவும் வசதி படைத்திருந்ததால் மிகுந்த பயனுடயதாக இருந்தன.
படம்: நன்றி; கூகுள் இமேஜ்
சாதாரண வீடுகளில் மாமர, வேப்ப மர நிழல்களிலும் இவ்வகைக் கட்டில்கள் இருந்ததுண்டு.
காலப்போக்கில் நாகரிக வளர்ச்சி சாக்கினை அழகில்லை என்றும்; நாகரிகம் இல்லை என்றும்; மலினமானது என்றும்; ஒதுக்கி விட, அந்த இடத்தை கன்வஸ் துணிகள் பெற்றன.
பெயர் மட்டும் அப்படியே நிலைத்திருக்க துணி மட்டும் மாறிய வரலாறு இவ்வாறு தான். மேலே படத்தில் காட்டப்பட்டிருப்பது கன்வஸ் துணியினால் ஆன சாக்குக் கட்டிலே!
காலப் போக்கில் இந்தச் சாக்குக் கட்டிலே இல்லாது போய் விட்டது. அந்த இடத்தை நிரப்ப வேறு மாற்று எதுவும் இல்லாது போய் விட்டது என்ற போதும் ‘சோம்பேறிக் கட்டில்’ என அழைக்கப்படும் Lazy chair / Easy chair பிடித்திருக்கிறது என்று ஒருவாறு சொல்லலாம். இந்த வகைக் கட்டில்கள் உலகெங்கும் ஓர் அளவு பிரபலமானவை.
படம்; நன்றி; கூகுள் இமேஜ்
ஆனால் இந்தச் சாக்குக் கட்டில்கள் இலங்கையில் சிங்களத் தமிழ் சமூகங்களிடையே மிகப் பிரபலமாக புளக்கத்தில் இருந்து மறைந்து போயின.
இந்தப் புகைப்படம் கொழும்பில் உள்ள ஒரு தொடர்மாடிக்கட்டிடத்தின் கீழே அக் கட்டிடக் காவலாளி பாவிப்பதற்காக ஒரு ஒதுக்குப் புறத்தில் காணப்பட்டது.
கண்டது 2.10.17. புகைப்படம் எடுத்தது 26.10.17. இடம் கொழும்பு, வெள்ளவத்தை.
ஒரு காலத்தில் கைகளினால் தையல் ஊசி கொண்டு பலவித வடிவங்களை தலையணை உறை, மேசைச்சீலை கதிரைச் சீலை போன்றவற்றுக்குப் போட்டு அழகு படுத்தினார்கள். ( art of embroidery ) இன்றய காலங்களில் பலவித உருவ வேலைப்பாடுகளோடு துணிகள் வருவதாலும் தையல் இயந்திரம் அந்த வேலையை துரித கதியில் செய்து முடித்து விடுவதாலும் பெயின்ரிங் அதன் கலைப்பக்கத்தைக் களவாடிக்கொண்டு விட்டதாலும் மக்களிடம் நேரமின்மை காரணமாகவும் தையல் ஊசி கொண்டு பல வண்ண களி நூல்களால் தைக்கும் வழக்கம் இல்லாதொழிந்து போகிறது.
என் சிறிய தாயார் - இந்துவன்ரி - ஒரு காலத்தில் சிறந்த தையல்காரியாக இருந்தார். அவர் கன்னிப் பருவத்தில் இருந்த போது நான் 6,7,8 வயதாக இருந்த அந்தக் காலத்தில் அவ வசித்த வீட்டு சைட் அறை தையலுக்கெனவே 8 இலாச்சிகள் கொண்ட மேசையோடும் நல்ல ஒரு சிங்கர் தையல் இயந்திரத்தோடும் அமைந்திருந்தது. இந்துவன்ரி சுமார் 6 மாதங்கள் கைத்தையல் பழகி இருந்தார். நான் களவாக சென்று ஆராய்ந்து பார்த்து மகிழ்ந்தது நல்ல ஞாபகம். ஒரு தகரப் பெட்டியில் கையால தைக்கத் தக்க சகல அழகியல் அம்சங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு சிறந்த தொகுப்பை அவர் அப்போது வைத்திருந்தார்.
சிறுவயதிலேயே அவற்றைப் பார்த்து இவைகள் எல்லாம் இப்படி எல்லாம் தையலூசியினால் சாதிக்க முடியுமா என்று பார்த்துப் பார்த்து வியந்ததுண்டு. அதனை நானும் ஜிம்மி என்றொரு அழகிய நாயும் மட்டுமே அறிவோம். இவர்கள் யாருக்கும் தெரியாமலே அதனை நான் பார்த்து ரசித்து வியந்து பிறகு அதனை அப்படியே இருந்த படி வைத்து விட்டு போயிருக்கிறேன். இவர்கள் எவரேனும் அறிந்தால் முதுகுத் தோல் பிய்ந்திருக்கும்.
சுமார் 60 / 70 வகைகள் இருக்கக் கூடும் ....
இப்போது இது ஏன் நினைவுக்கு வந்ததென்றால் நான் வவுனியாவுக்கு என் சின்னம்மா வீட்டுக்குப் போயிருந்த போது கதிரைகளுக்கு கதிரைச் சீலைகள் போடப்பட்டிருந்தன. பின்னல் கதிரைகள் வேறு.... இவைகளை இங்கு (சிட்னியில்) காணமுடியுமா என்ன? இங்கு எல்லாமும் சொகுசு மெத்தைக் கதிரைகள். புதைந்து போய் விடுவோம்.. :) ( நான் கடந்த கால நினைவுகளில் சொக்கி போனேன்) அதற்கு பெயின்றால் பூ கீறப்பட்டிருந்தது. ஏன் அன்ரி இப்ப தைக்கிறதில்லையோ என்று கேட்டேன். ஆர் பிள்ளை இப்ப தைக்கினம்... மினைக்கெட்ட வேலை என்றா. நான் போட்டுத் தரட்டோ எண்டு கேட்டன். சந்தோஷமா துணி வாங்கித் தந்தா. இப்ப ஒரு வெறி மாதிரி தையல் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறன்.
தையலூசிகள் பல திணுசுகளில்
தையலூசியில் நூல் கோர்க்கும் உத்தி...
அழகிய நூல் வெட்டும் கத்தரிக்கோல்
பலவண்ண களிநூல்கள்
பல வண்ண பட்டு, பருத்தி நூல்கள்
ஒரே நேரம். கமராவின் தொழில் நுட்பம் காட்டும் நிற வேறுபாடு...
மஞ்சளால் நிறையாத பூக்கள்...
மஞ்சள் நிறம் சேர்த்ததும்....
பெல்ஜியம் நாட்டு மினுங்கும் நூலினால் தைத்தது. கமறா அதன் வண்ணத்தை சரியாகக் காட்டவில்லை...
அது ஒரு கலை. அது உங்களை மகிழ்ச்சிப் படுத்தும்; மன அழுத்தங்களில் இருந்து உங்களை விடுவிக்கும். அது ஒரு உருவாக்கத் திறன். ஆனால் அதன் நுட்பங்கள் எதனையும் நான் கற்றுக் கொள்ளவில்லை.வாய்ப்புக் கிட்டவில்லை. என்றாலும் இந்தக் கலையையும் அழிந்து போகும் நம் பாரம்பரியங்களுள் ஒன்றாக இணைத்துக் கொள்ளலாம்.
கூகுள் இமேஜினுள் பல திணுசுகளில் வடிவங்கள், புற உருவப்படங்கள் எல்லாம் கொட்டிக் கிடக்கின்றன. கூடவே சர்வதேச நாடுகளில் இருந்து பலரும் தைத்த அழகிய வடிவங்களும் உருவ வேலைப்பாடுகளும் நிறையப் பார்க்கக் கிட்டுகின்றன...அங்கிருந்து பெற்ற வடிவங்களில் தான் இவை உருப்பெற்றன.இவைகள் கடந்த இரு வாரங்களில் தைத்தவை. (1.11.17 - 11.11.17க்குள்) தைத்தவை...
இன்றுள்ள பிள்ளைகளுக்குத் தையலூசி தானும் தெரிய வராமல் போகும் ஆபத்தே அதிகம்.....
உலகு அத்தனை வேகத்தில் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறது;
........................................
பிற்சேர்க்கை...( 23.11.17. ) (நன்றி; கூகுள் இமேஜ் )
ஒரு சர்வதேச நாடொன்றின் சீமாட்டி தையலூசியினால் செய்த கைவண்ணங்கள்........
சுமார் 22 வருடங்களின் பின் தாயக மண்ணில் கால் மிதித்தேன்.....1995 யாழ்ப்பாணப் புலப்பெயர்வோடு பிரிந்த மண்......
இடையில் தான் எத்தனை மாற்றங்கள்.....
வாழ்க்கை புரட்டிப் போட்ட வண்ணங்கள் எத்தனை.....
எதனைச் சொல்வது எதனைச் சொல்லக் கூடாது என்று எதுவும் தெரியவில்லை....
என்னைச் சீராட்டி பாராட்டி வளர்த்த சொந்தங்கள் வயதாகி உடல் நலிந்து போனார்கள்... அவர்களைப் பார்க்க வேண்டும்....அப்போதெல்லாம் கால்சட்டை நழுவ நழுவ ஒரு கையால் கால்சட்டையைப் பிடித்துக் கொண்டு என் பின்னால் திரிந்த என் ஒன்று விட்ட தம்பி மார் தங்கச்சி மார் எல்லாம் திருமணமாகி பிள்ளை குட்டிகளோடு..... புது மச்சாள் மார்... அவர்களைப் பார்க்க வேண்டும்....
டிஜிட்டல் உலகம் கொண்டுவந்து கொட்டிய குப்பைகளுக்கு அப்பால் நான் வாழ்ந்த வாழ்வியலை அதன் அத்தனை அழகுகளோடும் தரிசிக்க வேண்டும்.
எங்களூர் செம்பாட்டு மண், உண்டு தீர்த்த பழங்கள், ஓடித்திரிந்த இடங்கள், கோயில்கள்....
நான் திரிந்த மண்....நான் கொண்டாடிய நண்பர்கள்... நான் படித்த பள்ளி.... கண்டு அறிவூட்டிய விரிவுரையாளர்கள்....என்னோடு கூட வந்த ஒரு வாழ்வியல்.....
இவைகளைக் காண வேண்டும்.....
பார்த்தேன்; எல்லோரையும்... எல்லாவற்றையும்....
கூடவே போரினால் நலிந்து போயுள்ள ஒரு தேசத்தையும்....
வெளியே பார்க்க தேசம் புதுசாய் தான் இருக்கிறது. புதிதான வீதிகள்.... சிற்றூர் தோறும் கோபுரங்களோடு கோயில்கள்.... பூஞ்சோலைகளோடு புது மெருகு பெற்றுள்ள பாடசாலைகள்....மோட்டார் சைக்கிள்கள், வாகனங்கள்....புதிது புதிதாக கல்யாண மண்டபங்கள்....
வீதி திருத்த வேலை தவிர்ந்த மற்றெல்லாம் வெளி நாட்டுக் காசுதான் போலும்...
ஆனால்,
வீதிகளில் தென்பகுதி சுற்றுலா வாகனங்கள் மூட்டை முடிச்சுகளுடன். கோயில் மணியோசை கேட்டு கூடுவார் அங்கெவரும் இல்லை; திருவிழாக்களில் சாமி காவ இளையோர் என எவரையும் காணோம். பொடி பொட்டை எண்டு இளைய முகம் எண்டு ஒண்டையும் காணயில்லை....ஆங்காங்கே சில முதிய முகங்கள்.
யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகம் சிங்கள மாணவர்களாலும் இஸ்லாமிய சகோதரர்களாலும் நிறைந்திருக்கிறது. தற்போதய பேராசிரியர்கள் சிலர் நுனிப் புல் மேய்ந்து வரும் சம்பளத்தோடு திருப்தியுற்று தற்பெருமை மிக்க ஜம்பவான்களாக மிளிர்கிறார்கள். பழைய பேராசிரியர்கள் ஆதங்கத்தோடு ஆங்காங்கே ஒதுங்கிக் கொள்ளுகிறார்கள்; மற்றும் சிலர் ஓய்வு பெற்று விட்டார்கள், மற்றும் வேறு சிலர் தம் மன நலத்தை பேணும் நிமித்தம் அக்கறைகளை தம் குடும்பத்துக்குள்ளாகச் சுருக்கிக் கொண்டுள்ளார்கள். சில ஓய்வு பெற்ர பேராசிரியர்களைத் தவிர வேறு எங்கும் அர்த்தமுள்ள; சமூக நோக்கிலான உரையாடல்களை கேட்கக் காணோம்...சொற்ப இளைஞர்கள் பிரக்ஞை பூர்வமாக இல்லாமலும் இல்லை...
தொழில் நுட்பம் கொண்டு வந்த மாற்றங்களின் செல்வாக்கும் நிணைவு கூரற்பாலது தான்.
வீதிகளில் இறங்கினால் நேரத்தோடு போய் நேரத்தோடு வந்து விடு என்று எச்சரிக்கை செய்கிறார்கள். அல்லது துணை ஒன்றை பலவந்தமாகத் திணித்து விடுகிறார்கள். ஒரு வீட்டுக்குச் செல்கிறேன் என்றால் சென்று விட்டேன் என்று இருந்த வீட்டுக்கு தொலைபேசியில் சொன்னால் தான் நின்மதி அடைகிறார்கள். வாள் வெட்டு நடக்கிறது என்று மிரட்டுகிறார்கள்...
என்றாலும் பொதுவாக பயமோ பதட்டமோ இன்றி மக்கள் அன்றாடக் கருமங்களைக் கவனித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள்.
பாமர சனங்கள் இன்னும் புறணிகளிலும் வேலிச் சண்டைகளிலும் சாதி பிரிவினைகளிலும் மூட நம்பிக்கைகளிலும் மூழ்கியே கிடக்கிறார்கள். இவைகளுக்கு எந்த விதத்திலும் போர் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி விடவில்லை.
சமையல்கட்டு வேலைகள் முடிந்த குடும்பப் பெண்கள் இரவுகளில் இந்தியத் தொலைக்காட்சி நாடகங்களுக்குள் மூழ்கிப் போய் விடுகிறார்கள்.
குழந்தைகள் குழந்தைமையை இழந்து இளம் தாய்மாரின் கல்விக் கரிசனையில் கரைந்து போயுள்ளனர்.
மண்ணின் ஆத்மா காயப்பட்டுப் போயிருப்பதாக; ஊமைக்காயம் கண்டிருப்பதைப் போல ஓருணர்வு...
...........................
இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாய் என் தேசத்து ஊர் மண்ணில் கால் வைத்த நேரம் ஏற்பட்ட பரவசம் இருக்கிறதே... அதை எந்தச் சொல் கொண்டு நிரப்ப?
............................
வீட்டில் இறங்கியவுடன் என் கண்ணில் பட்டது ஒரு சாக்குக் கட்டில்.....
இப்போது கூகுள் இமேஜிலும் கிடைக்காத அந்தச் சாக்குக் கட்டில்....
( இனி பாவனைப் பொருள்களின் பட்டியலாகவும் பதிவுகளாகவும் வருவன நீளும்...)
தமிழ் தூது, தமிழ் தேனீ, தமிழ் தென்றல் என்றெல்லாம் புகழப்படும் அடிகளார் உவேசா ஏட்டில் இருந்து அச்சுக்குக் கொண்டு வந்த தமிழை உலக அரங்குக்கு எடுத்துச் சென்றார் என்றும்; பனம்பாரனார் கூறிய ’வடவேங்கட தென்குமரியாயிடை தமிழ் கூறு நல்லுலகை’ சர்வ தேசம் என விரித்து வைத்தார் என்றும்; சோழ மன்னர்கள் செல்லத் தவறிய இடங்களுக்கெல்லாம் சென்று தமிழ் மணம் பரப்பினார் என்றும்; மேலை நாட்டுக்கும் கீழை நாட்டுக்கும் இடையே பாலத்தை அமைத்த கலைஞர் என்றும் அறியப்படுகிறார்.
உலக அரங்கில் தமிழுக்கென ஒரு உன்னத இருக்கையை தனி ஒருவராக ஏற்படுத்திக் கொடுத்த தனிநாயகம் அடிகளார் ஓகஸ்ட் மாதம் 2ம் திகதி 13ம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்து ஊர்காவற் துறையில் பிறந்தார். ஆங்கிலம், ஹிப்புரு, லத்தீன், இத்தாலியம், பிரெஞ், ஸ்பானிஷ், ஜேர்மன், போத்துக்கீஸ், ரஷ்ய, கிறீக், மலாய், சமஸ்கிருத, பாளி, சிங்களம் உட்பட 14க்கும் மேற்பட்ட மொழிகளில் சரளமாக பேசவும், படிக்கவும், எழுதவும், கேட்டு விளங்கவும் தெரிந்திருந்த அடிகளார் வத்திகான் பல்கலைக்கழகத்தில் இறையியலில் முனைவர் பட்டமும்; அண்ணாமலைப்பல்கலைக்கழகத்தில் இலக்கியத்தில் முதுகலை மானிப்பட்டமும் அத்தோடு முது இலக்கிய மானிப்பட்டமும் (M Lit) இலண்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வியியலில் முனைவர் பட்டமும் பெற்றவராவார்.
இந்திய வரலாறைப்பற்றி எழுதிய வரலாற்ராசிரியர்கள் சமஸ்கிருத, வட இந்திய வரலாற்றையே இந்திய வரலாறாகக் கொண்டிருந்த பார்வையை மாற்றி கங்கைக்கரையோடு நின்று விடாமல் காவேரிக்கரையில் இருந்து இந்திய வரலாறு எழுதப்பட வேண்டும் என்று முழக்கமிட்டதோடு உலகத்தின் 54 நாடுகள் வரை பயணம் செய்து அங்குள்ள பல்கலைக்கழகங்கள்,பத்திரிகைகள், வானொலிகள், தொலைக்காட்சிகளில் எல்லாம் தோன்றி தமிழ் மொழியின் பெருமையை; ஆழத்தை; அகலத்தை; ஒப்பற்ற அதன் வாழ்வியல் கருவூலங்களை உலகுக்குத் தெரியப்படுத்தினார்.
தமிழ் மொழி மூலமான ஆய்வுகள் ஆங்கிலத்திலும் நடத்தப்படுவதன் மூலம் உலகெங்கும் இருக்கற தமிழ் அறிஞர்களை ஒன்று திரட்டி உலகத்தரம் கொண்ட தமிழாராய்ச்சி மாநாடுகளை நடாத்தினார். முதலாவது உலகத்தமிழாராய்ச்சி மாநாடு கோலாலம்பூரிலும் 2ம் மாநாடு அறிஞர் அண்ணா தலைமையில் 1968ல் சென்னையிலும் நடந்தேறியது. அன்றிலிருந்து 2010இல் கோயம்புத்தூரில் நடந்த செம்மொழி மாநாடு வரை அடிகளாரின் அடிச்சுவட்டைப் பின்பற்றியே தமிழாய்வு முயற்சிகளும் மாநாடுகளும் நடைபெற்று வருகின்றன.
கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் துறவியாக இருந்து அவராற்றிய சமய சார்பற்ற ஆராய்ச்சிப் பணிகள் உலகத் தமிழாய்வின் தந்தை என அவரைப் போற்றியது. 1964ல் டெல்லியில் நடந்த கீழைப்புல அறிஞர்கள் மாநாட்டில் உலகெலாம் இருந்து வந்த பேராளர்களை ஒருங்கிணைத்து ’அனைத்துலக தமிழாராய்ச்சிக் கழகத்தை’உருவாக்கினார். தமிழ் மொழி பழைமையானது; சங்க இலக்கியம் ஏற்றமுடையது, பக்தி இலக்கியம் மனதை உருக்கும் இயல்புடையது, சிலப்பதிகாரம் உலக இலக்கியத்தோடு ஒப்பிடத் தகுந்தது என்றெல்லாம் முழங்கியதோடு மட்டுமல்லாது, ஆங்கிலம் வாணிபத்தின் மொழி என்றும்; கிரேக்கம் இசையின் மொழி என்றும்; பிரெஞ் தூதின் மொழி என்றும், லத்தீன் சட்டத்தின் மொழி என்றும்; ஜேர்மன் தத்துவத்தின் மொழி என்றும்; இத்தாலி காதலின் மொழி என்றும்; தமிழ் பக்தியின் மொழி என்றும் கூறினார். அதனைச் சொல்லும் தகுதியையும் ஆறறலையும் அவ் அவ் மொழிகளின் மீதான அவரது மொழியறிவு அவருக்கு வழங்கியது இங்கு நினைவு கூரற்பாலது.
சைவரும், வைனவரும், பெளத்தரும், சமணரும், முகமதியரும், கத்தோலிக்கரும், புரட்டஸ்தாந்தரும் இலக்கிய உரிமை பாராட்டக் கூடிய மொழி உரிமை தமிழுக்கே உண்டு என்றவர் அவர். அதனால் பரிபாடல், தேவாரம், திருவாசகம், திவ்ய பிரபந்தம், திருவாய்மொழி, திருப்புகழ், திருவருட்பா பனுவல்கள், பெரிய புரானம், கம்பராமாயணம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி, சீறாப்புரானம், தேம்பாவணி, இரட்சணிய யாத்திரீகம் போன்ற காப்பியங்களுக்கு ஒப்பான காப்பியங்கள் வேறெந்த மொழியிலும் இல்லை என்று சொல்ல முடிந்தது. அவருக்கிருந்த பன்மொழிப் புலமை அதைச் சொல்லும் தகுதியை அவருக்கு ஈந்தது.
தமிழ் இலக்கியக் கழகம் எனற அமைப்பினை நிறுவி தமிழ் கல்ச்சர் என்ற ஆங்கில முத்திங்கள் ஆய்விதழ் ஒன்றையும் வெளியிட்டு வந்தார். அதன் மூலம் உலகத் தமிழ் அறிஞர்களை ஒன்றிணைத்தார். மேலைத்தேயப் பல்கலைக்கழகங்களுக்கும் சென்ற இவ் ஆய்விதழ் பல்கலைக்கழக மட்ட தமிழ் அறிஞர்களை ஒன்றிணைக்க உதவியது. உலகத் தமிழ் அறிஞர்களான சுவெலபில், பிளியோசற், அந்திரோனொவ், எமனு, குய்ப்பர், நோல்டென், மார், பொக்சர், பறோ ஆகியோர் இவ்விதழில் தொடர்ந்து தமது ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டு வந்தனர்.
தமிழ் மீதான புலமை காணமாகவும் சிறந்த தொடர்பாடல் திறன், மொழியறிவு, பேச்சு வன்மை, நற்குண இயல்பு பின்னணியில் விளங்க, தமிழர்களின் பண்பாட்டை இலக்கியங்களில் இருந்து வரையறை செய்தும்; இலக்கியம், இலக்கணம், சாசனம், தொல்பொருள், சமய மரபு, கோயில் பண்பாடுகளில் இருந்து தமிழர் தம் வரலாற்று மூலங்களை எடுத்து உலகம் முழுவதிலும் அச் சம காலத்தில் இருந்த ஏனைய நாட்டுக் கல்விமுறைமைகளோடும் வாழ்க்கைத் தத்துவங்களோடும் அவற்றை ஒப்பீடு செய்தும், சிறந்த ஆய்வுப் புலமையோடு அவர் வெளிக்கொணர்ந்த கருவூலங்கள் தமிழியலின் சிந்தனை மரபின் தனித்துவத்தை உலக அரங்குகில் செவ்வனே அதன் சிறப்பைப் பறை சாற்றின.
சங்க காலத்துப் பாணர்களிடம் இருந்து துவங்கும் தமிழர் தம் புலமைத்துவ மரபு நடைமுறை வாழ்வில் இருந்தே உலகியல் வாழ்வை கற்பிதம் செய்தன என்றும்; மனிதனைத் தாண்டிய சக்திகளைக் கட்டமைக்காத வழியில் உருவான கற்பித்தல் மரபை தமிழ் இலக்கியத்தில் இருந்து கண்டுபிடித்து மேற்கோள்காட்டி ‘தமிழ் பண்பை’ ஏனைய சமகால மேலைத்தேய கலாசாரங்களோடு ஒப்பிட்டு அதன் தனித்துவத்தை உலகறியச் செய்தார்.
திராவிட எண்ணத்தின் தலைசிறந்த கருவூலமாக சைவசித்தாந்தத்தைக் கண்ட இந்த கத்தோலிக்கத் துறவி ( தமிழ் நாட்டிலே எத்தனையோ மேதாவிகள் வாழ்ந்து வந்திருக்கிறார்கள். தாம் பிறந்த நாட்டுக்கும் மொழிக்கும் தம்மாலியன்றவாறு அரும் பெரும் தொண்டுகளைச் செய்திருக்கிறார்கள். தமிழ் மொழி மூலமாக உலகுக்கு தொண்டு செய்த பெரியார்களுள் வள்ளுவர், இளங்கோ, சைவ நாயன்மார்கள், வைணவ ஆழ்வார்கள், மெய்கண்ட தேவர், அருணந்தி சிவாச்சாரியார் முதலியோர் குறிப்பிடத் தகுந்தவர்கள். இப் பெரியார் யாவரும் தமது அரிய எண்ணக் கருத்துக்களை தமிழ் மொழி மூலம் உலகுக்களித்தனர். ஆனால் இவர்களைப் போன்ற கல்வியில் உயர்ந்த எத்தனையோ பல தமிழர்கள் தமிழ் நாட்டில் வழ்ந்தனர். அவர்களுள் ஆதி சங்கராச்சாரியார், இராமானுஜர் முதலியோர் முதன்மை வாய்ந்தவர்கள். அவர்கள் யாவரும் தமிழர். தமிழையே பேசினார்கள். எனினும் உயர்ந்த கருத்துக்கள் பொருந்திய நூல்களைத் தமிழில் எழுதாது வடமொழியில் எழுதி வைத்தனர். அதனால் வடமொழி செழிப்படைந்தது. ஆனால், அந் நூல்கள் தமிழில் எழுதப்பட்டிருந்தால் தமிழ் மொழி எத்துணை சிறப்படைந்திருக்கும்? “ என்று ஆதங்கப் பட்டிருக்கிறார் பேராசிரியர் .க. கணபதிப்பிள்ளை (ஈழத்து வாழ்வும் வளமும், 2001,குமரன் புத்தக இல்லம்.’யாழோசை’ பக் 23)
பாளி, வடமொழி சமூகங்களில் சமயம் சார்ந்து கல்வி அமைந்திருக்க, தமிழ் சமூகத்தில் சங்க காலத்து தொகை நூல்களில் செய்யுள்களை இயற்றியவர்கள் ஒரு குலத்தார் அல்லர்; ஒரு இடத்தார் அல்லர்; ஓர் இனத்தார் அல்லர்; அந்தணர் சிலர், அரசர் பலர், வணிகர் பலர், வேளாளர் பலர், இரவலரும் உளர், புரவலரும் உளர், ஆண்பாலரும் உளர், பெண் பாலரும் உளர், ஐந்திணைத்தலை மக்களும் உளர், நிலை மக்களும் உளர், வெவ்வேறு தொழில்களில் ஈடுபட்டவர் உளர், வெவ்வேறு வாழ்க்கை நிலை கொண்டவர் உளர், கூடல் உறையூர் கருவூர் முதலான பேரூர்களில் பிறங்கியவர் உளர், அரிசில் ஆலங்குடி முதலாக வெள்ளூர் வேப்பத்தூர் ஈறாக சிற்றூர்களில் திகழ்ந்தவரும் உளர்.” என்பார். ( தமிழ்தூது பக் 32)
அதே நேரம் மன்னர், மருத்துவர், கணியர், பாணர், தச்சர், கொல்லர், குயவர் என பல நிலை மக்களும் புலவர்களாக விளங்கியதையும்; தொகை நூலில் காணப்படும் 459 புலவர்களில் 22 பெண்பாற் புலவர்களையும் சுட்டிக் காட்டும் இவர், பாணர்களுக்கும் புலவர்களுக்கும் இடையில் காணப்பட்ட வேறுபாடுகளையும் எடுத்துக் காட்டுகிறார்.
( பாணன் தன் குடும்பத்துடனும் குழுவோடும் கூட்டாகச் செல்வான். புலவர் தனியே செல்வார். பாணன் தன் குழுவுடன் ஆடுவான், பாடுவான், நடனம் புரிவான், மகிழ்வூட்டுவான் இசைக்கருவிகளுடன் செல்வான். புலவன் அறிவு புகட்டுவான், அதிகாரம் பெற்றவன் போன்று அறிவுரை வழங்குவான். கூடவே கல்வி அறிவு கவியாற்றும் திறனில் சிறந்து விளங்குவான். பாணன் சமூகத்தின் குரலாய் ஒலிப்பான். புலவன் தன் சொந்தப் பேரில் செல்வான். அவனுடய பெரும்பாலான கவிதைகள் தன் சொந்த அனுபவங்களாக இருக்கும். பாணர்கள் மக்களுக்கு மகிழ்ச்சியூட்டுபவர்களாக இருப்பார்கள். புலவர்கள் அரண்மனையில் காணப்படுவார்கள். தன்னொத்த சக புலவரோடும் அறிஞர்களோடும் புலவர்கள் சகவாசம் இருக்கும். பாணன் புகழ்ந்து பாடுவதிலும் வீர உணர்ச்சிகளைத் தூண்டி எழுச்சி கொள்ளச் செய்யும் பாடல்களைப் பாடுவான். புலவர்கள் அரசரைப் புகழும் போதும் மனித ஒழுக்கத்தைச் சார்ந்த்தாக பொது நலம் சார்ந்த்தாக மனித ஒழுக்கம் சார்ந்ததாக அறநெறிக்குகந்ததையே பாடுவார்கள். பாணன் படைவீர்ர்களுக்கு உணர்ச்சியூட்ட போர்களத்தில் காணப்படுவான். புலவருக்கு போர்களத்தில் இடமில்லை. ஆனால் அமைதியின் தூதராக அரசனின் நண்பன் என்ற முறையில் தூது போவார். பாணன் என்ற சொல் இசை, நடனம், நாடகம், எனற பொருளைக் குறிக்கும் வேர்சொல்லில் இருந்து பிறந்தது. புலவர் என்ற சொல் பொது அறிவு, பகுத்தறிவு, கல்வி போன்ற பொருளைத்தருகிற வேர்சொல்லில் இருந்து பிறந்த்து. (நன்றி: தனிநாயகம் அடிகளார் அமுதன் அடிகள் உலகத்தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம்)
பாணரிடம் இருந்து புலவரிடம் கைமாறிய திராவிடக் கல்வி காவிய காலத்தில் சமய ஆசிரியர்கள் வசமும் தத்துவ ஞானிகளிடமுமாக மாறுகிறது. எனினும் அவர்கள் தம் மதம் சார்ந்த தத்துவங்களை / கொள்கைகளை தமிழ் மொழியின் மரபுகளில் இருந்து தவறாதவர்களாகவே வடித்தார்கள். மொழி மதத்தை உள்வாங்கி வளர அதுவே காரணமாயிற்று. சுருக்கமாகச் சொல்வதானால் தமிழ் என்ற பாத்திரத்திலேயே அவர்கள் தம் சமயக் கருத்துக்களையும் கொள்கைகளையும் வாழ்க்கை நெறிகளையும் மக்களுக்கு அளித்தார்கள் எனலாம்.
தமிழரின் ’யாதும் ஊரே என்ற உலகளாவிய தத்துவம் இப்படித்தான் பின்நாளில் பல்வேறு சமயம் சார்ந்த காவியங்களிலும் சமய அற நூல்களிலும் காப்புச் செய்யுளில் ‘உலகெலாம்’ எனத் தொடங்கியது. அதனாலேயே தமிழ் பக்தியின் மொழியாகப் பரினமித்தது. அதற்கு
அப்பன் நீ அம்மை நீ... என்ற தேவார பாணியில் வீரமாமுனிவர் இயற்றிய
“அறக்கடல் நீயே அருட்கடல் நீயே
அருங்கருணாகரன் நீயே
திறக்கடல் நீயே திருக்கடல் நீயே
திருந்துளம் ஒளிபட ஞான
திறக்கடல் நீயே நிகர் கடந் துலகில்
நிலையும் நீ; உயிரும் நீ; நிலை நான்
பெறக்கடல் நீயே; தாயும் நீ எனக்கு
பிதாவும் நீ; அனைத்தும் நீயன்றோ” (படலம் 6: 34)
என்பதை அடிகளார் எடுத்துக் காட்டுகிறார்.
சான்றோருக்கு தமிழ் சமூகத்தில் இருந்த இடத்தை பறைசாற்றும் பாடல்கள் பல உள.’சான்றோர் பலர் யான் வாழும் ஊரே’ என்று தன் இளமைக்கு காரணம் சான்றோர்கள் வாழும் ஊரில் தான் இருப்பதை காரணம் காட்டும் சமான்யனையும் ‘சான்றோனாக்குதல் தந்தைக்கு கடன்’ என்று குடும்பத்தில் அவரவர் கடனை சொன்னதிலும், ’அமிழ்தம் இயைவைதாயினும் இனிதென தமியர் உண்டலும் இலரே’ என்றும் புகழெனில் உயிரும் கொடுக்குவர் பழியெனில் உலகுடன் பெறினும் கொள்ளலர்’ என்றும் ’தமக்கென முயலா நோன்றாட் பிறர்க்கென முயலும் உண்மையானே’ என்றும் (அகம் 55, புறம் 182, புறம் 69) தொல்காப்பியரின்
‘உற்றுழி உதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும்
பிற்ரை நிலை முனியாது கற்றல் நன்றே
பிறப்போரன்ன உடன் வயிற்றுள்ளும்
சிறப்பின் பாலால் தாயும் மனம் திரியும்
ஒருகுடிப்பிறந்த பல்லோருள்ளும்
மூத்தோன் வருக எண்ணாது, அவருள்
அறிவுடையோன் ஆறு அரசும் செல்லும்
என்றும் வேற்றுமை தெரிந்த நாற்பாலுள்ளும்
கீழ்பால் ஒருவன் கற்பின் மேற்பால்
ஒருவனும் அவன் கண்படுமே” (புறம்)
கூறும் திராவிட சான்றோர் கொள்கை அவர் எடுத்துக் காட்டி இன்புற்று பெருமைப்படும் இடங்கள்.
ரோம சம்ராஜ்யத்தின் ஸ்ரொயிக் வாதிகளின்
“எல்லா மக்களின் நாடுகளும் என் தாய் நாடு - என்றைக்கும்
என் நாடு எல்லா மக்களுக்கும் தாய் நாடு”
என்பதோடும் ( செனிக்கா)
மார்க்கஸ் ஓளரோலியஸ் என்ற ரோமப் பேர்ரசர்
‘நான் பகுத்தறிவும் சூட்டுறவும் உடையவன்.
நான் அண்டோலைனஸ் என்பதால் உரோமுக்குரியவன்.
நான் மனிதன் என்பதால் உலகுக்குரியவன்”
என்றும் சொன்னதோடு ‘யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் எனற தமிழ் திராவிட கொள்கையை ஒப்பிட்டு அவரவர் மொழியில் அதனை மொழிபெயர்த்துச் சொல்லி தமிழ் திராவிட பண்பாட்டை ஒப்பிட்டு உலகுக்குக் காட்டியவர் தனிநாயகம் அடிகள்.
அதே நேரம், இவ்வாறான ஒற்றுமைகள் இருந்த போதும் ஸ்டொயிக் வாதிகள் இலட்சிய மனிதர்கள் ஒருசிலர் என்றும்; அவர்கள் தத்தம் இல்லங்களில் தனிமையில் வாழ்ந்து வருவர் என்றும்; சொல்ல, சங்க காலத்து மண்ணில் ஒவ்வொரு மனிதனும் சான்றோனாகுதல் கூடும் என்பது வலியுறுத்தப்படுவதையும்; எபிக்யூரஸ் வாதம் செல்வம் ஈட்டுதலையும் சிறின்பத்தையும் வலியுறுத்த, வள்ளுவன் களவியலையும் சிற்றின்பத்தையும் போற்றும் அதே நேரம், தமெக்கென வாழா பிறர்கென வாழும் தன்மையை வலியுறுத்துவதையும் ஒப்பிட்டு எடுத்துக் காட்டியும்; ’யாம் இரப்பவை பொன்னும் பொருளும் போகமும் அல்ல; நின் பால் அருளும் அன்பும் அறனும் மூன்றும்” ( பரிபாடல் ரு;எக, அ ஒ) என்று சொல்லும் பிறர்கென வாழும் தன்மையையும் எடுத்துக் காட்டுகிறார். ரோமர்கள் தம்மவர் பெருமையை எழுத, வள்ளுவரோ உலகு தழுவி தமிழ், தமிழ் நாடு என்ற சொற்பதங்களை உபயோகிக்காமலும் உச்சரிக்காமலும் எழுதியதையும் எடுத்துக் காட்டி தமிழ் பண்பாட்டை உலக நாடுகளுக்குஎடுத்துச் சென்றார்.
தமிழருடய நீதி நூல் தொகுதிகளும், நீதிக் கருத்துக்களும், உலகெங்கும் சென்றன. தமிழ் நாட்டு மலைகளில் விளையும் மிளகும், தமிழ் நாட்டுக் கடலில் விளையும் முத்தும், பவளமும் உலகம் விரும்பியது. தமிழ் நாட்டுக் காடுகள் யானைக் கொம்பும் தேக்கு மரமும் வழங்கின. தமிழ் நாட்டு வயல்கள் நெல்லும் கரும்பும் உதவின. தமிழ் நாட்டு கனிய வளங்கள் வெள்ளியும் பொன்னும் மணிகளும் நல்கின.பெற்றமும் எருமையும் யாடும் தகரும் கரியும் பரியும் மான் முதலாய வனவிலங்குகள் எண்ணிறைந்தவையும் ஈந்த வனங்கள் எண்ணில. ஆதலால் தமிழன் திசைகள் எங்கும் சென்று தமிழ் நாட்டின் பெருமையை நிலை நாட்டினான்.சிரியா, மொசப்பத்தேமியா, எகிப்து, பாலஸ்தீன்,இத்தாலி, கிறீஸ், சீனம், கடாரம், சாவகம் முதலிய நாடுகள் தமிழ் நாட்டுப் பொருட்களைப் பெற்றுத் தளைத்தோங்கின.( தமிழ் தூது; சங்க இலக்கியத்தின் சிறப்பியல்பு, பக்; 85) ( கூடவே சாகுந்தலத்தில் காளிதாசர் 4வது காட்சியில் சகுந்தலை தன்னைத் தந்தையிடம் இருந்து பிரிக்கும் செயலானது மலையாள மலைத்தொடரில் சந்தன மரத்தில் படர்ந்துள்ள கொடியை அம்மரத்தில் இருந்து பிரிக்கும் செயல் போன்றது எனக் கூறல் காண்க. ( தமிழ் தூது பக். 51) சந்தன மரங்கள் செறிந்துள்ள மலையாள மலைத் தொடர்கள்....
இயற்கையோடு வாழ்ந்த அவர் தம் வாழ்வையும் அவ் இயற்கையை பாடல்களில் புகுத்திய ஆற்றையும், வேப்பம் பூ இறால் மீன்களின் கண்களைப் போல இருக்கிறதென்றும்; கலைமானின் கொம்பு இரும்பு திரிந்தன்ன மாயிரு மருப்பு என்றும்;பாடினியின் சிவந்த மெல்லிய உள்ளங்கால் வேட்கையால் இளைப்புற்ற நாயினுடய நாக்கினை ஒத்திருக்கிறதென்றும்; நெல்லிக்கனி முயலின் கண்களுக்கும்; நாரையின் மூக்கு பழம்படு பனையின் கிழங்கு பிளந்தன்ன கூர் வாய் என்றும்; மாலைப்பொழுது இயற்கை மகள் ஏற்றும் விளக்கு போல என்றும்; காந்தள் மலர் இதழ் குவிந்திருப்பது இறைவழிபாடு செய்யும் இனிய மகளிரின் குவிந்த கைபோல கவின் செய்கிறதென்றும்; சொல்லும் ஆற்றை; இயற்கையை நேசித்த மக்கள் தம் கவிப்பண்பை உலகெங்கும் கொண்டு சென்று அறிமுகப்படுத்தினார்.
அவர் தம் வாழ்விடங்கள் பற்றிக் கூறும் போது இறையனார் அகப்பொருள் ஒரு இல்லத்தை இப்படி கூறுகறது என்பதை தன் தமிழ் தூது என்ற நூலில் ’தமிழரும் அவர் தம் கவின் கலைகளும்’ என்ற பகுதியில் இவ்வாறு குறிக்கிறார்.
’அவை அட்டில் ( சமையல் அறை) கொட்டகாரம் (நெல் முதலிய பண்டம் வைக்கும் அறை) பண்டக சாலை ( அணிகலன் முதலியன வைக்கும் மனையகத்துறுப்பு) கூடகாரம்( மேல் மாடம்) பள்ளியம்பலம் ( துயிலிடம்) உரிமையிடம் (அந்தப்புரம்) கூத்தப்பள்ளி ( அரண்மனை சார்ந்த நாடக அரங்கு) எனும் மனையகங்களும் செய்குன்றும் இளமரக்காவும் பூப்பந்தரும் விளையாடுமிடமும் எனும் இல் வரையகங்களுமாம்’
உலக மனப்பாண்மை, விருந்தோம்பல், பிறர்மீதான அன்பு, ஈகை, தனக்கென வாழா பிறர்கென வாழும் தன்மை, மானம் என்றால் உயிரையும் கொடுக்கும் மாண்பு, மனத்தூய்மை, விடாது முயலல், யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ் வையகம் என்னும் மனப்பாண்மை, பொறை, தயை, நல்லொழுக்கம், சகிப்புத் தன்மை, உலகப்பொதுமை போன்றன அவர் கண்டு கொண்டு உலகுக்கு கொண்டு சென்ற மேலும் சிலவான தமிழின் பண்புநலம்.
சுமார் 54 நாடுகளுக்கு மேல் பயணம் செய்து அவ் அவ் நாடுகளில் மறைந்து கிடந்த தமிழ் பண்பாட்டை கண்டு பிடித்த 20ம் நூற்றாண்டு தமிழ் கொலம்பஸ் எனப் போற்றப்படும் இவர் தமிழின் அருமை பெருமைகளை உலகெங்கும் சொன்னதோடு தமிழ் உலகெங்கனும் பரந்து சிறந்த இடங்களில் இருந்து தமிழ் கருவூலங்களை தமிழ் கூறு நல்லுலகம் அறியச் செய்த பெருமையும் அவரையே சாரும்.
அச்சுவாகனம் ஏறிய உலக மொழிகளுள் பலவற்றுள்ளும் முதல் அச்சுவாகனம் ஏறிய சிறப்பு தமிழுக்கே உண்டு என்பதோடமையாது 1578ல் அச்சான தம்பிரான் வனக்கம் ஹெவார்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் இருப்பதையும் 1579ல் வெளியான கொச்சி அம்பலக்காட்டில் வெளியிடப்பட்ட கிரிசித்தியானி வணக்கம் பிரான்ஸ் நூலகத்தில் இருப்பதையும் 1586ல் புன்னைக்காயலில் பதிப்பிக்கப்பட்ட அடியார் வரலாறு வத்திகான் நூலகத்தில் இருப்பதையும் கண்டுபிடித்து தமிழ் உலகுக்கு அறிவித்ததோடு தாய்லாந்து நாட்டில் அரச முடிசூட்டு வைபவத்தில் திருவெம்பாவைப் பாடல்கள் பாடப்படுவதையும் சுமாத்திராவில் உள்ள காரோபட்டக்கு இனத்தவரிடம் சேர சோழ பாண்டிய மன்னர்கள் பெயர் வழக்கில் இருந்து வருவதையும் கூடவே தென்கிழக்காசியாவில் ஏற்பட்டிருந்த கலைப் பண்பாட்டு பரவல்களையும் தமிழுக்கு தெரியப்படுத்தியவராக அவர் இருந்தார்.
யப்பான் நாட்டில் 1590லும் பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டில் 1593லும் ஸ்பானிஸ் மொழியிலான் அச்சுக்கலை 1584லும் ஆபிரிக்க மொழியில் 1624லும் ரஷ்யா நாட்டில் 1563லும் கிரேக்க நாட்டில் 1821லும் முதல் அச்சுப் பதிப்புத் தொடங்கியமை குறிப்பிடத்தக்கது.
ஐரோப்பிய மொழிகளில் தமிழ் பற்றி வெளிவந்த நூல்களைப்பற்றிய குறிப்புகளை எல்லாம் தொகுத்து அவர் மலாய் பல்கலைக்கழகத்தில் இந்தியத் துறையின் பீடாதிபதியாகவும் தமிழ்த் துறையின் தலைவராகவும் தமிழ் பேராசிரியாராகவும் பணியாற்றி இருந்த காலத்தில் மலேய பல்கலைக் கழக வெளியீடாக 122 பக்கங்களில் 1355 வெளிவந்த நூல் தமிழிய ஆய்வாளர்களுக்கான பொக்கிஷம் ஆகும்.
தமிழ் ஆய்வில் ஈடுபடுவோருக்கு பயந்தரவல்ல இந் நூலில் இலத்தீன், ஆங்கிலம், பிரெஞ், சுவீடன், ஹொலண்ட், ரஷ்யா, செக் குடியரசு, மலாய், வடமொழி, ஸ்லோவாக், இத்தாலியம், சுவிடீஸ்போத்துக்கீஸ் மொழிகளில் இடம்பெற்ருள்ள தமிழ் இலக்கியம், மானுடவியல், தொன்மையியல், கலை, கல்வெட்டு இயல், சமூக வரலாறு, பண்பாடு, நாகரிகம், இலக்கியவரலாறு, திறனாய்வு, அகராதி, இலக்கணம், மொழியியல், ஒப்பியல், சமயமும் தத்துவமும், பயண நூல்கள், ஆய்வு நூல்கள் யாவும் உள்ளடக்கப் பட்டிருக்கின்றன.
தனது மொழி, நாடு ,இனம் என்ற தளத்தில் வலுவோடு இயங்கிய அடிகளார் இலங்கையில் தமிழ் 2ம் இடத்திற்குத் தள்ளப்பட்டதை வெகுவாக எதிர்த்தார்.
அரசியலில் ஈடுபாடு எதுவும் கொண்டிராத இத்துறவி மக்கள் நலனிலும் மனித நேயத்திலும் தீராத பற்றுக் கொண்டிருந்தவர். ’பெரிதே உலகம்; பேணுனர் பலரே’ என்பதும்; ‘எத்திசைச் செலினும் அத்திசைச் சோறே’ என்றும்;’ யாதும் ஊர்ரே யாவரும் கேளிர்’ எனற கொள்கையையும் கொண்டவர். அவர் உலகின் குடிமகனாக இருந்தவர்.
பெல்ஜியம் பிரெஞ், பிளமிங் ஆகிய இரு மொழிகளைப் பேசும் இனத்தாருக்கு ஒத்த உரிமை வழங்கி இருப்பதையும்; கனடா ஆங்கிலம், பிரெஞ் மொழிகளுக்கு சம உரிமை கொடுத்திருப்பதையும்; சுவிற்சிலாந்து பிரெஞ், ஜேர்மன், இத்தாலியம், ரோமன் மொழிகளை பேசும் 4 இனத்தவருக்கும் ஒத்த உரிமை வழங்கியதையும்; பின்லாந்து நாட்டு மக்கள் தொகையில் ஸ்வீடிஷ் மொழி பேசுவோர் 9%மேயானாலும் அம் மொழி தேசிய மொழியாகவும் ஆட்சி மொழியாகவும் விளங்குவதையும்; 1க்கு மேற்பட்ட மொழிகளைக் கொண்டுள்ள 30 மேற்பட்ட நாடுகள் அனைத்திலும் அந் நாடுகள் சகல மொழிகளுக்கும் ஒத்த உரிமைகளை வழங்கியிருக்க, இலங்கை மட்டும் இவ் உலகளாவிய சிந்தனையில் தனித்து நிற்க முனைவது ஏன் என்று கேட்கிறார் அடிகளார். இவற்றை எல்லாம் சுட்டிக் காட்டி இரு மொழி இனத்தவரைக் கொண்ட இலங்கையிலும் அத்தகைய ஒருமைப்பாட்டுணர்வு வளர்த்தெடுக்கப் பட வேண்டும் என்றார்.
இரு மொழிகளும் இலக்கணம், இடப்பெயர்கள், நாடகம், கட்டிடம், கலை, சிற்பம் முதலாய துறைகளில் பரஸ்பர பண்பாட்டுச் செல்வாக்கை கொண்டிருப்பதையும்; சட்டம், சாதியமைப்பு, சமுதாயக் கூறுகளிலும் உள்ள பொதுமைப்பண்பைச் சுட்டிக் காட்டினார். இலங்கையின் தென்பகுதியில் அமைந்துளள கதிர்காமம் இந்து, இஸ்லாம், மெளத்த மக்களின் புனித ஸ்தலமாய் காணப்படுதலையும்; இலங்கையின் வடகோடியில் உள்ள நைனாதீவு பெளத்த, இந்து சமயத்தவரால் புனிதமாகப் போற்றப்படுவதையும் ஒப்பிட்டு, ஒரு சமயத்தைச் சார்ந்த மன்னன் மற்றய சமயம் சார்ந்த மக்களுக்கு ஆதரவு வழங்கிய சான்றுகளை சிங்கள அரசவையில் பிராமணர் பணிக்கமர்த்தப் பட்டதையும்; சிங்கள மன்னர்கள் தமிழ் இளவரசிகளை மணந்து கொண்டதையும் காட்டுகிறார். பெளத்த பள்ளிக் கூடங்களில் சிங்களம்,பாளி, வடமொழி, தமிழ் ஆகியன கற்பிக்கப்பட்டன. வீர சோழியம் என்ற தமிழ் இலக்கணத்தின் தாக்கம் ‘சிதத் சங்கரவ’ என்ற சிங்கள இலக்கண நூலில் அமைந்திருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டினார். இலங்கையில் பல தமிழர்கள் பெளத்தர்களாகவும் இருந்தனர். தமிழ் காப்பியமான மணிமேகலை தேராவாத பெளத்த சமய காப்பியம் என்று பெருமையோடு குறிப்பிட்டார்.
24 மணி நேரத்தில் சிங்களம் நாட்டின் அரச கரும மொழியாக ஆக்கப்படும் என்று பண்டார நாயக்காவும் அதற்கு ஆதரவாக ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும் ஆதரவு தெரிவித்த போது ‘சிங்களமும் தமிழும் அரச கரும மொழியாக இருப்பதில் சிங்கள் மொழிக்கு எது வித இடையூறும் நேராது என்றும் சிங்களம் அரச கரும மொழியாக இருந்தாலும், தமிழையும் சிங்களத்தின் நிலை பாதிக்காமல் பயன் படுத்தலாம் என்றும் ‘தமிழ் மொழி உரிமைகள்’ என்னும் தலைப்பில் ஆங்கில நூலை வெளியிட்டு உலகுக்கு உண்மை நிலையைத் தெரியப்படுத்தியதுடன் பண்டார நாயக்காவையும் சந்தித்து உரையாடினார்.
அது ஏற்றுக் கொள்ளப்படாமையால் காலிமுகத்திடலில் நடந்த சத்தியாக்கிரகத்தில் அடிகளார் கலந்து கொண்டார் என்றும்; அதற்கு அப்போது பொலிஷ் அதிகாரியாகக் கடமையாற்றிய சிட்னி டீ சொய்சா என்ற பொலிஸ் அதிகாரி இவருக்குக் கண்காணிப்பாக இருந்து பாதுகாப்பை வழங்கி இருந்தார் என்றும் ஒரு வரலாற்றுச் செய்தி சொல்கிறது. (ஆசிரியம் 2011 ‘பண்பாட்டுப் பேரொளி தனிநாயகம்’)
இவைகள் எல்லாவற்றையும் விளக்கி அரசு அலுவலர்கள் இரு மொழியையும் கற்றிருந்தால் இலங்கையில் எப்பகுதியிலும் எவரோடும் பணி புரியலாம் என்றும்; அப்போதய பிரதமராக விளங்கிய எஸ். டபிள்யூ. ஆர். டீ பண்டாரநாயக்காவுக்கு நேரில் சந்தித்து விளக்கினார் என்றும்; ஆனால் பண்டார நாயக்கா அதனை ஏற்றுக் கொள்ள தயாராக இருக்கவில்லை என்றும் அவர் அதில் குறிப்பிடுகிறார். (Fathaer I will rather decide it on the point of sword’ – A.J. Willson, The Dedicated Patriotism of Father Thani Nayagam; Tamilaram P84) தமிழ் மொழி இலங்கையில் தன் அந்தஸ்தை இழந்து விடப்போகிறது என்று கவலைப்பட்ட அடிகள் தமிழ் பெளத்தத்துக்கு எதிரானதல்ல என்றும்; தமிழர்கள் சிங்களவர்களுக்கு எதிரானவர்கள் அல்லர் என்றும் உரைத்தார்.
காலி முகத்திடலில் நடந்த சத்தியாக்கிரகத்திலும் அவர் பங்கு பற்றினார். அடிகளாரின் இறுதி இரங்கல் கூட்டத்தில் (3.9.1980 யாழ் பேராய திரந்த வெளி அரங்கு) இரங்கல் கூட்டத்தில் அப்போது எதிர்கட்சித் தலைவராக இருந்த திரு அ. அமிர்தலிங்கம் அவர்கள் உரையாற்றுகையில் ‘நாமெல்லாம் சத்தியாக்கிரகம் செய்துகொண்டிருந்த போது 1000 கணக்கான காடையர்கள் கல்மாரி பொழிந்து கொண்டிருந்த வேளையிலே அந்தத் தாக்குதலுக்கூடாக ஒரு உருவம் துறவி உடையிலே எங்களை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்த்து. எங்கள் மனம் 1 நிமிடம் பெருமிதப்பட்டது. இத்தனை துன்பங்களுக்கு மத்தியிலும் இந்தச் சத்தியாக்கிரகத்தை நடத்துபவர்களோடு சேரப்போகிறேன் என்று வரக்கூடிய உளம் படைத்தவராக தைரியத்தோடு வந்த தனிநாயகம் அடிகளாரை நாம் என்றும் மறக்க இயலாது’ என்று குறிப்பிட்டார்.
மொழிக்காகவும் இனத்துக்காகவும் உழைத்த இந்தக் கத்தோலிக்கத் துறவி தன் 67வது வயதில் காலமான போது அறிஞர் அண்ணா’ உங்கள் சமயம் எது என்று கேட்டால் கிறீஸ்தவம் என்பார்; உங்கள் ஊர் எது என்று கேட்டால் யாழ்ப்பாணம் என்பார்; உங்கள் மொழி எது என்று கேட்டால் தமிழ் என்பார் அந்த தமிழ் உணர்வு எல்லோருக்கும் வர வேண்டும் என்று சொன்னார். ஐரோப்பியர்கள் “ A short dark man with a polish of a diplomat and the accent of an Oxford scholar என்றார்கள்.
தனி நாயகமாக நின்று மொழிக்கும் இனத்துக்கும் அவற்றுற்கான உரிமைக்கும் குரல் கொடுத்த தனி நாயகம் இந்தத் தனிநாயகம்.
அவருடய மூல நூல்களில் ஒன்றே உலகம், தமிழ் தூது என்பனவும் மேலும் இதழ்களில் வெளியாகிய மேலும் சில கட்டுரைகளும் மேல்வரும் நூலக இணையத் தள இணைப்பில் இலவசமாகத் தரவிறக்கிப் பெற முடிகிறது...
அவரால் பாவிக்கப் பட்ட நூல்களும் அவருடய நூல்கள் பலவும் கொழும்புத்துறை சவேரியர் குருத்துவக் கல்லூரியில் ‘ தனிநாயகம் Collections’ ஆக பாதுக்கப்பட்டதையும் அறிய முடிகிறது. இன்றும் அவை இருக்கிறதா என்பது குறித்து அறிய முடியவில்லை.
நன்றி; இணைய நூலக இணையத்தளம் மற்றும் சிட்னி தமிழ் அறிவகம்.
1.தனிநாயகம் அடிகளார் - அமுதன் அடிகள் 1993
2.தனிநாயக அடிகளின் வாழ்வும் பணியும் - டாக்டர். வே. அந்தனிஜான் அழகரசன்.1984.
அதிலும் குறிப்பாக இவ்வாறான ஓராழுமையை அறியவும் சொல்லவும் வைத்த இவ் வானொலி நிர்வாக இயக்குனர் றைசெல் என அழைக்கப் பெறும் றேமண்ட் செல்வராஜ் இற்கு என் மனமார்ந்த நன்றி....
வில்லிசை என்பது தமிழருடய பாரம்பரிய கலை வடிவங்களில் ஒன்றாகும்.
இக் கலை வடிவம் எவ்வாறு தோன்றிய தென்பதற்கு நாடோடிக் கதை ஒன்றுண்டு. முன்னொரு காலத்தில் பாண்டிய மன்னன் ஒருவன் வேட்டையாடப் போன போது மான் ஒன்றை வேட்டையாடிய பின் அதன் குட்டியின் எதிர்காலம் குறித்து வருந்தினான் என்றும்; அதற்கு அமைச்சர் இறைவனை இசையால் மனமுருகிப் பாடினால் இச் செயலை அவன் மன்னித்து அருள் புரிவான் என்றும்; இசை ஒன்றுக்கே இறைவன் மயங்க வல்லவன் என்றும் கூற மன்னன் வில்லைத் தரையில் வைத்து அம்பால் அதனைத் தட்டி இசை எழுப்பினான் என்றும்; வில்லின் வளைந்த பகுதி தரையில் நிலையாக நிற்காத காரணத்தால் அதற்கு குடி தண்ணீர் கொண்டு சென்ற முட்டியை முட்டுக் கொடுத்து நிறுத்தினான் என்றும்; அதன் மீது தட்ட டும் டும் என்று நாதம் எழுந்ததென்றும்; அமைச்சர் அதற்கு தந்தனத்தோம் என பின் பாட்டுப் பாட அரசரோடு வந்த ஏனைய படையாட்கள் அதற்கு தலையாட்டி ஆமாம் போட இக் கலை வடிவம் பிறந்ததென்றும் ஒரு செவி வழிக் கதை கூறுகிறது.
தமிழரின் சிந்தனை மரபினதும் இசை மரபினதும் மூலக் கூறாகக் கொள்ளத்தக்க இவ் இசைக் கலை வடிவம் சலங்கைகள் கட்டப்பட்ட வில்லும் தடியும் குடமும் அத்தோடு உடுக்கை தாளம் போன்ற துணைக் கருவிகளாகளையும் கொண்டமைந்தது.
புராண இதிகாசக் கதைகளூடாக நடப்புக் கால சமூகப் பிரச்சினைகளை சொல்லும் இவ் இசை கலந்த வில்லுப் பாட்டு 7 வகையான உள்ளடக்கங்களைக் கொண்டது. முதற்பகுதி காப்பு. இதில் விக்கினங்கள் இன்றி நிகழ்வு நடக்க வேண்டி இறைவனை வேண்டுவது. அடுத்து வருவது வருபொருள் உரைத்தல். இது கருப்பொருள் பற்றிய விளக்கத்தை உரைக்கும். அடுத்து குருவணக்கமும் அதைத் தொடர்ந்து அவையடக்கமும் சொல்லப்படும். அதில் பிழை நேருமிடத்து பொறுத்தருள வேண்டும் என்பது எடுத்துரைக்கப் படும். அதைத் தொடர்ந்து நாட்டு வளம் சொல்லப்பட்ட பின் முக்கியமான கதைப் பகுதிக்கு வருவர். கதைப்பகுதியின் நிறைவில் எல்லோரும் நலம்பெற மங்கலம் பாடி நிகழ்வு நிறைவடையும். இது ஓர் எளிமையும் அழகியலும் சார்ந்த கலை வடிவமாகும்.
பாட்டிடையிட்ட பிரதான கதைப் பகுதியில் சம காலச் சமூகப் பிரச்சினை புராண இதிகாசக் கதைகளோடு தொடர்பு படுத்தி இசையிடை கொண்ட கதைப் பா வடிவமாக கற்பனையும் அழகியலும் சால்பும் நுட்பமான சமூகப் பார்வையும் புராண இதிகாசக் கதைப்பரீட்சயமும் கலந்ததாக பாட்டிடையிட்ட இசைக்கதையாக ராகம், இலேசான ஆட்டம், இசை, ஒத்தோதல் பண்புகளால் ரசிகர்களை வசீகரிக்கும்.
60களில் இலங்கைக்கு மாஸ்டர் சிவலிங்கம் அவர்களால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இக்கலைவடிவம் திருப்பூங்குடி ஆறுமுகம், சிறிதேவி வில்லிசைக்குழு, உடப்பு சோமஸ்கந்தர் வில்லிசைக்குழு, சோக்கல்லோ சண்முகம் வில்லடிப் பாட்டிசைக்குழு, வானொலிக்கலைஞர் சற்சொரூபவதி நாதன், மற்றும் சுலோச்சனா போன்ற பெண் வில்லிசையாளர்கள் இத் துறைக்கு வந்த போதும் சின்னமணி வில்லிசைக்குழுவே இறுதி வரை கொடிகட்டிப் பறந்தது. ஈழத் தமிழ் பகுதிகளில் இக் கலைவடிவம் அறியப்படவும் விரும்பப் படவும் வனப்பும் செல்வாக்கும் பெறவும் வில்லிசைச் சின்னமணி என பின்னாளில் அறியப்பட்ட க. ந. கணபதிப்பிள்ளை என்பாருக்கு முக்கியமான இடம் உண்டு. மார்ச் 30ம் திகதி 36ம் ஆண்டு பருத்தித்துறை மாதனை என்ற இட்த்தில் பிறந்த கணபதிப்பிள்ளை தமிழ் ஆசிரியராக்க் கடமையாற்றியவர்.
அவர் 1957ல் ஆசிரியராகக் கடமையாற்றிய போது தமிழக நாடக மேதைகள் டீ.கே.எஸ் சகோதரர்களோடு இணைந்து நாடக நிகழ்வுகளில் பங்குபற்றியதன் காரணமாக அவருக்கு கலைவாணர் என் எஸ் கிருஷ்னனுடன் தொடர்பு கிட்டியதன் காரணமாக நாடக உத்தி, வில்லிசை நுட்பங்களை அவரிடம் இருந்து கற்றுத் தேர்ந்து தன் குருவான கலைவாணரின் பெயரில் நாடக மன்றத்தை உருவாக்கி வில்லிசை என்ற கலை வடிவத்தை ஈழத்தமிழரின் பாரம்பரிய இசைக் கலை வடிவங்களுள் ஒன்றாக்கினார்.
வில்லிசை என்றால் சின்னமணி என்று சொல்லும் அளவுக்கு அவர் இக்கலையில் பாண்டித்தியமும் புலமையும் அனுபவமும் பெற்றிருந்தார். சகலரும் ரசிக்கும் படியாக கதை சொல்லும் ஆற்றலும் புராண இதிகாச காப்பியங்களில் அவருக்கிருந்த பரீட்சயமும் அவருக்கு உலகெங்கிலும் இருந்து பல பல பட்டங்களை வாங்கிக் கொடுத்தன. வில்லிசை வேந்தன், வில்லிசை மன்ன்ன், வில்லிசைப் புலவர், முத்தமிழ் மாமணி, வில்லிசை அரசன், வில்லிசைக் கலை ஞான சோதி, பல்கலை வேந்தன், மூதறிஞர், முத்தமிழ் வித்தகர், வில்லிசைத் திலகம், ஜன ரஞ்சக நாயகன், நவரசக் கலைஞன், வில்லிசைப் புலவர், கலா வினோதன் வில்லிசைப் பேரொளி, ஆகியவை அவற்றுள் சில. 1998இல் இலங்கை அரசின் கலா பூஷண விருதையும் 2003 இல் வட மாகாண ஆழுனர் விருதையும் பெற்றவர் அவர்.
நடிப்பு இசை நடனம் தமிழ் சமயம் போன்ற துறைகளில் பாண்டித்தியம் கொண்டிருந்த இவர் ஹாமோர்னிய இசைக் கலைஞர் நல்லூர் சோம சுந்தரம், எஸ் ரீ அரசு ஆகியோரின் துணையுடனும் ஆசீர் வாதத்துடனும் 2.2. 68இல் தொண்டைமனாறு செல்வச் சந்நிதி முருகன் ஆலய முற்றலில் பெருந்தொகையான மக்களின் முன்னிலையில் கலைவாணர் வில்லிசைக் குழு என்று தான் உருவாக்கிய வில்லிசைக் குழுவின் மூலமாக அரங்கேற்றம் கண்டார்
பல்கலைத் திறன் கொண்ட இவர் வில்லிசை நிகழ்வின் நடுவில் அமர்ந்து கதை சொல்லும் முறையும் நவரச பாவங்களை முகத்தில் காட்டும் பாவமும் கதையில் வரும் பாத்திரமாக மாறி அவர் நடிக்கும் திறனும் தமிழை அவர் உச்சரிக்கும் விதமும் பாடல்களைப் பொருளுணர்ந்து பாடும் வல்லமையும் சிந்தனைக்கு எழில் சேர்க்கும் நகைச்சுவையும் எதிர் பாரா வித்த்தில் உதிக்கும் கற்பனையும் இவரது வில்லிசைகளில் விரவி நின்ற போது மக்கள் அதனை வெகுவாக ரசித்தனர்.
மரபு வழியான கலை நிகழ்வுகள் நடத்தப்பட்டு வந்து கொண்டிருந்த திருவிழாக்களில் இவரால் தொடக்கப்பட்டு உருவாகி வளர்ந்த இவ் வில்லிசை வடிவம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. இராமாயணம், பாரதம், கந்த புரானம் பெரிய புராணம், ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் மற்றும் தமிழ் இலக்கியப்பரப்பில் சிதறிக்கிடக்கும் பல்வேறு வரலாறுகளையும் பொறுக்கி எடுத்து தன் சமகால சமூக வாழ்க்கைக் கோலங்களோடு அவற்றைத் தொடர்பு படுத்தி வில்லிசையாக்கி அவர் தொடுத்த கலைக் கோலங்கள் மிகப் புகழ் பெற்றவை. வில்லிசை நிகழ்த்தும் போது அக் கதைப் பாத்திரமாகவே மாறிவிடும் அவர் கலை இயல்பு அவருக்கு தன் நாட்டிலும் தமிழர்கள் வாழும் மலேசியா, சிங்கப்பூர், கனடா, சுவீஸ் போன்ற நாடுகளிலும் பெரும் புகழை அவருக்கு ஈட்டித் தந்தது.
தனது 9வது வயதில் குழந்தைக் காத்தானாக காத்தவராயன் கூத்தில் நடித்ததோடு தொடங்கிய இவரின் கலையுலகப் பிரவேசம் தனது மாமனாரான நாட்டியக் கலைஞர் வி.கே. நல்லையாவிடம் நடனத்தையும் இசையையும் கற்றுக் கொண்டும் பெற்றோரிடம் தமிழ் புராண இதிகாச வரலாறுகளைக் கற்றுக் கொண்ட படியும் பாடசாலைப் படிப்பில் தமிழ் புலமை கொண்ட படியும் தொடர்ந்த்து. தன் சகோதரனான க.நா. நவரத்தினம் உடன் இணைந்து நடனம், காவடி, கரகம் முதலான கலைகளில் தேர்ச்சி பெற்றார்.
இசை நாடகத் துறையிலும் சிறந்த கலைஞராக அவர் விளங்கினார். இசை நுட்பம் நிறைந்த பாடல்களையும் பல வரலாறுகளை எடுத்துரைக்கும் நீண்ட வசனங்களை கொண்டமைந்த பாத்திரமான இயமனாக நடிப்பதிலும் புதிய இலக்கணங்களை ஏற்படுத்தினார். மேலும் நட்சத்திரத் தரகர், தோட்டி, சத்திய கீர்த்தி, போன்ற பாத்திரங்களிலும் தனித்துவமாக மிளிர்ந்தார். சுருதி சுத்தமாகக் காத்தவராயன் கூத்தை பாடி நடிக்கும் திறன் கொண்டவர்களில் இவரும் ஒருவர். வண்ணைக் கலைவாணர் மன்றத்தால் நிகழ்த்தப்பட்ட நாடகங்களான இன்பக்கனவு, திப்பு சுல்தான், வீரமைந்தன், சாம்ராஜ் அசோகன், சரியா தப்பா போன்ற நாடகங்களில் பங்கெடுத்தார். 1962ல் அரிச்சந்திரா மயாணகாண்டத்தில் நான்கு வேறுபட்ட இயல்புகளைக் கொண்ட கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். நாரதராகவும் நட்சத்திரராகவும் அயல் வீட்டுப் பிள்ளையில் ஒருவராகவும் சுடலையில் மேளம் அடிப்பவராகவும் ஒரே நாடகத்தில் பல்வேறு பாத்திரங்களை ஏற்றார். சத்தியவான் சாவித்திரி நாடகத்தில் யமனாகவும் காத்தவராயன் கூத்தில் காத்தானாகவும் கிருஷ்னராக ஆரியமாலாவாக வண்ணார நல்லியாக, மந்தரையாக என பல்வேறு பாத்திரங்களையும் அநாயாசமாக செய்து காட்டினார். பாடும் திறனும் பாத்திரத்துக்கேற்ப பொருந்திப்போகும் நடிப்புக் கலையும் அவருக்கு கைவந்திருந்தது. பயிற்சியும் கற்பனா சக்தியும் அவற்றுக்கு முழுமையினைக் கொடுத்தது.
எனினும் அவர் வில்லிசைத்துறையையே தன் துறையாக்கிக் கொண்டார். தொடக்க காலத்தில் இலங்கையில் வில்லிசை நிகழ்த்தி வந்த திருப்புங்குடி ஆறுமுகம் அவர்களின் வில்லைசை நிகழ்வில் நகைச்சுவைக் கலைஞராகவும் பக்கப்பாட்டுப் பாடுபவராகவும் உடுக்கைக் கலைஞராகவும் தன்னை பயிற்றுவித்துக் கொண்டவர்.
ஈழத்தில் தவிலுக்கு தட்சணாமூர்த்தி எவ்வாறு புகழப்படுகிறாரோ இசை நாடகத்திற்கு வைரமுத்து எவ்வாறு பேசப்படுகிறாரோ, அது போல வில்லிசைக்கு சின்னமணி புகழ்ந்து பேசப்படும் ஒருவர்.
வில்லிசைக்கான கருப்பொருள் கதைப் பொருள் பல்வேறு பட்டனவாக இருக்கும். துணைக்கதைகள், தொடர்கதைகள், கிளைக்கதைகள், பாரதம் இராமாயணம், இதிகாசங்கள், புராணங்கள், வரலாற்றுக் கதைகள், விசேட நாட்கள், கிறீஸ்தவக் கதைகள், திருக்குறள், நாலடியார், பட்டினத்தார் நல்வழி என தமிழ் களஞ்சியத்தில் இருந்து கருப்பொருளை எடுத்துக் கொண்டு வில்லிசைக்குரிய கட்டமைப்பை உருவாக்கிக் கொண்டு கதை சொல்லும் முறை, கதை விளக்கம், நகைச்சுவை பாடல்களின் ஏற்ற இறக்கம் சுருதி லயம் தாளம் பக்கவாத்தியம் எல்லாவற்றையும் கவனத்தில் கொண்டு ஆற்றுகைக்குரிய நேரகாலம் அறிந்து, பார்வையாளர் தரம் அறிந்து, ரசிகர்களைக் கட்டிப் போடும் புத்தி சாதுர்யத்துடன் எல்லோரையும் ஒருங்கிணைத்து வைத்திருக்கும் திறமை கொண்டிருந்தார். நாடகத்துறை அனுபவம் அவருக்கு பாத்திரத்தோடு ஒன்றி வில்லிசையைக் கொண்டு செல்ல உதவியது.
2015 ஏப்பிரல் நான்காம் திகதி இவ்வுலகை அவர் நீத்த போது ஈழத்தமிழுக்கு வில்லிசை என்பது ‘ஈழத்தின் பாரம்பரிய இசைக்கலை வடிவம்’ என்ற பெருமையை உரித்தாக்கி விட்டுச் சென்றிருந்தார்.
அது ‘வில்லிசை சின்னமணி’
கண்ணகி என்ற தலைப்பிலான சின்னமணியின் வில்லிசையை கீழ்வரும் இந்த இணைப்பில் சென்று காணலாம்.
https://www.youtube.com/watch?v=ZX9_4xOM4VY
வில்லிசை சின்னமணி அவர்களைப்பற்றி SBS வானொலியில் ‘தமிழ் தடம்’ நிகழ்ச்சியில் 6.8.17 அன்று ஒலிபரப்பான நிகழ்ச்சியினை கீழ் வரும் இணைப்பில் சென்று கேட்கலாம்.
SBS வானொலிக்கும் இவ்வாறான தேடலை எனக்குள் ஏற்படுத்தி வானொலியில் அதற்கான இடத்தையும் தந்த SBS தமிழ் வானொலியின் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர் றேமண்ட். செல்வராஜ் அவர்களுக்கும் என் உளப்பூர்வமான நன்றி.
