வசந்த காலத்து மலர்கள்

 

இடம்: பரமற்ரா பூங்கா; உள்ளே அமைந்துள்ள பூந்தோட்டம் 

படப்பிடிப்பு: யசோதா.பத்மநாதன்

திகதி: 18.09.2023 வசந்தகால காலை நேரம்.

இனி கீழே வருவன 01/09/2023 இல் வசந்தகாலத்தின்முதல் நாளில் எடுத்தவை.

மேலும் சில மலர்களைக் காண கீழே உள்ள இணைப்பை அழுத்துங்கள்.

வசந்த காலத்து வண்ண மலர்கள்

தெருவோரம் அந்தச் சிறு மரம்

 சூரியன் தொட்டணைக்க மழைத்துளி பட்டணைக்க

முளை விட்ட அந்தச் சிறு செடி நாளை

விருட்சமாகுமோ? சிறு செடியென்றே ஆகுமோ?

பூடாகுமோ? விலங்குகளுக் கிரையாகுமோ?

பூக்குமோ? பூவோடு கனி தருமோ?

தேன் தருமோ? தேனோடு, வந்தமர கிளை தருமோ?

மனிதா! நீ வெட்டிச் செல்ல வழிவிட்டே மெல்ல சருகாகுமோ?

திருவுளமே! பெருநிலமே! அது வளர சம்மதமோ?

தளிர் விடுமோ? தனிமரமாய் இலங்கிடுமோ? 

கிளை விடுமோ? கிளைகளில் கிள்ளைகள் தங்கிடுமோ?

பழமரமோ? விதை தருமோ? தேன்பூக்களும் அங்குள லாகுமோ?

காற்று தருமோ அன்றேல் காற்றே முறித்து சாய்த்திடுமோ?

நடந்து செல்கிறாள் நிறைமாதத் தாயொருத்தி

பக்கத்தில் சிறு பிள்ளை கை பிடித்து போகிறது

திரும்பிப் பார்க்கிறேன் பெரு விருட்ச நிழலிலே

சிறு செடி அதுவும் தாயோடு நிற்கிறது.

துளிர் விடுவாய் சிறு மரமே! மகிழ்ந்திருப்பாய் பொறு மனமே!

குழந்தை நாளை பெரிதாகும்; களித்து நிழலில் கதை பேசும்

நீயும் நாளை மரமாக பழங்கள் நாளும் பழுத்து வரும்.

மரமும் மனிதனும் ஒன்றாகும் நாளும் அன்று வந்தணையும்.

மழையும் வெயிலும் மண் தரையும்

மகிழ்வாய் உதிக்கும் மரமனைத்தும்

உனதோ எனதோ என்றெண்ணா

எல்லாம் உயிரே என்றெண்ணி

மனசைக் கொஞ்சம் பெரிதாக்கி

இறைக்கும் கொஞ்சம் இடமொதுக்கி

கருணை உள்ள பெருந் தாயை

பணிந்தே போற்றி இரு மனமே!

ஆக்கம்: யசோதா.பத்மநாதன்

01.07.2023

இலையுதிர் காலத்தில் நடு நின்ற நெடுமரம்

 

கூரைமீதேறி நின்று

கூவி ஊரெழுப்பும் ஒரு 

செந்நிறச் சேவலைப் போலவும்

சந்தியா காலத்தில் நேரும் ஒரு

சூரியத் தூரிகை தீட்டும்

வண்ணத்து ஜாலம் போலவும்

சடையோடு கூடிய 

சிங்கம் ஒன்றின் 

கம்பீர நடை போலவும்

தோகை கொண்ட பெருமையோடு 

கழுத்துயர்த்தி நடக்கும் ஒரு 

நீலவண்ண மயில் போலவும்

இராச்சிய பாரத்தை ஏற்று நின்று

படையணியைப் பார்வையிடும் ஒரு

முடிக்குரிய ராஜா போலவும்

இலையுதிர் காலத்திலும் 

நிற்கிறதந்த 

இலையுதிர் காலத்து நெடுமரம்!

தென்றல் மெதுவாய் வருகிறது

இளவெய்யில் தானாய் காய்கிறது

மெல்ல இலைகள் உதிர்கின்றன

அடியில் அதுவாய் விழுகின்றன

போவோர் வருவோர் எல்லாம்

பேசிய படியே போகின்றார்

பார்க்க யார்க்கும் தோன்றாமல்

பாதை எங்கும் திரிகின்றார்

உதிரும் போதும் அழகாக

சிவந்த போதும் செழிப்பாக

சிரிக்கும் அந்தப் நெடுமரம்

இயற்கை தந்த பெரு வரம்!

வழியோரம் நிற்கிறது 

ஓர் இலையுதிர்காலத்து நெடுமரம்

செந்நிற இலைகளை வேருக்கு உரமாக்கி

பச்சை நிற மரங்களுக்கு மத்தியில்

நெடுத்துயர்ந்து தனியாக நிற்குமந்த 

கம்பீரத் தனிமரம்

நினைவுறுத்திப் போகிறது

சுயத்தோடு நிற்குமொரு 

விவாகரத்துப் பெற்ற பெண்ணை!

வேரில் விழுந்த செவ்விலைகள்

வேர்க்கு நல்ல உரமாக

நாளை அரும்பும் புது இலைகள்

சொல்லி நிற்கும் அவள் இருப்பை!

உண்மையான வாழ்வின் பொருளை!

படப்பிடிப்பும் கவிதை வரியும் : யசோதா.பத்மநாதன்

11.06.2023

( Targo road, Toongabbie)